Czwartek po Popielcu – Vercruyss Brunon SI, Przewodnik prawdziwej pobożnosci, Lwów 1886

Jezus wchodzi do ogrodu oliwnego.

I. Prel. Patrz na Jezusa, jak odważnie idzie w pośrodku apostołów do ogrodu oliwnego, by tam rozpocząć swą mękę bolesną.

IL. Prel. Proś o łaskę, byś także śmiało i odważnie poczynał sobie z trudnościami, które w służbie bożej i pokutnych ćwiczeniach napotkasz.

I. PUNKT.

To wyrzekłszy Jezus, wyszedł z uczniami swymi za potok Cedron, kędy był ogród, do którego On wszedł i uczniowie Jego (Jan XVIII. 1).

Rozważanie. O! duszo moja, zwróć swe oczy na Pana twojego, którego tak często za wzór sobie brałaś: patrz, jak odważnie idzie do walki, jak słowem i przykładem wzywa do niej swych wiernych uczniów. Iżby świat poznał, że miłuję Ojca, mówi on. a jako mi Ojciec rozkazanie dni, tak czynię; wstańcie, pójdźmy stąd (Jan XIV, 31). Dokąd? Do walki… na śmierć!… Jakże te słowa pełne miłości… posłuszeństwa… i odwagi!

Zastosowanie. Czy widzisz tutaj to wielkie serce, tę wielkoduszność Jezusa?… O! jakżeś niepodobny do Niego, ty, który zamiast korzystać z nadarzającej się sposobności, zamiast odważnie walczyć i cierpieć, wszędzie i zawsze z wielkiem staraniem i zręcznością unikasz tej sposobności! Czyż to nie wstyd dla ciebie? I jak wielki! Przecież wyznajesz otwarcie, że chcesz naśladować Chrystusa doskonalej, niż inni chrześcijanie, że chcesz walczyć pod Jego sztandarem, dzielić z Nim niedostatki, trudy i cierpienia? Padaj siebie ze szczerą żądzą poznania, o ile na te zarzuty zasługujesz.

Uczucia. Podziwiaj tę wielkoduszność i nadzwyczajną miłość Jezusa. Za Jego przykładem pobudzaj się do wielkoduszności. W ciężkich chwilach mów wraz ze św. Tomaszem apostołem: Pójdźmy i my, abyśmy z nim pomarli (Jan II. 16).

Postanowienie. Będę się dzisiaj starał naprawić moją dawniejszą małoduszność i niewierność.

II. PUNKT.

Wyszedłszy do ogrodu, rzeki uczniów swoim: Siedźcie tu, aż pójdę ondzie, i będę się modlił (Mat. XXVI. 36).

Rozważanie. Uważaj, jak Jezus przygotowuje się do modlitwy. Jego przykład powinien być dla ciebie nauką. Cóż robi? Usuwa się na miejsce samotne i oddala się od towarzystwa ludzi, nawet od swych najserdeczniejszych przyjaciół. Zachęca ich tylko, by się wraz z nim modlili i czuwali.

Zastosowanie. O! Jezu, jakże dobrze Ty mię nauczasz modlić się i z pożytkiem rozważać Twoje święte prawa! Za Twym przykładem powinienem tedy, wchodząc do miejsca przeznaczonego na modlitwę, pożegnać się ze wszelką myślą, ze wszelkiem innem zajęciem: Siedźcie tu, aż pójdę ondzie i będę się modlił; powinienem moją czujnością zamknąć im wstęp do umysłu i serca, a przynajmniej nie dozwolić, by się tam dłuższy czas zatrzymywały.

Uczucia. Proś nieustannie o ducha modlitwy, o dar rozmyślania: Panie, naucz nas modlić się. (Łuk. XI, 1).

Postanowienie. Pragnę z większą siłą i wytrwałością używać środków, za pomocą których apostołowie i tak wielu żarliwych chrześcijan doszło do doskonałości w modlitwie.

III. PUNKT.

Następnie wziął z sobą Piotra i Jakóba i Jana, i począł się strachać i tęsknić sobie. (Marek XIV. 33).

Rozważanie. Dlaczegóż wyszczególnia Zbawiciel właśnie tych trzech uczniów i chce, ażeby przy nim byli w chwili, gdy mają się spełnić wielkie tajemnice Jego walki i konania? Ewangelia nam tego nie mówi; możemy się jednak domyśleć, że Jezus chciał, by tak jak byli świadkami Jego chwały i uwielbienia na górze Tabor — tak też byli świadkami poniżenia i boleści konania na górze oliwnej.

Zastosowanie. Jakże my często niekonsekwentni jesteśmy! Oceniamy, zazdrościmy nawet tym trzem najukochańszym uczniom Jezusa łaski, jaką im okazał, powołując i do dzielenia z Nim bólów konania; a nie pojmujemy, że nam tej samej łaski udziela, gdy nam daje sposobność cierpienia dla Niego! Zamiast być wdzięcznymi, narzekamy, poddajemy się zniechęceniu lub nieufności! Czyż to znaczy działać z wiarą i rozumnie? Potępiajmy taką niekonsekwencję i prośmy pokornie naszego ukochanego Zbawcy o łaskę, byśmy w rozpamiętywaniu Jego bolesnej męki czerpali miłość krzyża, żal za grzechy, współczucie, rezygnacją itp.

Rozmowa duszy. Ze św. Brygidą, która całe życie swoje rozmyślała nieustannie o bolesnej męce Jezusa i w zamian za to otrzymała wiele łask i darów nadzwyczajnych.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s