Na sobotę po II-ej niedzieli Wielkiego Postu – Vercruyss Brunon SI, Przewodnik prawdziwej pobożnosci, Lwów 1886

Rozpacz i śmierć Judasza.

I. Prel. Przedstawię sobie Judasza, jak rzuca trzydzieści srebrników przedniejszym kapłanom, od których był je otrzymał.

II. Prel. Prosić będę o łaskę, bym nigdy nie uległ pokusie nieufności i zwątpienia.

I. PUNKT.

Tedy ujrzawszy Judasz, który go wydal, iż był skazan, żalem zdjęty, odniósł trzydzieści srebrnych przedniejszym kapłanom i starszym. (Mat. XXVII).

Rozważanie. Judasz zobowiązując się wydać boskiego Mistrza swojego za trzydzieści srebrników, łudził się nadzieją, że Bóg-Człowiek ujdzie ich rąk, jak to już wiele razy był uczynił; ale skoro zobaczył, że rachuby jego chciwości zawiodły i Jezus, oddając się na pastwę wściekłości żydów, już ma być na śmierć osądzony — wtedy czuje się przejęty zgrozą na myśl o swojej zbrodni i wiecznej hańbie, któraby nań spadła; jak przygniatające brzemię cięży mu na sumieniu ów niegdyś tak bardzo pożądany pieniądz, bierze go tedy i przeklinając odnosi tym, którzy mu go dali.

Zastosowanie. Oto zwykły koniec człowieka, który się da porwać jakiejkolwiek nieumiarkowanej żądzy! Przed popełnieniem złego widzi tylko jego stronę ponętną; staje się ślepym na wszystko inne; ale natychmiast po spełnieniu złego doznaje wyrzutów sumienia i czuje swą hańbę: z przerażeniem poznaje smutne następstwa; zamiast oczekiwanych rozkoszy doznaje tylko niepokoju, żalu i gorzkich wyrzutów sumienia!… To wszystko zdarza się także i przy mniej ciężkich uchybieniach. Cóż ci mówi o tem twoje własne doświadczenie?

Uczucia. Wyznajmy i opłakujmy u stóp Jezusa nasze dawniejsze zaślepienie.

Postanowienie. Obiorę sobie za stalą regułę życia to zdanie autora O naśladowaniu Chrystusa: Tylko opierając się namiętnościom, nie zaś służąc im, prawdziwy pokój serca znajdziemy. (Ks. I, rozdz. 6).

II. Punkt.

Zgrzeszyłem, mówił Judasz, wydawszy krew sprawiedliwego. A oni rzekli: Co nam do tego? ty się patrz. (Ibid).

Rozważanie. Judasz wyznając przed przedniejszymi kapłanami zbrodnię, której się dopuścił, a do której go oni zachęcili, spodziewał się, że usłyszy od nich kilka słów pochlebnych i uspakajających, lub otrzyma przynajmniej jakąkolwiek oznakę życzliwości; lecz nie, odbiera tylko owę pogardliwą a przygniatającą odpowiedź która go ostatecznie popchnęła do rozpaczy: Co nam do tego? ty się patrz.

Zastosowanie. Nie licz nigdy na usługi tych, których sobie zobowiązałeś kosztem czci winnej Bogu i twemu sumieniu; nie licz nawet na ich szacunek. Pozornie chwalić cię będą, będą może schlebiali na oko ale w głębi duszy wzgardzą tobą; twoje oglądanie się na opinię ludzką, twoje grzeszne usługi będą w ich oczach nikczemnością i podłością.

Uczucia. Naucz mię, Panie! Ciebie tylko kochać, Ciebie się obawiać i tylko w Tobie szukać chwały i pokoju.

Postanowienie. Nigdy nic nie uczynię, nic nie opuszczę z bojaźni przed ludźmi; ani nawet z chęci jedynie podobania się ludziom.

III. PUNKT.

A porzuciwszy srebrniki w kościele odszedł, i poszedłszy obwiesił się. (Ibid).

Rozważanie. Nieszczęsna rozpacz Judasza!… To był najcięższy grzech jego. Mniemając, że Bóg mu jego zbrodni nie może odpuścić, tem samem zapiera się Boga który już z natury swojej jest nieskończonym we wszystkich własnościach, tak w miłosierdziu jak i w sprawiedliwości. Złość ludzka która znów z natury swej musi być skończoną, nie może dorównać, a tem mniej przewyższyć dobroci nieskończonej. Gdyby tedy, na wzór Piotra Judasz był się rzucił z pokorą i skruchą do stóp Jezusa, byłby również uzyskał przebaczenie i prawdopodobnie zatrzymał godność apostoła.

Zastosowanie. Ludźmi jesteśmy, możemy upaść i upaść bardzo nisko! Gdyby nas kiedy to nieszczęście spotkać miało, odrzućmy precz wszelką myśl rozpaczliwą, naśladujmy Piotra św. w pokornym żalu i uciekaniu się do nieprzebranego miłosierdzia Pańskiego, a otrzymamy w chwale niebieskiej naszą cząstkę wraz ze świętymi pokutnikami. Aby się utwierdzić w tem usposobieniu, powtarzajmy często z pobożnym królem Dawidem: W Tobiem, Panie, nadzieję miał, niech nie będę zawstydzeń na wieki (Ps. 30).

Przypomnijmy tobie także w potrzebie te przedziwne słowa św. Augustyna: Jeżeli się Boga lękasz, rzuć się w Jego objęcia.

Rozmowa duszy z Ojcem naszym który jest w niebie i który z wysokości tronu swojego zaprasza grzeszników, by się uciekali do Jego łaskawości i nieskończonego miłosierdzia.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s