Na czwartek po Środzie Popielcowej – Bp. L. Abelly, Nowy rok Jezusowy Rozmyslania, Warszawa 1895

Bez tytułu„Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój, ale tylko rzec słowem, a będzie uzdrowion sługa mój.“ (Św. Mat. roz. 8).

I. W tych słowach setnik okazuje trzy główne cnoty; zastanów się nad niemi, abyś wzbudził w sobie podobne uczucia, ile razy wymawiasz te słowa, albo ile razy Kapłan wymawiać je będzie w imieniu twojem, przed Komunią świętą, według przepisu Kościoła.

Pierwszą cnotą jest wielka pokora, przez którą wyraża słowy, a jeszcze więcej sercem, że nie godzien jest, aby Jezus Chrystus wszedł do jego domu.

O! jak daleko słuszniej powinieneś mówić o sobie i być przekonanym, że jesteś zupełnie niegodnym, aby Pan najwyższy, którego tyle razy obraziłeś, z taką dobrocią i miłością przyszedł do ciebie i dał się tobie, pod sakramentalnemi postaciami w Komunii świętej.

II. Druga cnota, którą okazuje ten setnik, jest wiara, tak wielka, że sam Syn Boży ją podziwiał i powiedział, że takiej wiary nie znalazł w Izraelu; bo setnik nie mówi, jak książę synagogi: Wejdź do domu mego i połóż ręce twe; ale prosi, aby Zbawiciel wyrzekł jedno tylko słowo.

Nie wstydź się korzystać z przykładu tego setnika, nietylko aby przyjąć godnie Jezusa Chrystusa, wstępującego do twego serca, ale żeby spełniać wszystkie sprawy i obowiązki życia chrześcijańskiego; dla tego staraj się mieć wielką wiarę, czyń często akty tej cnoty, we wszystkiem co czynisz, kieruj się światłem wiary i żyj duchem wiary, bo wszystko możliwem jest dla tego, kto wierzy, jak mówi Zbawiciel; a jeżeli tak małe czynisz postępy w cnocie, jeżeli nie masz siły do oparcia się pokusom, ani mocy i wierności w spełnianiu dobrych postanowień, bądź przekonany, że to wszystko pochodzi z braku wiary.

Mów więc, za przykładem Apostołów: Panie, przymnóż mi wiary, daj mi wiarę żywą, tak potrzebną, aby się Tobie podobać i chwałę Tobie przynosić.

III. Trzecią cnotą, którą objawia ten setnik, jest ufność doskonała, bo nietylko wierzy, ale nadto spodziewa się niezachwianie, uznając potęgę i dobroć Syna Bożego, przekonany jest, że uzdrowi jego sługę; a chociaż uważa się niegodnym tej łaski, sądzi jednak, że to nastąpi, wskutek miłości i łaskawości Boskiego Zbawcy.

Ta cnota bardzo ci jest potrzebną, jeżeli ją łączyć będziesz z pokorą.

Zastosowanie praktyczne.

1. Pokora powinna ci odsłaniać twoje niewierności, abyś je opłakiwał.

2. Ufność powinna cię pobudzać do szukania pomocy w Bogu.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s