Prymat dany św. Piotrowi ma z postanowienia Chrystusa trwać na zawsze w kościele

Ks. Sieniatycki, Apologetyka czyli dogmatyka fundamentalna, Kraków 1932

Chrystus powierzył najwyższą władzę w swym Kościele Apostołom i ich następcom, biskupom katolickim. Jednak według woli Chrystusa nie wszyscy Apostołowie i biskupi mieli w jednakim stosunku w tej władzy uczestniczyć. Jeden z Apostołów, mianowicie Piotr, został przez Chrystusa ustanowiony Głową czyli najwyższym Przełożonym całego Kościoła t. j. otrzymał prymat w Kościele.

Prymat może być prymatem honoru (primatus honoris) i prymatem jurysdykcji (primatus iurisdictionis).

Prymat jurysdykcji daje posiadającemu go najwyższą władzę rządzenia drugimi. Otóż według nauki katolickiej św. Piotrowi i jego następcom został przez Chrystusa powierzony prymat jurysdykcji w Kościele.

Ponieważ władza jurysdykcji obejmuje władzę nauczania i rządzenia, przeto kto ma prymat jurysdykcji, ten posiada najwyższą i nieograniczoną władzę nauczania i rządzenia w Kościele.

Na mocy tego prymatu św. Piotr stał się Głową widzialną całego Kościoła. Głową widzialną, bo Głową niewidzialną jest Chrystus. W jego imieniu, jego powagą i w jego zastępstwie Piotr rządził Kościołem Chrystusa. Słusznie tedy Piotr i jego następcy nazywają się zastępcami Chrystusa (Vicarii Christi) na ziemi, nie następcami (successores), bo następcą jest ten tylko, który następuje w miejsce drugiego, który czy to przez śmierć, czy przez rezygnację, czy w inny sposób władzę rządów utracił.

Prymat dany św. Piotrowi ma z postanowienia Chrystusa trwać na zawsze w kościele

Prymat Kościoła, dany św. Piotrowi, nie był osobistym przywilejem św. Piotra, któryby wtedy z jego śmiercią przestał istnieć, jak utrzymują niektórzy z protestantów, lecz był instytucją należącą do istoty Kościoła, miał przeto z ustanowienia Chrystusa pozostać aż do końca świata w następcach Piotra.

1. De fide.

Sobór Watykański.: „Ktokolwiek na tej katedrze (rzymskiej) jest następcą Piotra, ten według ustanowienia sa­mego Chrystusa otrzymuje prymat Piotra nad całym Kościo­łem. Gdyby tedy kto powiedział, że nie jest z postanowienia samego Chrystusa Pana, czyli z prawa boskiego, aby Piotr św. w prymacie nad całym Kościołem miał zawsze następców, albo że biskup rzymski nie jest następcą Piotra św. w tymże prymacie, n. b. w.“. (Denz. 1824).

2. Pismo św.

Czym fundament dla domu, czym pasterz dla owczarni, tym dla Kościoła, według postanowienia Chrystusa, ma być prymat św. Piotra. Lecz dom, jak długo stoi, potrzebuje fundamentu, inaczej zwali się w gruzy, owczarnia jak długo istnieje potrzebuje pasterza, inaczej rozprószą się owce i poginą. Kościół Chrystusowy ma istnieć, według obietnicy Chrystusa, aż do końca świata (Mat. 16. 18; 28. 20), więc aż do końca świata musi mieć prymat jurysdykcji. A zatem św. Piotr musi mieć aż do końca świata następców w prymacie.

3. Z natury społeczności.

Kościół Chrystusowy jest największą na ziemi społecznością z ludzi złożoną. Żadna z ludzi złożona społeczność nie może istnieć bez posiadania stale najwyższej władzy; władza bowiem najwyższa należy do istoty społeczności ludzkiej. Więc i Kościół taką władzę musi posiadać. A że forma władzy jaką nadał Chrystus swemu Kościołowi nie może być zmienioną, a tą formą jest prymat jurysdykcji nadany Piotrowi, więc musi ta forma władzy istnieć stale i zawsze w Kościele, czyli Piotr musi mieć w prymacie następców.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s