Sukcesja Apostolska a odstępstwo sedewakantyzmu

Obecnie powszechnie panuje błędne przekonanie co do istoty Sukcesji Apostolskiej. Zgodnie z nim Sukcesja polega na „nieprzerwanym łańcuchu nakładania rąk przez biskupów od czasów apostolskich do dnia dzisiejszego” [za wikipedią]. Taka heretycka nauka o Sukcesji Apostolskiej została zdefiniowana przez modernistyczną hierarchię po antysoborze (1962-65). Nie ma jednak nic wspólnego z nauką Kościoła katolickiego.

Sukcesja Apostolska wg Ratzingera

„Przez posługę biskupów, mocą Ducha Świętego, poprzez sakrament święceń, jest przekazywana w Kościele sukcesja apostolska…” [Benedykt XVI, Audiencja generalna, 10 maja 2006]

Sukcesja Apostolska wg Kościoła katolickiego

Katolicka nauka o Sukcesji Apostolskiej została przez Josepha Ratzingera zmieniona, bowiem „nie była ani teologią episkopalną ani papalistyczną (papieską)” [za wikipedią].

W nauce prawdziwego Kościoła katolickiego pojęcie Sukcesji Apostolskiej nie odnosi sie do urzędu biskupa Kościoła w ogóle, ale tylko do tych siedzib biskupich, które założyli Apostołowie. Sukcesja Apostolska oznacza następowanie po sobie w sposób prawny i ciągły biskupów na stolicach założonych przez Apostołów. Daje o tym świadectwo każdy przedsoborowy podręcznik do apologetyki.

Apologetyka podręczna. Obrona wiary katolickiej z odpowiedziami na zarzuty. Ks. St. Bartynowski T.J., Kraków 1918 rok, s. 473

Historia stwierdza, że ze wszystkich kościołów, które Apostołowie założyli, jedynie tylko Kościół rzymski przetrwał aż do naszych czasów.

Kiedy bowiem na innych stolicach biskupich, przez Apostołów założonych, od dawna już przerwany został szereg biskupów, następujących kolejno po Apostole założycielu, — wskutek czego te kościoły przestały być bezpośrednio apostolskimi — to jedynie na stolicy, założonej przez św. Piotra w Rzymie, wszyscy bez wyjątku biskupi następowali po sobie bez przerwy i prawnie. Stąd obecny biskup rzymski, papież Benedykt XV., jest dalszym ogniwem tego długiego łańcucha, którego pierwsze ogniwo stanowi św. Piotr Apostoł. Jedyny przeto Kościół rzymski pozostał aż dotąd bezpośrednio apostolskim, i dlatego tylko on wyłącznie może swojej apostolskości udzielić innym stolicom biskupim, i przez to uczynić je pośrednio apostolskimi.

Ks. Grabowski – Prawo Kanoniczne według nowego kodeksu, Lwów 1927, s. 16-17

Ponieważ bezpośrednie następstwo apostolskie zostało faktycznie we wszystkich kościołach przerwane, a trwa jedynie na stolicy rzymskiej, łączność przeto z biskupem rzymskim jest dziś dowodem jedności apostolskiej, niezależnie nawet od prymatu tego biskupa. Wszystkie inne kościoły tylko pośrednio, przez Kościół rzymski, są apostolskimi. Łączność z biskupem rzymskim jest jedynym sprawdzianem jedności z Kościołem Chrystusowym.

W tym katolickim ujęciu widzimy jasno, iż rzeczywista Sukcesja Apostolska przetrwała tylko na stolicy rzymskiej, dlatego tylko za jej pośrednictwem pozostałe stolice biskupie i kościoły partykularne otrzymują cechę apostolskości, co ks. Grabowski wyraża krótko: „O tyle objawia się apostolskość jurysdykcji biskupów, o ile władza ich pochodzi od Stolicy Apostolskiej”. [Prawo Kanoniczne wedlug nowego kodeksu, Lwów 1927, s. 20].

