Obowiązek wiary – obowiązek katolicyzmu integralnego

Kościół, który naucza błędu, nie jest i nie może być Kościołem założonym przez Jezusa Chrystusa — nie jest Kościołem katolickim.

Kto jest katolikiem?

Papież Pius XII encyklika „Mystici Corporis Christi

„Do członków Kościoła tylko tych zaliczyć można, którzy są ochrzczeni i wyznają prawdziwą wiarę i ani sami nie wyłączyli się na swe nieszczęście z jedności Ciała, ani też dla bardzo ciężkich przewinień nie zostali z niej wykluczeni przez prawowitą władzę. (…) Jak tedy w prawdziwym związku wiernych istnieje tylko jedno Ciało, jeden Duch, jeden Pan i jeden Chrzest, tak też może być tylko jedna wiara. (…) Ci więc, którzy różnią się wiarą nie mogą żyć w tym samym Ciele, ani też być ożywieni jednym jego Bożym Duchem. (…) Schizma, herezja i apostazja – samo przez się odłącza od Kościoła”.

Katechizm kard. Gasparriego

2. Kto się nazywa i jest chrześcijaninem?

Chrześcijaninem nazywa się i jest ten, kto przyjął sakrament chrztu, przez który wchodzi się do Kościoła Chrystusowego.

3. A kto jest chrześcijaninem w znaczeniu ściślejszym i pełnym?

W znaczeniu ściślejszym i pełnym chrześcijaninem jest człowiek ochrzczony, który wyznaje prawdziwą i całą wiarę Chrystusową, czyli katolik; jeżeli przy tym zachowuje prawo Chrystusowe, wówczas jest dobrym chrześcijaninem.

Ks. Kazimierz Naskrecki, Dekalog, Krotkie Nauki o Przykazaniach, Warszawa 1937

„I nie myślmy, że można być katolikiem, skoro choć jed­ną jaką prawdę się odrzuca. Jeśliby bowiem kto odrzucał choćby jeden artykuł wiary, taki przyjmowałby za prawdę to tylko, co się jemu podoba, i dlatego, że to się jemu podoba, więc właściwie taki nie wierzyłby Bogu, lecz so­bie, i nie byłoby już u niego miejsca dla wiary”. (Wiara, istota i przymioty).

Fr. Michael Mueller, C.SS.R., 1880 A.D.

„Bycie prawdziwym katolikiem oznacza posiadanie największej pewności co do wszystkich prawd, których nauczał Chrystus oraz Jego Apostołowie, które Kościół katolicki zawsze głosił, które święci wyznawali, które zdefiniowali papieże i sobory, których Ojcowie oraz Doktorzy Kościoła bronili. Ten, kto przeczy jednej tylko katolickiej prawdzie, albo waha się, aby jakąś katolicką prawdę przyjąć, taki nie jest katolikiem. Taki twierdzi, że korzysta z prawa do prywatnego osądu w odniesieniu do nauki Chrystusa, a zatem jest heretykiem. Prawdziwy katolik wie oraz wierzy, że nie może być żadnych kompromisów między Bogiem a diabłem, między prawdą a kłamstwem, między ortodoksyjną wiarą a herezją”.

Władza nauczycielska Kościoła – obowiązek przyjęcia wiary przez Kościół podanej.

Katechizm kard. Gasparriego

27. Komu zechciał Jezus Chrystus powierzyć skarb wiary?

Jezus Chrystus skarb wiary zechciał powierzyć Kościołowi, aby on przy pomocy Ducha Świętego prawdy objawionej sumiennie strzegł i dokładnie ją wykładał.

148. Jaki jest nasz obowiązek względem prawd wiary i obyczajów, które Kościół podaje wszystkim do wierzenia jako objawione od Boga?

W prawdy wiary i obyczajów, które Kościół podaje wszystkim do wierzenia jako objawione od Boga, czy to przez zwyczajne i powszechne nauczanie, czy też przez uroczyste orzeczenie, winniśmy wierzyć wiarą Boską i katolicką.

