Na czwartek po niedzieli Zapustnej – Avancini Mikołaj SI, Rok Chrystusowy, Krakow 1896

Bez tytułuChrystus pociesza Apostołów.

I. Nie zostawię was sierotami; przyjdę do was. (Jan, XIV. 18.). 1. Pociesza Apostołów, zasmuconych zbliżającym się odejściem Jego: przyrzekając im przyjście swe i pociechę we wszelkiej trosce. Jeśli Bóg z tobą, któż przeciwko tobie? Nie opuści cię, jeśli Go nie opuścisz. Nie zostawi cię sierotą. Będzie zawsze Ojcem tobie, byłeś mu był synem. Jeśli cię odstąpi napozór w smutku lub ucisku, znowu za chwilę ujrzysz (i serce twoje cieszyć się będzie). 2. Ożywia ich nadzieją nagrody wiecznej: W domu Ojca mego jest mieszkania wiele… Idę gotować wam miejsce. (Jan, XIV. 2). A tak za przemijające utrapienia na ziemi, mamy obiecaną wieczną chwałę w niebie. Na tę się oglądaj, ażebyś na duchu nie upadł.

II. Iżeście nie są z świata, alemja was wybrał z świata, przełóż was świat nienawidzi. (Jan, XV. 19). Oto nowa pociecha, iż cierpienie jest oznaką Boskiego wybrania, oraz zakładem miłości Bożej. Sam Ojciec miłuje was, żeście wy mnie umiłowali. (Jan, XVI. 27). Nie miłuje Chrystusa, kto nie kocha krzyża.

III. Jeśli mnie prześladowali i was prześladować będą. (Jan, XV. 20.). Oto i przykład swój na pociechę przywodzi. Mnie pierwej niż was nienawidził (świat)… ale ufajcie, jam zwyciężył świat. (Jan, XV. 18—XVI. 33). Jakoby mówił: więc i wy zwyciężycie, bo ja walczę z wami. Jeszcze ich cieszy, mówiąc: Smutek wasz w radość się obróci. (Jan, XVI. 20). Bezpieczna ta droga, która się kończy wiecznym weselem. A więc do cierni i do krzyża wzdychaj.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s