Na pierwszą niedzielę Wielkiego Postu – Bp. L. Abelly, Nowy rok Jezusowy Rozmyslania, Warszawa 1895

Bez tytułu„Jezus był zawiedzion na puszczę od Ducha, aby był kuszon od djabła, a gdy pościł czterdzieści dni i czterdzieści nocy, potom łaknął.“  (Św. Mai. roz. 4).

I. Jezus Chrystus, mając zamiar rozpocząć głoszenie swej nauki i publicznie spełniać swój urząd Zbawiciela świata, aby się przygotować do tak wielkiego dzieła, udał się na puszczę, gdzie przez czterdzieści dni przebywał w samotności, oddalony od wszelkich stosunków ze światem i oddany jedynie modlitwie.

Uczynił to, aby dać przykład wszystkim, chcącym skutecznie pracować nad sprawą własnego zbawienia, albo dla zbawienia drugich, i aby ich nauczyć, że powinni oddawać się modlitwie, uznając, że sami przez się nic nie mogą uczynić bez pomocy łaski Bożej.

Zastanów się, czy zacząłeś pracować jak należy nad sprawą twego zbawienia, albo nad zbawieniem bliźniego, o którego dobro duszy masz szczególniejszy obowiązek dbać; czy modliłeś się, aby sobie wyjednać potrzebne łaski?

II. „Jezus Chrystus, udawszy się na puszczę, łączył z postem umartwienie ciała i modlitwę, pozostając przez czterdzieści dni i przez czterdzieści nocy bez przyjmowania pokarmu, odmawiając sobie, przez ten czas wszelkich wygód i nie mając innego miejsca na spoczynek, tylko twardą ziemię.

Złóż dzięki Zbawicielowi, że tyle wycierpiał na puszczy, aby ci wysłużyć szczęście wieczne; naucz się z Jego przykładu, że chcąc skuteczniej otrzymać pomoc łaski Bożej, trzeba z postem łączyć umartwienie i modlitwę, iść za Jezusem Chrystusem nietylko na górę kadzidła, będącego symbolem modlitwy, ale i na pagórek mirry, wyobrażający umartwienie, w którem powinieneś ćwiczyć się, szczególniej w czasie tego postu, zachowując ściśle post i spełniając inne uczynki pokutne, aby się stać podobniejszym do Boskiego Zbawcy.

III. Jezus Chrystus, znajdując się na puszczy i praktykując takie umartwienia, chciał po trzykroć być kuszonym, aby cię nauczyć, że masz się mieć na baczności w każdym czasie, nawet kiedy spełniasz najlepsze uczynki, bo nieprzyjaciel zbawienia nie omieszka nacierać na ciebie, albo przez próżną chwałę, albo przez chciwość i pragnienie wygód, wreszcie innym sposobem, aby skazić, o ile można, najlepsze twoje sprawy, przez przymieszanie złej intencji, albo doprowadzając cię do zniechęcenia, odwieść cię od dobrego, które rozpocząłeś.

Zastosowanie praktyczne.

Trzy są środki do oparcia się pokusom: 1) wiara, 2) modlitwa, 3) czuwanie nad sobą. Używaj wiernie tych środków.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s