Oszustwo sedewakantyzmu

Jak się okazuje sedewakantyzm, który w ogólności słusznie odrzuca soborową hierarchię oraz modernistyczną naukę, w kwestii Sukcesji Apostolskiej bazuje na heretyckiej wykładni Ratzingera. W tekście sedewakantysty Coomaraswamyego: „Problemy z nowymi sakramentami. Rozdział II. Sakrament święceń” znajdujemy dokładnie taką samą zafałszowaną definicję Sukcesji Apostolskiej, jak w soborowej sekcie:

„Kapłani są wyświęcani przez biskupów, którzy z kolei byli konsekrowani przez innych biskupów wywodzących się w „łańcuchu wtajemniczenia” od Apostołów i tym to sposobem właśnie poprzez „episkopat” przekazywana jest w czasie Sukcesja Apostolska”.

Sedewakantyzm bazuje na tym błędzie nie bez powodu. Tylko dzięki takiemu zafałszowaniu nauki o Sukcesji Apostolskiej można zwodzić wiernych, iż sedewakantyzm posiada cechy Kościoła katolickiego, którymi jak wiemy są: jedność, świętość, powszechność i apostolskość. Co jednak o wiele istotniejsze. Gdyby sedewakantyści trzymali się prawdziwie katolickiej nauki, pomijając w tym momencie kwestię godności szafowanych sakramentów, musieliby przyznać, iż do dnia dzisiejszego istnieje linia Sukcesji Apostolskiej Stolicy rzymskiej, której nie znamy. Istotą bowiem Sukcesji Apostolskiej jest prawne i ciągłe następstwo na stolicy założonej przez Apostoła. Stolica rzymska jest zaś ostatnią siedzibą apostolską, na której takie następstwo trwało w sposób widzialny do papieża Piusa XII, ostatniego znanego nam oficjalnie papieża, i zgodnie z obietnicą Chrystusa, musi to następstwo trwać do końca świata, co wyraża Sobór Watykański słowami:

„To zaś, co książę pasterzy i wielki pasterz owiec, Jezus Chrystus Pan, ustanowił w osobie św. Piotra dla zbawienia wiecznego i trwałego dobra Kościoła, musi ustawicznie trwać w kościele, który z Jego woli założony na skale nieprzerwanie będzie stał mocno aż do końca wieków.” [Sobór Watykański – Sesja IV, Konstytucja Dogmatyczna PASTOR AETERNUS]

Gdyby, jak głoszą sedewakantyści, ostatnim papieżem Kościoła katolickiego był Pius XII a po nim sede vacante, to tym samym nie istnieje obecnie możliwość dokonania prawnego wyboru kolejnego papieża, ponieważ wybór taki musiałby się dokonać w oparciu o przepisy Konstytucji VACANTIS APOSTOLICAE SEDIS papieża Piusa XII — co jest dzisiaj niemożliwe, bowiem spełnienie warunków tej Konstytucji jest po prostu niewykonalne, chociażby z tego powodu, iż kolegium kardynalskie ustanowione prawnie przez Piusa XII nie żyje.

W oparciu o prawdziwą naukę o Sukcesji Apostolskiej, w świetle znanych faktów, pozostają nam dwie możliwości: albo ze śmiercią Piusa XII Sukcesja Apostolska wygasła i Kościół został zniszczony; albo istnieje linia prawnej i ciągłej Sukcesji Apostolskiej biskupa rzymskiego, której nie znamy. Ponieważ każdy katolik z miejsca odrzuca pierwszą opcję jedyną możliwością jest wniosek teologiczny, iż pomimo tego, iż nie wiemy gdzie jest i w jaki sposób do tego doszło, musi trwać Sukcesja Apostolska biskupa Rzymu, czyli mówiąc krótko, gdzieś musi być prawdziwy papież.

Podsumowanie:

  1. Sukcesja Apostolska oznacza prawne i bez przerwy następestwo na stolicy biskupiej założonej przez Apostoła.
  2. Sukcesja taka zachowała się tylko na Stolicy rzymskiej.
  3. Zgodnie z obietnicą Chrystusa ma trwać do skończenia świata.
  4. Papież Pius XII musi mieć prawnych następców, których nie znamy, bowiem sede vacante oznacza ustanie Sukcesji Apostolskiej – znieszczenie Kościoła.

