Na poniedziałek po II-ej niedzieli Wielkiego Postu – Vercruyss Brunon SI, Przewodnik prawdziwej pobożnosci, Lwów 1886

Pobudki do czynienia pokuty, wyjęte z rozważania niegodziwości grzechu.

I.  Prel. Wyobraź sobie, że słyszysz św. Piotra mówiącego do mieszkańców Jerozolimy: Pokutujcie i nawróćcie się, aby były zgładzone grzechy wasze, (Dzieje ap. III, 19).

II. Prel. Proś o silną wole, abyś się do rozkazu Apostoła zastosował.

I. PUNKT.

Mnogość naszych grzechów.

Rozważanie. Przebiegnij myślą wszystkie lata życia swojego… przed i po pierwszej komunii świętej… przed i po obiorze stanu, w którym pozostajesz… wszystkie miejsca, w których kolejno przebywałeś.. wszystkie grzechy, które tam popełniłeś.. Potem przejdź w krótkości przykazania boskie i kościelne… przyrzeczenia na chrzcie św. czynione… obowiązki twojego stanu .. a będziesz zdziwiony, i przerażony na widok niezliczonej mnogości twoich grzechów i błędów. Co by to było, gdybyś je widział tak, jak je Bóg widzi?

Zastosowanie. Za jeden grzech śmiertelny utracił Adam, wraz z calem swojem potomstwem, wszystkie łaski i dary nadprzyrodzone i został na śmierć skazany; za jeden grzech powszedni zostali najwięksi przyjaciele Boga, taki Mojżesz, Dawid, Ezechiasz, skazani na bardzo surowe kary, będące tylko słabem odbiciem kar, które na drugim świecie za najmniejsze grzechy ponosić będziemy musieli. Czegóż się mam spodziewać ja, który tak wiele grzechów popełniłem? Nic nie pomoże, choćbym je i zapomniał, Bóg nie zapomni niczego; nic nie ujdzie jego kary. ani nawet tak lekki i mały błąd, jak próżne słowo. Sam Chrystus o tem upewnia mówiąc: A powiadam wam, iż z każdego słowa próżnego, które by wyrzekli ludzie, dadzą liczbę w dzień sądny (Mat. XII, 36). Jakże to silna pobudka do czynienia pokuty — pokuty szczerej i nieustannej ! — Ten święty czas postu jest do tego chwilą najsposobniejszą, bo szczególne łaski boże, przywiązane do tego czasu, ułatwiają nam ćwiczenie się w pokucie.

Uczucia. Wyznaj pokornie Bogu swoje grzechy i niewierności. — Wzbudź pragnienie szczerej za nie pokuty. — Proś o laskę, abyś wielkodusznie spełnił to pragnienie.

Postanowienie. Oznacz dokładnie uczynki pokutne i umartwienia, w których chcesz się ćwiczyć w ciągu tego drugiego tygodnia Postu Wielkiego, jak to już uczyniłeś w pierwszym tygodniu.

II. PUNKT.

Zniewaga wyrządzona Bogu naszymi grzechami.

Rozważanie. Przez każdy grzech śmiertelny wyrządzamy Bogu potrójną zniewagę, z których każda jest nieskończonej złości, gdyż to zniewaga wyrządzona majestatowi nieskończonemu. Oto każdy grzech ciężki jest: nieposłuszeństwem i buźnierstwem — Bóg rozkazuje, a my rozkazów nie wykonywamy; wzgardą wyrządzoną Bogu — ponad Boga i Jego święte prawa przenosimy jakąś marną uciechę, uciechę przelotną, podłą a często haniebną i sromotną; jest oburzającą niewdzięcznością — darów bożych używamy na to, aby obrażać Boga. Każdym grzechem powszednim wyrządzamy Bogu również trojaką zniewagę, prawda, że ta jest mniejszą, jak zniewaga wyrządzana grzechem śmiertelnym, złość jej jednak jest zawsze tak wielką, że gdyby można, przez popełnienie choćby jednego tylko grzechu powszedniego, wszystkich potępieńców, wszystkich szatanów piekła przemienić w tylu świętych i błogosławionych, którzyby całą wieczność w niebie Boga chwalili, to i wtenczas nawet nie godziłoby się popełnić tego grzechu powszedniego; gdyż wszelkie hołdy czci i uwielbienia, oddawane Bogu przez stworzenia, nie byłyby w stanie wynagrodzić zniewagi, wyrządzonej Bogu przez jeden grzech powszedni.

Zastosowanie. Patrz! jak wielką jest tedy złość i zniewaga, którą ty wyrządziłeś Panu Bogu swojemu. Ale to jeszcze nie wszystko — zniewaga ta wzrasta w miarę odebranych łask, wewnętrznych dobrych natchnień i wielorakich zmiłowań bożych. Tak uczy nas wiara, a rozum temu zaprzeczyć nie może. Cóż tedy sądzić powinieneś o tylu grzechach powszednich, które popełniłeś? któżby je mógł policzyć? Jeszcze raz tedy, jakże to silna pobudka do czynienia pokuty w czasie tych nadzwyczajnych dni Postu Wielkiego, o których czytamy w pacierzach kapłańskich: Nadeszły dla nas dni pokuty, byśmy w nich mogli zmazać winy grzechów i zbawić dusze.

Uczucia i postanowienie. Te same, co w poprzednim punkcie.

III. PUNKT.

Boleść, którą sprawiamy Chrystusowi Panu naszymi grzechami.

Rozważanie. Któż zamienił Syna bożego w męża boleści? Grzechy nasze. — On przyjął na siebie grzechy całego rodzaju ludzkiego by je odpokutować i od tej chwili widział Bóg Ojciec w Nim już tylko wielkiego winowajcę, na którego słusznie miały spaś ciężkie ciosy karzącej sprawiedliwości bożej. Starty jest pod razami, mówi Duch św., za złości nasze. To moje grzechy ubiczowały Go, cierniem ukoronowały, policzkowały, oplwały, przybiły do krzyża i śmierć Mu zadały!

Zastosowanie. Cóż za myśl bolesna, jakże to przykry i do ziemi przygniatający wyrzut! A więc były w mym życiu chwile, w których wraz z bogobójczym motłochem żydowskim wołałem: Na krzyż z Jezusem a Barabasz niech żyje! niech żyje namiętność moja! — chwile, w których wraz z katami wbijałem gwoździe w ręce i nogi mego Zbawiciela! Robiłem to, o ile było w mej mocy, tylekroć razy ile razy popełniłem jaki grzech śmiertelny. Gdy zaś popełniałem powszednie grzechy, dodawałem nowych boleści do tych śmiertelnych ran Jezusa! Uwagi te prawdziwe a przerażające, uzbrajały pustelników świętą nienawiścią i surowością przeciwko sobie. Naśladuj ich podczas tych wielkich dni powszechnej pokuty i przebłagania.

Rozmowa duszy z boskim Zbawicielem, stosownie do uczuć i postanowień dwóch punktów poprzednich.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s