Kościół jest nieomylny w kanonizacji Świętych

Ks. Sieniatycki, Apologetyka czyli dogmatyka fundamentalna, Kraków 1932

Kanonizacja jest to uroczyste i definitywne ogłoszenie przez papieża kogoś za świętego t. j. za znajdującego się w niebie i polecenie go czci wszystkich. Cześć ta wszystkich ma przynajmniej na tem polegać, że wszyscy mają go mieć za świętego i za godnego czci publicznej. Kanonizacja różni się od beatyfikacji, gdyż ta ostatnia nie jest definitywnym lecz prowizorycznym sądem Kościoła o zbawieniu danej osoby i pozwoleniem, nie nakazem, na kult tej osoby i to zwykle nie na kult powszechny lecz tylko w pewnych krajach i u pewnych narodów. Nieomylność Kościoła odnosi się do kanonizacji nie do beatyfikacji. Kanonizacja może być formalna lub równoznaczna. Formalna jest ta, którą papież przedsiębierze po gruntownem zbadaniu cnót i cudów mającego być ogłoszonym świętym; równoznaczna jest to cześć zmarłego jako świętego, powstała w całym Kościele, bez formalnego ogłoszenia go za świętego przez papieża a tylko za milczącą jego aprobatą. Nieomylność papieża odnosi się do formalnej kanonizacji.

1. Kościół jest nieomylny w tym celu, by mógł być pewnym przewodnikiem życia chrześcijańskiego. Nie byłby takim przewodnikiem, gdyby się mógł mylić w ogłoszeniu kogoś świętym, bo wtedy stawiałby wszystkim wiernym za wzór do naśladowania i jako przedmiot czci powszechnej człowieka potępionego.

2. Papieże posługują się przy kanonizacji temi samemi wyrażeniami jak przy definicjach dogmatycznych, a więc jak wtedy, kiedy podają nieomylnie prawdę do wierzenia. „Na cześć świętej i nierozdzielnej Trójcy, celem wywyższenia wiary katol. i wzrostu religii chrześcijańskiej, powagą Pana naszego Jezusa Chrystusa, świętych apostołów Piotra i Pawła… błogosławionego N. świętym definitywnie ogłaszamy (decernimus et definimus) postanawiając, by pamięć jego przez cały Kościół była pobożnie czczona”. Niekiedy wyraźnie przy kanonizacjach zaznaczają, że są w tym akcie nieomylni (tak Sykstus IV w bulli kanon. św. Bonawentury).

Reklamy

2 thoughts on “Kościół jest nieomylny w kanonizacji Świętych

  1. z dzieła papieża Benedykta XIV:

    Po pierwsze trzeba wyciągnąć tego wniosek, że zgodnie z nauką św. Tomasza nie jest kwestią wiary, że papież jest nieomylny w kwestii kanonizacji i że owi kanonizowani są świętymi i cieszą się wizją uszczęśliwiającą, gdyż Bóg nie objawił, czy dany błogosławiony kanonizowany przez papieża dostąpił chwały wiecznej, nie jest to też zawarte w Piśmie św. ani w Tradycji: tak więc deklaracja papieża czyniona podczas kanonizacji, że dana osoba jest świętym i powinna być czczona przez cały Kościół, nie dotyczy wiary bezpośrednio, ale jedynie w sposób reduktywny, z powodu związku, który [ta deklaracja] ma z prawdami wiary wyznawanymi przez nas zgodnie z Pismem o chwale świętych; w ten zatem sposób wierzymy, idąc za przewodem świętej wiary, że Kościół ma władzę kanonizacji. Tak więc w tym, co dotyczy tej kwestii: ten, kto zaprzeczałby papieskiej nieomylności przy kanonizacji jest całkowicie wolnym od cenzur kościelnych, a tym mniej winny byłby ten, kto negowałby, że osoba kanonizowana przez papieża jest świętym; taki człowiek nie byłby heretykiem, ponieważ herezja wymaga formalnego odrzucenia wiary, jak mówi św. Tomasz w cytowanym dziele, co zgadza się z traktatem ‚O znaczeniu pewnych słów’ oraz kanonami ‚Heretycy’ n. 24, q. 11.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s