Dogmat o pełnej i ustawicznej władzy przyznanej Biskupowi Rzymskiemu od samego Jezusa Chrystusa.

Tekst w nawiasach z czerwonym kolorem czcionki dedykowany jest herezji sedewakantyzmu.

Podręczna encyklopedya kościelna, Warszawa, 1904, Tom 37-38, str. 143

Nie mógł być przywiązany prymat pełnej władzy jurysdykcyjnej wyłącznie do osoby Piotra [i jego następców do Piusa XII] i na nim [Piusie XII] wraz z jego śmiercią się skończyć; lecz podobnie jak potrójny urząd Apostołów musiał być w Kościele zachowany na zawsze, tak i najwyższa władza św. Piotra miała trwać nadal i przechodzić na prawomocnych następców Piotra aż do skończenia świata. To wyraźnie widać ze słów i porównań Chrystusa Pana. Piotr jest fundamentem Kościoła, opoką, na której się cała budowa opiera, fundament zaś musi tak długo trwać, jak długo ma trwać sama budowa. A ponieważ Kościół zawsze będzie, więc i Piotr — fundament.

Piotr ma paść całą owczarnię, tj. rządzić nią, zatem musi on (w swoim następcy) żyć tak długo, jak długo istnieć będzie owczarnia, którą trzeba kierować.

Ks. Sieniatycki, Apologetyka czyli dogmatyka fundamentalna, Kraków 1932

Prymat dany św. Piotrowi ma z postanowienia Chrystusa trwać na zawsze w kościele.

Prymat Kościoła, dany św. Piotrowi, nie był osobistym przywilejem św. Piotra [i jego następców do Piusa XII], któryby wtedy z jego [Piusa XII] śmiercią przestał istnieć, jak utrzymują niektórzy z protestantów [oraz sedewakantyści], lecz był instytucją należącą do istoty Kościoła, miał przeto z ustanowienia Chrystusa pozostać aż do końca świata w następcach Piotra [i Piusa XII].

  1. De fide.

Sobór Watykański.: „Ktokolwiek na tej katedrze (rzymskiej) jest następcą Piotra, ten według ustanowienia sa­mego Chrystusa otrzymuje prymat Piotra nad całym Kościo­łem. Gdyby tedy kto powiedział, że nie jest z postanowienia samego Chrystusa Pana, czyli z prawa boskiego, aby Piotr św. w prymacie nad całym Kościołem miał zawsze następców, albo że biskup rzymski nie jest następcą Piotra św. w tymże prymacie, n. b. w.“. (Denz. 1824).

  1. Pismo św.

Czym fundament dla domu, czym pasterz dla owczarni, tym dla Kościoła, według postanowienia Chrystusa, ma być prymat św. Piotra. Lecz dom, jak długo stoi, potrzebuje fundamentu, inaczej zwali się w gruzy, owczarnia jak długo istnieje potrzebuje pasterza, inaczej rozprószą się owce i poginą. Kościół Chrystusowy ma istnieć, według obietnicy Chrystusa, aż do końca świata (Mat. 16. 18; 28. 20), więc aż do końca świata musi mieć prymat jurysdykcjiA zatem św. Piotr [oraz Pius XII] musi mieć aż do końca świata następców w prymacie.

  1. Z natury społeczności.

Kościół Chrystusowy jest największą na ziemi społecznością z ludzi złożoną. Żadna z ludzi złożona społeczność nie może istnieć bez posiadania stale najwyższej władzy; władza bowiem najwyższa należy do istoty społeczności ludzkiej. Więc i Kościół taką władzę musi posiadać. A że forma władzy jaką nadał Chrystus swemu Kościołowi nie może być zmienioną, a tą formą jest prymat jurysdykcji nadany Piotrowi, więc musi ta forma władzy istnieć stale i zawsze w Kościele, czyli Piotr [oraz Pius XII] musi mieć w prymacie następców.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s