Papież Pius XI, encyklika „Mortalium animos

„W rzeczywistości Jednorodzony Syn Boga polecił swym Apostołom, by nauczali wszystkich ludzi; po wtóre wszystkich ludzi zobowiązał, by z wiarą przyjmowali to wszystko, co im podane będzie „a testibus praeordinatis a Deo (Przez świadków od Boga wyznaczonych)”, a rozkaz swój przypieczętował słowami: „Qui crediderit et baptizatus fuerit, salvus erit; qui vero non crediderit, condemnabitur (Kto uwierzy i da się ochrzcić, zbawion będzie, kto jednak nie uwierzy, będzie potępion)”. (…)”

Grabowski – Prawo Kanoniczne wedlug nowego kodeksu, Lwów 1927, s. 29-30

„Chrystus dał Kościołowi władzę nauczycielską, mocą której zwierzchnicy Kościoła mają naukę ewangelii głosić i tłumaczyć oraz domagać się jej przyjęcia. To prawo nauczania jest częścią władzy jurysdykcyjnej. Słowy: „Idąc na wszystek świat, opowiadajcie ewangelię wszemu stworzeniu” (Mar. 46, 16), ustanawia Chrystus urząd nauczycielski, (magisterium vivum personale), złożony z ludzi, których wyposażył powagą nadprzyrodzoną nauczania tego, w co należy wierzyć i co czynić. Jest to officium, które daje zwierzchnikom kościelnym prawa, lecz także wkłada na nich obowiązek głoszenia ewangelii. Nakaz ten, dany Apostołom, jest równocześnie nakazem także dla słuchaczy, aby przyjęli głoszoną naukę (magisterium auctoritativum).

Otrzymawszy nakaz przepowiadania ewangelii, otrzymali też Apostołowie władzę, że mogli zlecać tę funkcję swoim następcom.

Posłannictwo, zapoczątkowane przez Chrystusa i Apostołów, jest w Kościele jedynym środkiem autentycznego nauczania”.

Ks. Kazimierz Naskrecki, Dekalog, Krotkie Nauki o Przykazaniach, Warszawa 1937

„Winniśmy wierzyć we wszystkie prawdy, ja­kie Bóg objawił i przez Kościół Swój święty do wierzenia nam podaje, mocno, bez jakiegokolwiek powątpiewania, „abyśmy (jak pisze św. Paweł) nie byli dziećmi chwiejącemi się, unoszonemi od każdego wiatru”. (Ef. 4, 14). Podstawą dla takiej mocnej wiary jest powaga Boga, któ­ry dane przez Się objawienie poruczył Kościołowi. (…)

Wątpić choćby co do jednej prawdy chrześcijańskiej, znaczyłoby to samo, co wątpić o Bogu, o Jego wszechwie­dzy, świętości i mocy!”

Ks. Sieniatycki, Apologetyka czyli dogmatyka fundamentalna, Krakow 1932

„Kto by choć jedną prawdę, przez Kościół do wierzenia podaną zaprzeczał, lub tylko w wątpliwość podawał tym samem przestałby być członkiem Kościoła katolickiego”.

The Rev. Fr. Francois Xavier Schouppe S.J. „Short Sermons For The Low Masses Of Sunday. Comprising In Four Series A Methodical Exposition of Christian Doctrine”, p. 290, London: Burns & Oates, 1883 Imprimatur.

„Cnota wiary, fundament życia chrześcijańskiego, daje nam absolutną pewność prawd, które wyznajemy; pewność bardziej stanowczą niż ta, która opiera się na rozeznaniu naszych oczu i rozumu. Opiera się na Bogu, którego Słowo mylić nie może; oraz na Kościele, który również jest nieomylny w pełnieniu urzędu nauczycielskiego”.

Kościół jest nieomylny w swoim nauczaniu (Magisterium)…

Papież Pius XI, encyklika „Mortalium animos”

„Oba te rozkazy Chrystusa, rozkaz nauczania i rozkaz wierzenia, które muszą być wypełnione dla zbawienia wiecznego, byłyby niezrozumiałe, gdyby Kościół nie wykładał tej nauki w całości i jasno, i gdyby nie był wolny od wszelkiego błędu. W tym błądzą i ci, którzy sądzą, iż dobro wiary znajduje się wprawdzie na ziemi, lecz, że trzeba go poszukiwać z takim wysiłkiem wśród tak głębokich badań i roztrząsań, iż dla odszukania i spożytkowania go nie wystarczy wiek ludzki. Jak gdyby Miłosierny Bóg przemawiał był przez Proroków i przez Swego Syna Jedynego po to, aby tylko niewielu i to w latach podeszłych mogło przyswoić sobie przekazane objawienia, a nie po to raczej, by przedłożyć obowiązującą naukę wiary i obyczajów, którą człowiek przez całe swe życie ma się kierować”.

Ks. Kazimierz Naskrecki, Dekalog, Krotkie Nauki o Przykazaniach, Warszawa 1937

„Jak Kościoła Chrystusowego żadna potęga zła nie obali, tak i głoszonych przez ten Kościół prawd żaden błąd skazić nie może„.