Notka z Wikipedii:

Pojęcie sukcesji apostolskiej odnosiło się w pierwotnej teologii kościelnej nie do urzędu biskupa Kościoła w ogóle, ale do tych siedzib, w których działali apostołowie. Wyrażał to na przykład Tertulian w traktacie De praescriptione haereticorum 36,2. Wśród sedes apostolica wskazywał on Korynt w Achai. W Macedonii, Filippi. W Azji, Efez. W Italii, Rzym. Przy czym Rzym uważał Tertulian za punkt odniesienia dla kościoła afrykańskiego. Przyznawał mu też wyróżnioną pozycję wśród innych stolic związanych z apostołami, ze względu na trzech apostołów: Piotra, Pawła i Jana. Podobnie mówił o Rzymie Ireneusz z Lyonu, określając jego autorytet apostolski jako potentior principalitas (pol. potężniejsza zwierzchność). W ten sposób sukcesja apostolska większości innych biskupów, nie zasiadających na stolicach wywodzących się od apostołów, urzeczywistniała się jedynie pośrednio, drogą okrężną, poprzez jedną ze stolic apostolskich. Można więc mówić o dwóch formach sukcesji apostolskiej: bezpośredniej i pośredniej. Jak zauważył Joseph Ratzinger ówczesna teologia sukcesji nie była ani teologią episkopalną ani papalistyczną (papieską) – rozróżniała episkopat i stolice apostolskie.

Szymon Klucznik

Reklamy

3 thoughts on “Sukcesja Apostolska a odstępstwo sedewakantyzmu

  1. Po powyższym wyjaśnieniu katolickiego znaczenia Sukcesji Apostolskiej, każdy uczciwy lefebrysta czy sedewakantysta powinien odrzucić swoje heretyckie zapatrywania i wyznać Świętą Wiarę Katolicką. Lepiej teraz przyznać się do błędu, niż po śmierci ponosić jego wieczne konsekwencje.

  2. Które osoby były Apostołami, którym przysługiwała sukcesja apostolska ? Czy tylko ta 11 (bez Judasza) będąca w bezpośrednim kontakcie z Panem Jezusem czy również Maciej wybrany później za Judasza ? Czy wybór Macieja czynił go Apostołem ? Czy św. Paweł był Apostołem ? Jak można było sie nim stać ? Zawsze myślałem, że Apostołami byli tylko bezpośredni uczniowie Pana Jezusa za Jego życia. Kolejnym pytaniem jest – czy sukcesja apostolska pochodzi od stolicy apostolskiej czy od Apostoła ? Bo skoro w Rzymie było 3 albo 2 (nie wiem czy św. Pawła liczyć biorąc powyższe moje pytanie pod uwage) Apostołów: św. Piotr, św. Jan, św. Paweł (?) i przyjmując, że sukcesja pochodzi od Apostoła to powinniśmy mieć 2 albo 3 sukcesje apostolskie. Z powyższego tekstu wynika chyba jednak, że wg nauki Kościoła katolickiego dany Kościół składający sie na Kościół katolicki jest zgromadzony wokół danego miasta niezależnie od ilości Apostołów w nim nauczających.

  3. Panie Pawle, Sukcesja Apostolska to prawne i ciągłe następstwo na Stolicy biskupiej, założonej przez Apostoła. Apostołowie założyli cztery (4) takie Stolice Apostolskie: Korynt w Achai, w Macedonii, Filippi, w Azji, Efez, w Italii, Rzym. Sukcesja Apostolska, tj. prawne i ciągłe następstwo, przetrwała jedynie na Stolicy Rzymskiej. Na pozostałych Stolicach (Achaja, Filippi, Efez) Sukcesja Apostolska została przerwana.

    Proszę doczytać:
    https://katolikintegralny.wordpress.com/2015/05/17/sw-ireneusz-pogromca-lefebryzmu/
    https://katolikintegralny.wordpress.com/2015/04/09/co-to-jest-apostolskosc-kosciola-katolickiego/

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s