Na piątek po Niedzieli Mięsopustnej – Avancini Mikołaj SI, Rok Chrystusowy, Krakow 1896

Na piątek po Niedzieli Mięsopustnej

Umywanie nóg.

Bez tytułuI. Wiedząc, iż Mu wszystko dał Ojciec w ręce…, wstał od wieczerzy… i począł umywać nogi. Uczniów. (Jan  XIII 3, 4, 5). Wie, iż m wszystkie w swych ręku, a nogi umywa? Ażebyś pojął, jak wielką jest pokora Chrystusa Pana, pomyśl, jak wielką jest potęga Jego. A ja nędzny i nikczemny, od upokorzenia stronię! Wszystko ma w swej ręce. Dlaczegóż ja, krnąbrny, wyrywam się z rąk Jego nie dając Mu nóg moich, to jest uczuć moich, błąkających się po śladach bydląt ze stworzeniami? Masz je, o Panie, a omyj z prochu i z błota stworzeń, a ręką swoją mię prowadź!

II. Wstał od wieczerzy, i złożył szaty swe; a wziąwszy prześcieradło, przy pasał się. Potym nalał wody w miednicę, i począł umywać nogi uczniów, i ucierać prześcieradłem. (Jan. XIII, 4, 5.). Wszystko sam robi. Czemu którego z uczniów nie przypuścił do pomocy ? Do rzeczy zaszczytnych, do Synowstwa Bożego, do dziedzictwa królestwa Niebieskiego, do władzy rozgrzeszania, do mocy wyrzucania czartów, przypuścił uczniów swoich: a zaś w posłudze tak niskiej uprzedził wszystkich i chciał być sam jeden. Tak czynią prawdziwie pokorni. Nie jesteś prawdziwie pokornym, jeśli nie starasz się uprzedzić drugich w niskich posługach. A ty może nawet i za drugiemi iść nie raczysz, i próżnujący a leniwy patrzysz zdaleka na pracę drugich? Jeśli tak jest, zdaleka będziesz patrzał na nagrodę wieczną. Pożałujesz wonczas, ale za późno.

III. Przyszedł tedy do Szymona Piotra. (Jan, XIII. 6). Piotr, widząc, z jednej strony, nicość swoją, a z drugiej Majestat Boży, zdumiał się: I rzeki: Panie, Ty mnie nogi umywasz? (Jan, XIII. 6). Zważ wyraz po wyrazie: Panie, wszech rzeczy i mój: Ty, którego jest moc i władza: mnie, słudze najnikczemniejszemu i grzesznikowi, i t. d. Zdumiej się nad tym, iż więcej jeszcze względem ciebie, a tak często czyni Pan Jezus: tylekroć cię umywa, nie wodą, lecz Krwią swoją, to jest łaską, płynąca z zasługi Krwi .lego. A tego obmycia tak potrzebujesz, iż jeśli cię nie umyje, nie będziesz miał części z Nim. Zawołaj więc z Piotrem: Panie, nie tylko nogi uczuć, ale i głowę myśli, i ręce uczynków moich omyj; iżbym był czysty wszystek przed Obliczem Twoim.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s