Ks. Sieniatycki, Apologetyka czyli dogmatyka fundamentalna, Kraków, 1932; str. 279

„Mówi dalej Chrystus, że bramy piekielne (szatan) nie zwyciężą Kościoła. Zwyciężyłyby go, gdyby Piotr i jego następcy byli omylni i błędu cały Kościół nauczali, bo jako fundament Kościoła mieliby prawo wymagać od całego Kościoła uznania za prawdę swej nauki, a Kościół miałby obowiązek przyjąć tę ich naukę, która byłaby w rzeczywistości fałszem„.

Ks. Sieniatycki, Apologetyka czyli dogmatyka fundamentalna, Kraków, 1932; str. 268

„Znajomość wszelkiej prawdy u apostołów i ich następców, gdy będą głosić naukę Chrystusową aż na krańcach ziemi, wyklucza wszelki błąd i świadczy o ich nieomylności. Czyżby bowiem mogli być świadkami Chrystusa i jego nauki, gdyby tę naukę choćby w jednym tylko punkcie popsuli i popsutej nauczali?

… nauczaniu, zarówno zwyczajnym oraz nadzwyczajnym.

Katechizm kard. Gasparriego

144. Czy Kościół jest nieomylny w nauczaniu?

W nauczaniu dzięki ustawicznej pomocy Ducha Świętego, obiecanej przez Jezusa Chrystusa, Kościół jest nieomylny, gdy czy to w zwyczajnym i powszechnym nauczaniu, czy też uroczystym orzeczeniem władzy naczelnej podaje wszystkim do wierzenia prawdy wiary i obyczajów, które są bądź objawione same w sobie, bądź też pozostają w związku z objawionymi prawdami.

Sobór Watykański. 1869 r. Konstytucja dogmatyczna o wierze katolickiej Dei Filius.

„Wiarą boską i katolicką należy wierzyć w to wszystko, co zawiera się w słowie Bożym spisanym lub przekazanym, i jest do wierzenia przedkładane przez Kościół – albo uroczystym orzeczeniem, albo zwyczajnym i powszechnym nauczaniem – jako objawione przez Boga”.

Wiara w prawdy, które Kościół podaje do wierzenia jest konieczna do zbawienia.

Katechizm kard. Gasparriego

28. Czego nam przede wszystkim potrzeba do zbawienia?

Do zbawienia potrzeba nam przede wszystkim wiary w prawdy, które Bóg objawił, a Kościół nam do wierzenia podaje.

Sobór Florencki, Dekret dla Jakobitów, 4. II 1441

„Święty Kościół Rzymski mocno wierzy, wyznaje i głosi: że nikt z tych, co są poza Kościołem katolickim, nie tylko poganie, ale i Żydzi, heretycy i schizmatycy, nie mogą stać się uczestnikami życia wiecznego, ale pójdą „w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom”, jeśli przed końcem życia nie będą do niego włączeni; i że jedność ciała Kościoła znaczy tak wiele, iż jedynie ludziom w nim pozostającym sakramenty kościelne, posty, jałmużny i inne dzieła pobożności pomagają do zbawienia, a trudy chrześcijańskiej walki przynoszą nagrody wieczne, gdyż nikt – jakichkolwiek by jałmużn nie udzielał, nawet gdyby dla imienia Chrystusa przelał swą krew – nie może być zbawiony, jeśli nie pozostaje w łonie Kościoła katolickiego i w jedności z nim”.

Benedykt XV, encyklika „Ab beatissimi”.

„Wiara katolicka ma to do siebie, że nie można do niej ani niczego dodać, ani niczego od niej odjąć: albo się ją zachowuje całą, albo całą odrzuca. To jest wiara katolicka; jeżeli jej kto nie zachowa wiernie i mocno, nie będzie mógł być zbawiony.

Wyznanie wiary św. Atanazego

„Ktokolwiek chce być zbawiony, winien przede wszystkim zachować wiarę katolicką; kto nie dochowa jej w całości i nienaruszonej, bez wątpienia ulegnie wiecznej zagładzie”.

Św. Fulgencjusz

„Ani chrzest, ani dobrowolne ofiary, ani też śmierć sama dla wyznania Chrystusa na nic się człowiekowi nie przydadzą do osiągnięcia zbawienia, jeśli nie będzie trwał w jedności katolickiego Kościoła. (ad Petrum Diaconum, C. 39)”.

Kościół, który głosi błędną naukę nie jest święty — nie jest Kościołem katolickim.

ks. Sieniatycki, Apologetyka czyli dogmatyka fundamentalna, Krakow 1932

„Kościół, by się mógł nazywać świętym, winien być takim świętością zasad i świętością członków. Świętość zasad polega na tym, że nauki, które głosi są święte, ma też środki odpowiednie do uświęcenia swych członków. Musi mieć wszystkie zasady święte; nie mógłby się nazywać świętym, gdyby choć jedna jego nauka sprzeciwiała się świętości„.

