12 marca, Św. Grzegorz Wielki, papież – Ks. Łukaszkiewicz J. A. Żywoty Świetych, Warszawa i Wimperk 1931

Bez tytułuUrodził się w Rzymie roku 540. Ojcem Grzegorza był Jordan, bogaty senator, a matką św. Sylwja. Przez świętą matkę świątobliwie wychowany, marzył Grzegorz tylko o tem aby życie swoje urządzić według rad i wskazówek Pisma św. — Po śmierci ojca z odziedziczonych majętności fundował w 6 Sycylji klasztorów, a w Rzymie jeden. Poczem zamknął się w klasztorze, gdzie modlił się i nad pismem św. rozmyślał, i uczone rozprawy pisał. — Gdy brat jeden potajemnie chował dukaty przy sobie, kazał go po śmierci pochować w gnoju z tymi pieniądzmi. Użalił się potem nad duszą jego, i kazał dzień po dniu 30 mszy św. odprawiać. Dnia 30go objawił się zmarły i podziękował za ofiary św. oznajmiając, że go dziś z czyścowych mąk uwolniono. Stąd wzięły początek msze św. gregorjańskie. — Przez papieża Pelagiusza został wyniesiony do godności kardynalskiej, i używany do załatwiania rozmaitych ważnych spraw kościelnych. W r. 590 wybrany papieżem wzbraniał się od tej godności i schronił się na pustynię. Lecz słup ognisty zdradził szukającym miejsce ukrycia. — Pomimo słabowitego zdrowia silną ręka kierował łodzią Piotrową i porządek w Kościele zaprowadził. Miewał do ludu często homilje pełne namaszczenia i uregulował śpiew kościelny, „gregorjańskim“ odtąd zwany; wysyłał misjonarzy do Anglji, Francji, Hiszpanji i Afryki celem nawracania niewiernych. Miłosierny dla ubogich, podejmował codziennie u siebie pielgrzymów, i sam im posługiwał; więźniów z niewoli wykupywał. — Gdy Jan patriarcha carogrodzki uniesiony pychą podpisywać się począł patriarchą „powszechnym“, św. Grzegorz z pokory podpisywał się „sługą sług bożych“, a kapłanów braćmi w listach swych tytułował. — Pisma św. Grzegorza są tak mądre i uczone, że go do 4 najsławniejszych Ojców kościoła łacińskiego zaliczamy. Pragnął gorąco połączenia z Chrystusem i doczekał się go w dniu 12 marca 604 r. Wsławił go Bóg cudami za życia i po śmierci. Ciało jego spoczywa u św. Piotra w Rzymie. — Jest patronem ludzi uczonych.

Pankta do rozmyślania.

Ścisłe pełnienie obowiązków, życzliwość na nędzę bliźnich, pobożność i pokora — oto ciche kazanie jakiem św. Grzegorz mnóstwo nawrócił ludzi.

Naśladuj te cnoty świętego papieża, gdyż po nich odróżnić można prawdziwe sługi Boga od sług tego świata.

Cnoty te mają swe źródło w łasce bożej, sprawują więc skutki cudowne. Św. Grzegorz im więcej chciał być zapomnianym, tem więcej Bóg go wsławiał; im pokorniej zabierał się do jakiegoś dzieła, tem większy skutek osiągał.

Modlitwa.

O Boże któryś Grzegorza św. prace i zasługi wiecznem nadgrodził szczęściem w niebie, za jego przyczyną dopomóż nam łaskawie, abyśmy pozbywszy się grzechów, cnotami na niebo sobie zasłużyli. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s