26 lutego, Św. Aleksander (Leszek), biskup i męcz. – Ks. Łukaszkiewicz J. A . Żywoty Świetych, Warszawa i Wimperk 1931

Św. Aleksander (Leszek), biskup i męcz.W Komanie, w Azji mniejszej, nie mogli się pogodzić wierni przy wyborze nowego biskupa. Wezwano do pomocy św. Grzegorza cudotwórcę, który był biskupem w Cezarei. Przyjechał Grzegorz i objął przewodnictwo w zgromadzeniu, które zadecydować miało o wyborze biskupa. — Jedni chcieli tego, drudzy owego; jeden był bogatym, drugi pochodził z rodziny wielkopańskiej, trzeci miał rodziców i krewnych na wysokich dostojeństwach. Poznawszy św. Grzegorz, że każdy z kandydatów pieniędzmi, podarunkami i obietnicami jednał sobie zwolenników, którzy na zgromadzeniu za nim głosowali, pouczał ich, że na godność biskupią nie wypada wybierać ludzi bogatych albo wysoko urodzonych, ale ludzi zdolnych i pobożnych, choćby byli z niższego stanu. Rozgoryczeni naganiacze bogaczy krzyknęli: — „skoro nie chcesz naszych kandydatów, to wyświęć nam na biskupa węglarza Aleksandra”. — Parsknęło całe zgromadzenie śmiechem. Naganiacze byli pewni, że szyderstwem osłabili wrażenie słów cudotwórcy z Cezarei. Nie dał się on jednak zbić z tropu, i kazał przyprowadzić sobie owego węglarza z lasów. Kiedy go przyprowadzono do św. Grzegorza, wypytywał go, coby był za jeden? Opowiedział wtenczas Aleksander, że z rodziny znakomitej pochodzi, ale postanowił służyć na puszczy Chrystusowi, rozdał więc majątek ubogim, a sam mieszka w tych górach i lasach, na życie zarabia wypalaniem węgli, chodzi zaś brudny i milczący dlatego, że będąc przystojnym unika w ten sposób pokus światowych. — Począł go egzaminować św. Grzegorz i przekonał się, że ma głęboką znajomość pisma św. i ojców kościoła, tai się jednak przed ludźmi ze swą mądrością. — Nazajutrz przyprowadził św. Grzegorz na zgromadzenie Aleksandra w czyste ubranego szaty, i opowiedział jego dzieje wiernym. Wczorajsi szydercy i naganiacze umilkli, a całe zgromadzenie wybrało jednogłośnie Aleksandra biskupem, któremu święceń udzielił św. Grzegorz. — Był dzielnym biskupem Aleksander, a wszyscy dziwili się jego mądrości, gdy mówił kazanie, pytając: dlaczego pierwej nie zdradził się ani słowem, że jest tak uczony? Dobrze zarządzał diecezją, i sam dawał swym owieczkom przykład pobożności i umartwienia. Kiedy za cesarza Decjusza w trzecim wieku po Chrystusie wybuchło prześladowanie i chrześcijan, uwięziono Aleksandra, męczono, wreszcie spalono.

Punkta do rozmyślania

Poganie poniewierali ubogimi, nie rozmawiali z nimi, nie wspierali ginących z głodu, nie leczyli chorych. Przeklęci byli od bożków i ludzi. — Chrystus równe prawo przyznał biednym jak i bogatym, gdyż każdy z nich miał duszę nieśmiertelną, każdy był synem Bożym. — Ubóstwo przestało być hańbiące; bogacz kochał ubogiego jako bliźniego, jak samego siebie; wielu rozdawało bogactwa między ubogich dlatego tylko, aby w biedzie i opuszczeniu cnotliwe i pobożne prowadzić życie, i zbawić łatwiej duszę swoją.

Modlitwa

Św. Aleksandrze, biskupie i męczenniku, wstaw się u Boga za nami, i uproś nam tę łaskę, abyśmy zachowali wstrzemięźliwość w jedzeniu i piciu, skromność w ubraniu i mieszkaniu, a nie przywiązując swego serca do ziemskich dostatków, abyśmy starali się o dobra niebieskie. Amen.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s