Jakie są cechy prawdziwego Kościoła?

Kościół katolicki, Ks. Kazimierz Bisztyga T. J., Kraków 1931

III. Tylko rzymskokatolicki Kościół jest prawdziwym Kościołem Chrystusa

1. „Na Tobie Piotrze zbuduję Kościół mój”.

To jest pierwsza cecha Kościoła, przez Chrystusa zbudowanego. Piotr jest opoką, fundamentem Kościoła Chrystusowego. Kościół, w którym brak Piotra, nie jest prawdziwym Kościołem. Kościół, którego budowa nie opiera się o skałę Piotrową, jest tym samym budowany przez ludzi a nie przez Chrystusa. Jest dziełem ludzkim a nie Boskim. Piotr w Kościele Chrystusowym jest nie tylko fundamentem, ale także klucznikiem. W Piotra rękach spoczywają klucze od bram Kościoła prawdziwie Chrystusowego. „Tobie Piotrze dam klucze Królestwa Bożego”. Klucze to symbol władzy. Kościół zatem, w którym Piotr nie rządzi, nie sprawuje władzy, nie jest Kościołem Chrystusa. W Kościele Chrystusowym Piotr jest także i pasterzem. „Paś owieczki moje, baś baranki moje”. Urząd pasterski, to tyle, co urząd nauczycielski. Kościół, w którym Piotr nie naucza w myśl Chrystusa, nie jest Chrystusa Kościołem.

Piotr żył i umarł w Rzymie. Tam założył stolicę swoją. Piotr dziś nie żyje, ale Stolica Piotrowa po dziś dzień trwa w Rzymie. Każdy, kto wstępuje na tę stolicę, na Piotra stolicę wstępuje i Piotra następcą się staje.

Władza i powaga Piotra, przechodzi na każdego następcę Piotra świętego. Kto zostaje w łączności z tą Stolicą Piotrową przez wiarę, naukę i posłuszeństwo, ten żyje w prawdziwym Kościele, kto się odrywa od tej stolicy, tym samym odrywa się od Kościoła prawdziwie Chrystusowego, bo gdzie Piotr, tam Kościół.

2. „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody”.

Druga cecha prawdziwego Kościoła, to jego powszechność, czyli uniwersalność. Kto zacieśnia Kościół do jednej narodowości, jednego kraju, narodu lub państwa, ten buduje Kościół swój własny, przeciwny Kościołowi Chrystusowemu. Kościół, który Chrystus zbudował, ma w swoich murach obejmować wszystkie narody, kraje i ziemie. „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody”. Kościół zatem Chrystusowy nie może być Kościołem narodowym, ale musi być Kościołem wszechświatowym. Chrystus nie umarł tylko za Polaków lub Niemców, ale umarł za cały świat, i cały świat chce zbawić. Ludzie wszystkich wieków i czasów, wszystkich ziem i krajów, mają wstęp do Kościoła Chrystusowego.

3. „Aby byli jedno, jako ja i Ojciec jedno jesteśmy”.

Trzecia cecha prawdziwego Kościoła, to jedność Kościoła. Wyznawcy Chrystusa nie mogą dwom bogom się kłaniać i różnymi do nieba chodzić drogami. Wierzący w jednego Chrystusa, muszą mieć jedno „Credo” czyli jedną naukę i wiarę; będąc zorganizowani w jedną owczarnię, jedno Królestwo i ciało, muszą mieć jedną najwyższą głowę czyli władzę, muszą mieć jedno serce, czyli środki zbawcze. Kościół, w którym brak karności i jednolitości i spoistości, co do władzy, nauki i sakramentów świętych, nie może być prawowitym Kościołem Chrystusa. Królestwo rozdwojone to królestwo szatana a nie Chrystusa.

4. „Bądźcie doskonałymi, jak Ojciec wasz niebieski doskonałym jest”.

W Kościele prawdziwie Chrystusowym, musi ujawniać się świętość; świętość w nauce głoszonej, środkach do uświątobliwienia zdążających, a także świętość u tych, co w prawdziwym żyją Kościele. Licząc się z słabością i wolną wolą ludzką, nie możemy żądać, aby wszyscy ludzie żyjący w Kościele Chrystusowym byli święci; wszak i w gronie Apostołów samych znalazł się zdrajca podły Judasz; z drugiej jednak strony trudno przypuścić, aby w Kościele Bożym, obfitującym w tyle środków zbawczych, nie pojawili się ludzie o wybitnej życia świętości i nieskalaności. Święci w Kościele o heroicznych cnotach, opromienieni nieraz cudami przez nich działanymi, są wymownym dowodem, że w prawdzie żyją, że zdrowymi sokami się odżywiają. Kościół, który nauką, zasadami, obrzędami, może tylko zepsuć człowieka, a nie udoskonalić, tym samym daje sobie świadectwo, że nie jest prawdziwym Kościołem.

5. „Jako mnie prześladowali, tak i was prześladować będą”.

Prześladowanie wyznawców prawdziwego Kościoła, jest szczególniejszym przywilejem Chrystusowego Kościoła. „Jako mnie prześladowali, tak i was prześladować będą”, mówi Pan Jezus. Przepowiednia Chrystusa musi się spełnić. Szczęśliwy ten Kościół, którego wierni cierpią dalej i najokrutniejsze katusze, bo prześladowanie i męczeństwo dawnego Kościoła, jest widocznym znamieniem jego prawdziwości. Kościoły, które nie mogą się wykazać ani krwią przelaną ani cierpieniem za wiarę Chrystusa, muszą skwitować ze swej prawowierności, bo tylko Kościół zroszony krwią męczeńską jest prawdziwym Kościołem.

Oto są mniej więcej cechy i przymioty prawdziwego Kościoła. To styl, to barwa i właściwa szata Kościoła Chrystusa. Wszystkie te znamiona wycisnął Jezus na Kościele św. własną ręką, pragnąc dać możność ludziom wszystkich czasów i pokoleń poznania i rozeznania Kościoła przez się ustanowionego i zbudowanego.

Mając przed oczyma te wszystkie cechy charakterystyczne Kościoła, możemy łatwo nie tylko poznać Kościół prawdziwie Chrystusowy, ale także i rozeznać fałszywe i samozwańcze, nie przez Chrystusa, ale przez ludzi potworzone Kościoły.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s