Na Środę Popielcową – Bp. L. Abelly, Nowy rok Jezusowy Rozmyslania, Warszawa 1895

Bez tytułu„A gdy pościcie, nie bądźcie jako obłudnicy smętnymi.” (Św. Mat. roz. 6).

I. Czas, który rozpoczynamy, jest czasem modlitwy, pokuty i łask. Kościół na początku tego świętego postu, daje nam w tych słowach upomnienie bardzo ważne, tyczące się usposobienia w jakiem powinien być chrześcijanin, aby zadość uczynił obowiązkowi postu i innych dobrych uczynków; przytacza nam słowa Jezusa Chrystusa, który mówi, abyśmy nie pościli jak obłudnicy, którzy, we wszystkiem co czynią, starają się pozyskać cześć u ludzi, a nie dbają o to, żeby się Bogu podobać.

O ileż jest dobrych uczynków niepożytecznych, dlatego że obłuda skaziła ich początek, to jest intencyę! jak mało jest takich, którzy w postach i innych ćwiczeniach pobożnych szukają jedynie chwały Boga i spełnienia Jego woli.

Rozbudź w sobie te uczucia pobożne i zrób nowe postanowienie, zachować o ile będziesz mógł najściślej, post nakazany przez Kościół i spełniać jaknajwięcej dobrych uczynków, w tym świętym czasie postu, ale jedynie dla tego, aby się Bogu podobać.

II. Rozważ następujące słowa Zbawiciela: kiedy pościsz, namaż głowę twoją i umyj oblicze twoje; to znaczy, to jest, że powinieneś zachować post i pełnić inne dobre uczynki, chociaż przykre dla natury, nietylko z intencyą dobrą, ale z chętnem sercem i swobodnym umysłem, tak, żeby się objawiało na zewnątrz przez pogodę oblicza; aby okazać, że nie z konieczności i nie z przymusu, ale z całego serca składasz Boga tę ofiarę, dla zbudowania bliźniego, aby mu dowieść swoim przykładem, że jarzmo Pańskie jest słodkie, a brzemię Jego lekkie. Zrób w tym względzie stosowne postanowienie.

III. Rozważ, co Jezus Chrystus dalej mówi: „Nie skarbcie sobie skarbów na ziemi, ale w niebie; chciał nas przez to nauczyć, że kiedy ludzie światowi tyle łożą prac i starań, aby gromadzić w tem życiu dobra, tak znikome i niepewne, to tem bardziej ci, którzy żyją duchem wiary, powinni pracować, aby gromadzić dobra na wieczność, bo po śmierci, to tylko zbierzemy, cośmy za życia posiali.

Szczególniej powinniśmy się starać o zebranie skarbów dla nieba, w tym świętym czasie, w którym Bóg udziela nam obficiej łask swoich i ostrzega nas przez Apostoła, abyśmy nie przyjmowali ich napróżno.

Zastosowanie praktyczne.

1. Zastanów się, jakie skarby masz gromadzić, w tych dniach zbawienia; jakie dobre uczynki masz pełnić, w jakich cnotach, najpożyteczniej dla ciebie, abyś się ćwiczył.

2. Proś Boga, aby raczył pobłogosławić intencyę twoją i dobrą wolę ofiarowania Mu wszystkich spraw twoich, w tym czasie postu, aby wszystkie twoje uczynki mogły stanowić skarb zasług na niebo.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s