3 marca, Św. Kunegunda, cesarzowa – Ks. Łukaszkiewicz J. A . Żywoty Świetych, Warszawa i Wimperk 1931

Bez tytułuCórką była Zygfryda, hrabiego Brandenburskiego. Dla piękności i cnót pożądana w małżeństwo przez wielu książąt, oddała Kunegunda rękę swą najgodniejszemu, Henrykowi księciu bawarskiemu. Był to pan pobożny i świątobliwy, więc chętnie przystał na prośby małżonki, aby czystość dozgonną zachować, na wzór N. P. Marji i św. Józefa. — W r. 1002 został obrany Henryk (II) królem Niemiec i przez papieża Benedykta VII został wraz z małżonką ukoronowanym na cesarza państwa rzymskiego. — Wysokie te godności stały się dla małżonków bodźcem do coraz większej świątobliwości życia. Skromni dla siebie, hojni dla ubogich i kościołów; surowi dla siebie, łagodnymi byli dla poddanych, a dla najbiedniejszych przystępni. — Chcąc przypodobać się cesarzowi, poczęli dworacy oczerniać jego małżonkę, że go z innymi zdradza. Trapił się tem niewymownie cesarz, że jakieś pozory mogły być przeciw Kunegundzie, więc ta z natchnienia Bożego ofiarowała się przekonać go próbą ogniową o swej niewinności. Rozpalono żelazne lemiesze do czerwoności a cesarzowa wezwawszy Boga, aby świadkiem był że niepokalanie dochowała czysłości małżonkowi, bosemi nogami przeszła po nich bez oparzenia. Widząc to cesarz wraz ze swym dworem, przepraszał Kunegundę i chciał śmiercią pokarać oszczerców. Wstawiła się za nimi cesarzowa, i uratowała im życie. — W r. 1024 zmarł Henryk II., a po jego śmierci Kunegunda wstąpiła do klasztoru Benedyktynek, który zbudowała w Kaufungen, obok Kassel. — Kiedy biskup Padebornu dokonał poświęcenia klasztoru obecną była Kunegunda we wspaniałem stroju cesarskim z koroną na głowie. Poczem zeszła z tronu, złożyła cesarskie szaty, ubrano ją w ubogi habit zakonny, a poczem ostrzyżono jej włosy, a biskup dał jej zasłonę na głowę i pierścień na znak zaręczenia się z Boskim Oblubieńcem. Przez lat 15 żyła w zakonie będąc wszystkim wzorem pokory, umartwienia i pobożności. Umarła 3 marca 1040 r. i pochowaną została obok małżonka w Bamberdze. Z powodu licznych cudów zaliczył ją papież Innocenty III w poczet świętych.

Punkta do rozmyślania.

Św. Kunegunda przebaczyła swoim oszczercom, jako prawdziwa chrześcijanka, jako uczennica Chrystusa, który dał nam przykład, jak postępować z nieprzyjaciółmi. Wisząc na krzyżu modlił się za nich: Ojcze, odpuść im, bo nie wiedzą, co czynią. Codziennie modlimy się w pacierzu: Odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom…. — Jeżeli chcemy, aby Bóg miał wzgląd na niedoskonałości nasze, i odpuszczał nam winy, powinniśmy okazać także litościwe serca nad głupotą oszczerców, i darować im ich złośliwość dla Chrystusa, a nie ścigać ich procesami po sądach, szukając zadowolenia w zemście.

Modlitwa.

Wszechmogący wieczny Boże, który od swej niebieskiej chwały nikogo nie wykluczasz, użycz nam tej łaski za przyczyną się św. Kunegundy, abyśmy na to szczęście wieczne zasłużyć sobie mogli. Amen.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s