Komentarz do kanonu nr 1258.

1917 Code of canon law commentary, By the Rev. P. Chas. Augustine O.S.B., D.D.

Nieprawym jest, aby katolik w jakimkolwiek zakresie aktywnie asystował lub uczestniczył w obrzędach religijnych niekatolików. Pasywna, fizyczna obecność może być tolerowana ze względu na konieczność np. pogrzeby, śluby itd. pod warunkiem, iż uczestnictwo takie nie niesie ze sobą groźby skandalu lub zgorszenia. W razie wątpliwości uzasadnienie uczestnictwa powinno być mocne i aprobowane przez np. lokalnego biskupa.

To tzw. communicatio in sacris activa cum acatholicis. Powodem, dla którego Matka nasza – Kościół – od zawsze zabrania uczestnictwa w obrzędach religijnych niekatolików jest dogłębne przekonanie, że tylko ona prawdziwie stanowi jedyny Kościół Chrystusa. Drugorzędnymi powodami są: quasi-aprobata niekatolickiego kultu, która wypływa z faktu samego uczestnictwa, które stanowi zewnętrzną manifestację wiary. Kolejnym powodem jest skandal, który może powstać wśród katolików, widzących świadectwo kultu i szacunku, oddawanych niekatolickim obrzędom, posługom, stanowiskom. Wreszcie na koniec, istnieje zagrożenie zgorszeniem, czy też stopniowo rosnącym religijnym indyferentyzmem, gdy wierni w swobodny i niewybredny sposób uczestniczą w heretyckich obrzędach religijnych. Sama symulacja fałszywej religii jest nie do pogodzenia z czystością katolickiej wiary.

Z powyższego wynikają następujące postanowienia:

Sakrament Chrztu nigdy nie może być legalnie udzielony przez niekatolickiego duchownego. Nie jest także dozwolone, aby dopuszczać dzieci do niekatolickiego chrztu, nawet jeśli dziecko było już chrzczone po katolicku, a heretycka ceremonia odbywa się celem uniknięcia opłat. Nie dopuszcza się także, aby katolicy finansowali – pośrednio lub bezpośrednio – takie niekatolickie chrzty.

Ciało Chrystusa nie może być przyjmowane w niekatolickich świątyniach. Jednocześnie nie dopuszcza się katolików do asystowania przy Mszach schizmatyków. Jeżeli nie mają swojego kościoła, nie są zobowiązani do uczestnictwa we Mszy w przepisane dni.

W kwestii wizytowania niekatolickich kościołów, Stolica Piotrowa postanowiła co następuje: katolicy mogą wstępować do niekatolickich świątyń, kierując się dobrymi intencjami, z ciekawości, bez uczestniczenia w obrzędach. Zła intencja jest wtedy, jeśli katolik odwiedza protestancką świątynię celem asystencji w posłudze lub uczestnictwa in sacris lub też gdy państwo nakazuje wizytę na znak religijnego indyferentyzmu, albo gdy powszechnie odebrano by taką wizytę jako przeświadczenie o tym, iż nie ma różnic między katolikami, a niekatolikami. Odrębna decyzja dotyczy schizmatyckiej Rosji, gdzie urzędnicy państwowi zmuszali są do asystowania w schizmatyckich obrzędach. Taka asystencja nazwa została bezprawną participatio in sacris i nie może być milcząco tolerowana przez nauczycieli religii. Dlatego powinni ostrzegać dzieci i rodziców przed błędem i mogą pominąć drugie ostrzeżenie tylko w przypadku człowieka w dobrej wierze i udzielić mu rozgrzeszenia, oczywiście pod warunkiem, że nie wywoła to skandalu.

Ze spowiedzi, udzielanej przez heretyckiego lub schizmatyckiego duchownego, można skorzystać tylko w sytuacji zagrożenia życia, pod warunkami, że nie wygeneruje skandalu, zostanie zrealizowana pod nieobecność innych księży, że nie ma ryzyka zgorszenia i że sakrament udzielany jest w ważnej formie tzn. secundum ritus Ecclesiae.

Sakrament kapłaństwa w żadnym wypadku nie może być udzielany przez niekatolickich duchownych.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s