18 marca, Św. Cyryl, patriarcha jerozolimski – Ks. Łukaszkiewicz J. A. Żywoty Świetych, Warszawa i Wimperk 1931

Bez tytułuŚw. Cyryl żył około 350 roku, a wstąpił na stolicę biskupią Jerozolimy po św. Maksymie, męczenniku. Godnym był jego następcą, gdyż świątobliwym życiem wszystkich pociągał ku sobie; wymową i zaś kazaniami dzielnie zbijał błędy Arjanów. — Cesarz Juljan Apostata na przekór przepowiedni Chrystusa, wielkim kosztem rozpoczął budowę żydowskiej świątyni w Jerozolimie, na tem samem miejscu gdzie stała świątynia Salomona. Św. Cyryl przestrzegał, że na nic się zdała cała potęga cesarska, na nic olbrzymie sumy złota; niebo i ziemia przeminą, ale słowa Chrystusa nie przeminą, i muszą się spełnić. Z budowy świątyni nie pozostanie kamień na kamieniu. — Tak się też stało w istocie. Pewnej nocy trzęsienie ziemi zniszczyło nietylko doszczętnie olbrzymie nowe roboty wysoko już posunięte, ale nadto wyrzuciło z fundamentów starej świątyni Salamonowej kamienie ciosowe i głazy, tak że w istocie kamień nie pozostał na kamieniu, tylko olbrzymia ruina. — Cud ten widoczny nawrócił wielu żydów, ale cesarz stwardniał w swej złości i uporze. Dopiero, gdy raniony w czasie bitwy umierał, przyznał, że Chrystus potężniejszym od niego, Chrystus zwyciężył! — Za czasów św. Cyryla inny jeszcze cud zwrócił na siebie uwagę ludności. Oto wśród dnia pogodnego, o godzinie 3 popołudniu wyrósł z góry Kalwaryjskiej krzyż świetlany, jaśniejszy od promieni słonecznych. Był zaś tak wielkim, że ramię jego sięgało do góry Oliwnej. Wielu grzeszników pokutę rozpoczęło i poprawiło swe życie. — Arjanie mając poparcie od cesarza chcieli koniecznie pozbyć się św. Cyryla, z Jerozolimy, gdyż zwalczał ich błędy z całą stanowczością. Użyli gwałtu i przemocą wyrzucili go z miasta. Ale drugi Sobór Konstantynopolitański ujął się za krzywdą św. Cyryla i przywrócił go na stolicę patriarchalną, na której jeszcze osiem lat zasiadał, i tem gorliwiej bronił prawdy katolickiej przeciw błędom heretyków słowem i licznymi pismami, za które otrzymał tytuł „Doktora Kościoła“.

Punkta do rozmyślania.

Św. Cyryl pouczał, że wiara musi się objawiać uczynkami. „Trwaj w wierze i czyń dobrze, abyś nie był wyrzucony, jako owe głupie panny, które oliwy w lampach nie miały“.

Nie ufaj temu. że lampę masz, ale staruj się, aby ona gorzała, aby oliwa w niej była.

Nie ufaj temu, że cię ochrzczono, że do wiary katolickiej się przyznajesz, ale niech wiara twoja, jako świeca goreje przed ludźmi przez dobre uczynki.

Modlitwa.

Św. Cyrylu Jerozolimski, któryś cierpliwie znosił prześladowanie heretyków, i nic przestałeś ani na chwilę bronić prawdziwości wiary katolickiej, uproś nam te łaskę, abyśmy także otwarcie przyznawali się do wiary katolickiej, unikali kradzieży i kart, za wszystkie zaś grzechy szczerze żałowali i nie wracali do nich nigdy. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s