Heretycka deklaracja doktrynalna „Tenete Traditiones”

Na sedewakantystycznej stronie Kolegi Michała Mikłaszewskiego opublikowana została deklaracja doktrynalna strony „Tenete Traditiones”, gdzie możemy przeczytać, iż sedewakantyści określają siebie mianem „Katolików Rzymskich Integralnych”. Niestety, autor deklaracji, Kolega Michał Mikłaszewski, katolikiem integralnym nie jest – nie przyjmuje bowiem integralnie nauczania Kościoła katolickiego. Co więcej, Kolega Mikłaszewski nauczanie Kościoła zna, a pomimo tego przedkłada swój własny osąd ponad to nauczanie – jest zatem heretykiem formalnym i znajduje się całkowicie poza Kościołem. Jeśli nie nawróci się do prawdy katolickiej – potępi się na wieki. 

Pod pierwszymi pięcioma punktami stanowiska „Tenete Traditiones” każdy katolik mógłby się podpisać. Niestety w punkcie VI trafiamy na herezję przeciwną katolickiej nauce o apostolskości Kościoła.

„VI. (…) Obecnie żyjący i sprawujący swą posługę Biskupi i Kapłani katoliccy, wyznający integralnie Wiarę Katolicką wraz ze wszelkimi wyżej wymienionymi konsekswencjami, są jednymi prawowitymi Biskupami i Kapłanami Kościoła katolickiego, którym sam Kościół automatycznie uzupełnia wszelką niezbędną jurysdykcję. Oni są też jedynymi prawowitymi następcami Apostołów, stanowią więc w pełni rozumienia tego słowa Kościół Apostolski. Ich apostolskość pochodzi bezpośrednio od samego Chrystusa – prawdziwej Głowy Kościoła”.

Jak widzimy redaktor naczelny Tenete Traditiones twierdzi, iż sedewakantystyczni biskupi oraz kapłani, których określa jako biskupów oraz kapłanów katolickich, stanowią dzisiaj prawowitą hierarchię Kościoła katolickiego. Jak wiemy biskupi oraz kapłani sedewakantystyczni nie posiadają posłannictwa apostolskiego, ani jurysdykcji zwyczajnej od kanonicznej władzy Kościoła. Twierdzenie, iż biskupi, którzy nie posiadają posłannictwa apostolskiego od władzy kanonicznej, są prawowitymi następcami Apostołów, zostało uroczyście potępione na Soborze Trydenckim jako heretyckie, i zostało obłożone anatemą:

Nauka o sakramencie kapłaństwa DENZINGER – Enchiridion symbolorum definitionum, Fryburg 1911, s. 485 (967).

„Kan. 7. Jeśli ktoś twierdzi, (…) że ci, którzy nie zostali prawnie wyświęceni i posłani przez władzę kościelną i kanoniczną, lecz skądinąd przybywają, są uprawnionymi szafarzami słowa i sakramentów – niech będzie wyklęty”.

Równie nieprawdziwe i sprzeczne z nauką Kościoła jest twierdzenie, jakoby cechę apostolskości biskup czy kapłan otrzymywał bezpośrednio do Chrystusa, jak twierdzi Kolega Mikłaszewski. Apostolskość jest bowiem ściśle związana z sukcesją apostolską — zaś sukcesja apostolska, w nauczaniu Kościoła, to prawne i ciągłe następstwo na stolicy biskupiej założonej przez Apostoła.

Jak podaje encyklopedia katolicka sukcesja apostolska musi być zarówno materialna, jak i formalna.

Sukcesja materialna przekazywana jest wg władzy święceń – poprzez akt konsekracji biskupiej.

Formalna sukcesja apostolska przekazywana jest wg władzy jurysdykcji, mocą kanonicznej misji czyli przez posłannictwo — to znaczy, że następca ma otrzymać tę władzę, jaką mieli Apostołowie od tego zwierzchnika, który ją faktycznie i prawnie posiada i może ją innym przekazywać. Koniecznym warunkiem formalnego następstwa jest to, by następca otrzymał władzę według prawnych przepisów, obowiązujących w Kościele.

Ponieważ tylko Kościół Rzymski pozostał bezpośrednio apostolskim — na wszystkich innych stolicach, przez Apostołów założonych, od dawna przerwana została prawna ciągłość sukcesji biskupów następujących kolejno po Apostole założycielu — dlatego jedynie papież może swojej apostolskości udzielić innym biskupom, i przez to uczynić ich pośrednio apostolskimi.

To właśnie papież, powierzając biskupom władzę jurysdykcji, udziela im tym samym charakteru apostolskiego, przez który wchodzą oni w łączność z Apostołami i stają się ich prawowitymi następcami – otrzymują formalną sukcesję apostolską i tym samym cechę apostolskości.

Pius XII, „Mystici Corporis Christi” (42-43):

„Albowiem mocą władzy tzw. jurysdykcyjnej, z jaką Boski Odkupiciel posłał Apostołów w świat, jako Sam posłany był przez Ojca, on sam za pośrednictwem Kościoła chrzci, naucza, rządzi, rozwiązuje, związuje, składa ofiarę”.