Modernistyczny, soborowy kościół z Rzymu, który naucza błędu, nie jest i nie może być Kościołem założonym przez Jezusa Chrystusa — nie jest Kościołem katolickim.


Objawienie św. Jana 18

1 A potemem widział drugiego Anioła zstępującego z nieba, mającego moc wielką: i oświeciła się ziemia od chwały jego.

2 I zakrzyknął w mocy, mówiąc: Upadła, upadła Babilonia wielka i stała się mieszkaniem czartów i strażą wszego ducha nieczystego i strażą wszelkiego ptastwa nieczystego i przemierzłego.

3 Bo z wina gniewu porubstwa jéj piły wszystkie narody, a królowie ziemie wszeteczeństwo z nią płodzili, i kupcy ziemscy z mocy rozkoszy jéj bogatymi się stali.

4 I słyszałem drugi głos z nieba mówiący: Wynidźcie z niéj, ludu mój, abyście nie byli uczestnikami grzechów jéj, a żebyście nie odnieśli plagi jéj.

5 Albowiem grzechy jéj przyszły aż do nieba, i wspomniał Pan na nieprawości jéj.

6 Oddajcież jéj, jako i ona wam oddawała: a w dwójnasób dwojako oddajcie wedle uczynków jéj: w kubku, którym nalewała, nalewajcie jéj w dwójnasób.

7 Jako się wiele wynosiła i w rozkoszach była, tyle jéj dajcie męki i żałości; iż w sercu swem mówi: Siedzę królową, a nie jestem wdową i żałości nie ujrzę.

8 Dlatego w jeden dzień przyjdą plagi jéj, śmierć i smętek i głód, i ogniem będzie spalona; iż mocny jest Bóg, który ją osądzi.

Szymon Klucznik

Reklamy

2 thoughts on “Obowiązek wiary – obowiązek katolicyzmu integralnego

  1. W Kościele świętym żadnego błędu nie ma i być nie może.

    Co zaś się tyczy soborowej sekty, mylnie identyfikowanej z Kościołem katolickim, jej fundamentalny błąd jest następujący.

    Kościół katolicki naucza, iż przez Wcielenie Chrystus zjednoczył się z całą ludzkością i stał się jej Głową. Gdy zachowujemy Jego całą naukę (która znajduje się tylko w Kościele katolickim), trwamy w jedności z Głową-Chrystusem, a Chrystus wtedy trwa w nas przez Ducha Świętego. „Kto mieszka we mnie, a Ja w nim, ten siła owocu przynosi; bo beze mnie nic czynić nie możecie. Jeźliby kto we mnie nie trwał, precz wyrzucon będzie jako latorośl, i uschnie, i zbiorą ją i do ognia wrzucą, i gore” (Jana 15, 5-6). Warunkiem otrzymania nadprzyrodzonej łaski i Ducha Świętego jest zachowanie nauki Chrystus – wiary i przykazań Kościoła katolickiego.

    Soborowa sekta zaś naucza, iż Chrystus przez Wcielenie zjednoczył się z całą ludzkością i stał się jej Głową, natomiast dalej heretycko naucza, iż przez Odkupienie (śmierć na Krzyżu) i Wniebowstąpienie — wylał na całą ludzkość Ducha Świętego.

    Antypapież Jan Paweł II: „W tajemnicy Odkupienia, Śmierć i Wniebowstąpienie Chrystusa jest równocześnie nowym otwarciem odwiecznego Ojcostwa Boga, który w Nim na nowo przybliża się do ludzkości, do każdego człowieka, obdarzając go tym trzykroć świętym „Duchem Prawdy”. (Redemptor Hominis 9, 1).

    Z tej fałszywej doktryny wypływają kolejne heretyckie nauki: wolność religijna, wolność sumienia, indyferentyzm, fałszywy ekumenizm…

    Wg tej fałszywej doktryny nie trzeba już zachowywać nauki Chrystusowej i można się zbawić w każdej religii.

    https://katolikintegralny.wordpress.com/2014/08/08/wolnosc-sumienia-wolnosc-wyznania-masonskie-herezje-wojtyly/
    https://katolikintegralny.wordpress.com/2014/12/22/wolnosc-i-rownosc-religijna-masonskie-herezje-wojtyly/

    https://katolikintegralny.wordpress.com/2014/10/08/antypapiez-bergoglio-wzywa-do-zjednoczenia-wszystkich-sekt/

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s