Zatem cechę apostolskości biskup nabywa JEDYNIE poprzez otrzymanie misji kanonicznej/posłannictwa apostolskiego od papieża. Doktryna ta została wielokrotnie potwierdzona przez nieomylne Magisterium: Pius VI: Brewe Deessemus z 16 września 1778, Brewe Super soliditate petrae z 28 listopada 1786; Responso super Nunciaturis z 14 listopada 1790; Const. Caritas z 13 kwietnia 1791; encyklika Leona XIII Satis cognitum z 26 czerwca 1896; encyklika Piusa XII Mystici Corporis z 29 czerwca 1943, encyklika Adsinarum gentem z 7 października 1954; encyklika Ad Apostolorum Principis z 29 czerwca 1958.

Encyklika papieża Piusa XII, Ad Sinarum Gentem

„Władza jurysdykcji, która jest przyznana bezpośrednio z prawa Bożego na Papieża, przychodzi do biskupów z mocy tego samego prawa, ale tylko przez Następcę Piotra, któremu nie tylko wierni, ale również biskupi winni są zachować posłuszeństwo i więzy jedności”.

Jak zatem widzimy, redakcja strony Tenete Traditiones nie ma wiele wspólnego z katolicyzmem integralnym. Nie ma, ponieważ odstępuje od katolickiej nauki o posłannictwie apostolskim, sukcesji apostolskiej, oraz apostolskości Kościoła.

Szymon Klucznik

10 uwag do wpisu “Heretycka deklaracja doktrynalna „Tenete Traditiones”

  1. W takim razie ktorzy kaplani, ktore parafie, koscioly, kaplice sa prawdziwie w duchu Rzymskiego Kosciola ? Bo juz myslalam ze to X. Rafał Trytek….Szukam i nie moge znalezc a bez sakramentow i prawdziwej mszy sw trudno funkcjonowac duchowo ……

  2. Ks. Rafał Trytek publicznie wyznaje herezje sedewakantyzmu:
    https://katolikintegralny.wordpress.com/2014/11/25/chrystus-nie-zlozyl-stolicy-apostolskiej/
    https://katolikintegralny.wordpress.com/2015/05/16/sukcesja-apostolska-a-odstepstwo-sedewakantyzmu/
    https://katolikintegralny.wordpress.com/2015/11/08/sedewakantysci-a-kosciol-apostolski/

    Niestety nie znamy ani jednego kapłana, który nie byłby heretykiem i wyznawał wiarę integralnie, do którego katolik mógłby pójść po sakramenty.

  3. Dziekuje za odowiedz, ale czy zatem jest mozliwe aby Jezus Chrystus zostawil swoj Kosciol bez kaplana i sakramentow ?

  4. Niestety dzisiaj Kościół rzymski znajduje się w bezprecedensowym kryzysie. Wszędzie widzimy zalew groźnych herezji. Bardzo zwodnicze są żydomasońskie sekty sedewakantystów oraz Bractwo tzw. FSSPX, które tylko żerują na tradycyjnych katolikach, troszczących się o swoją integralną wiarę, bezpardonowo okłamując ich.
    Czy, w obliczu takiego kryzysu i spisku, Katolik Rzymski integralny może spożywać w ogóle ważne i święte skaramenty? Czy są odprawiane gdzieś ważne msze święte?
    Jak można zaradzić temu kryzysowi?

  5. Odmawiać różaniec. Wolą przylgnąć do władzy pasterskiej prawdziwego Kościoła (której wytyczne dla owiec znamy z katolickich książek), rozumem przylgnąć do Magisterium (urzędu nauczycielskiego) Kościoła, który znamy z katolickich książek. Odmawiać różaniec.

  6. Istnieje coś takiego jak jurysdykcja nadzwyczajna, która w sytuacji nadzwyczajne pozwala korzystać z sakramentów sprawowanych przez każdego (bez wyjątku) ważnie wyświęconego katolickiego kapłana. Jako, że żyjemy w czasach niewątpliwie nadzwyczajnych, gdzie powszechnie nie ma katolickich kapłanów z jurysdykcją zwyczajną, to właśnie ta nadzwyczajna jest nam dana przez Kościół Katolicki, byśmy mogli przetrwać duchowo w tych trudnych czasach. Dlatego korzystanie z sakramentów sprawowanych np. przez x. Trytka jest jak najbardziej katolickie, ważne i uzasadnione.

  7. Pan oczywiście powtarza kłamstwa rozsiewane przez sedewakantystów, aby oszukać wiernych.
    Nie istnieje nic takiego jak „jurysdykcja nadzwyczajna” – żaden katolicki podręcznik do teologii o niczym takim nie wspomina. Istnieje jurysdykcja zwyczajna oraz delegowana. Pan ma na myśli jurysdykcję delegowaną z mocy samego prawa. Jurysdykcja taka jest delegowana z mocy prawa, w oparciu o konkretne przepisy prawa kanonicznego, dlatego, aby się na nią powołać – trzeba podać konkretne przepisy prawa, które mówią o uzupełnianiu jurysdykcji. Taką jurysdykcję posiada np. prawosławny schizmatycki kapłan, przy spowiedzi w momencie śmierci. Nie oznacza to jednak, iż taki kapłan prawosławny, z powodu posiadania jurysdykcji, nagle staje się kapłanem katolickim. Znamy zaś obietnicę Chrystusa, że Kościół apostolski będzie trwał, aż do skończenia świata – Kościół apostolski tj. Kościół posiadający misję apostolską. Jurysdykcja delegowana z mocy prawa nie daje misji apostolskiej. Dlatego sedewakantyści, nawet gdyby posiadali jurysdykcję delegowaną, dla samych aktów sakramentalnych, w określonych przez prawo kanoniczne przypadkach, to nie stanowią Kościoła apostolskiego.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s