Antypapież Pius VIII błogosławi mieszane małżeństwa potępione przez Kościół

W brewe Litteris altero abhinc z 25 marca 1830 roku Pius VIII stwierdza, że małżeństwa mieszane, zawierane pomiędzy stroną katolicką a stroną heretycką/schizmatycką, mogą zostać publicznie pobłogosławione przez Kościół, gdy zostaną wprowadzone odpowiednie przepisy zapewniające wychowanie dzieci w wierze katolickiej. Dopuszczenie do błogosławieństwa takich małżeństw jest sprzeczne z katolicką nauką o małżeństwie oraz orzeczeniami katolickich papieży. Czytaj dalej„Antypapież Pius VIII błogosławi mieszane małżeństwa potępione przez Kościół”

Nieufność w nas samych, Utarczka duchowa, Wawrzyniec Scupoli

Nieufność, niedowierzanie sobie, tak jest koniecznym, niezbędnym w utarczce duchowej, iż bez niego synu nie tylko pokonać wroga, ale nawet najmniejszej nie podołasz poskromić namiętności. Tę prawdę głęboko wyryć winniśmy w umysłach naszych; bo chociaż jesteśmy jedynie nicością, zawsze jednak wysoko się cenimy i uważamy się bezzasadnie wyższymi nad innych. To uprzedzenie, jest następstwem zepsutej naszej natury; i im bardziej ono jest nam wrodzone, tym trudniejszym jest do poznania. Bóg brzydzi się takim zaufaniem w sobie, bo pragnie abyśmy, jak jest rzeczywiście, dobrze pojęli że nie masz w nas ani cnoty, ani łaski, która by od Niego nie pochodziła; bo On jest źródłem wszelkiego dobra, a bez Niego pomyśleć nawet nic zbawiennego nie jesteśmy zdolni. Czytaj dalej„Nieufność w nas samych, Utarczka duchowa, Wawrzyniec Scupoli”

Czy Grzegorz XVI był katolickim papieżem?

W roku 1799 Mauro Cappellari, późniejszy Grzegorz XVI, opublikował książkę pt. Triumf Stolicy Świętej i Kościoła przeciwko atakowi nowatorów (Trionfo della Santa Sede e della Chiesa contro gli assalti dei novatori). Praca ta, początkowo mało komu znana, stała się głośna i popularna dopiero po wyborze Cappellariego na konklawe w 1831, gdy natychmiast została przetłumaczona na niemiecki (1832), francuski (1833) i hiszpański (1834), stając się wielkim hitem wydawniczym. Sam jej autor, już jako Grzegorz XVI, miał rzec, że „kiedyś nikt nie mówił o mojej książce, nawet moi bracia klasztorni. Ale odkąd zostałem papieżem, to wszyscy ludzie nagle zaczęli zgodnie twierdzić, że to jest wybitne dzieło” (cyt. za: U. Horst, Unfehlbarkeit und Geschichte, Mainz 1982, s. 80).

W pracy tej Cappellari pisze m.in. o monarchicznym ustroju Kościoła, prymacie oraz nieomylności papieskiej, potępia błędy gallikanów. Nas tutaj interesuje kwestia nieomylności papieża. Czytaj dalej„Czy Grzegorz XVI był katolickim papieżem?”

Bonifacy VIII, Unam sanctam, 18 XI 1302 r.

Bonifacy, biskup, sługa sług Bożych, na wieczną rzeczy pamiątkę.

Przymuszani wiarą, zobowiązani jesteśmy wierzyć i utrzymywać, że jest jeden święty, katolicki i apostolski Kościół. I stanowczo wierzymy oraz wyznajemy, że poza nim nie ma zbawienia ani odpuszczenia grzechów, zgodnie z tym, co mówi Oblubieniec [Kościoła] w Pieśni nad Pieśniami: „Jedna jest gołębica moja, doskonała moja, jedynaczka matki mojej, wybrana rodzicielki swojej”, co reprezentuje jedno ciało mistyczne, którego głową jest Chrystus, zaś głową Chrystusa Bóg. W nim jest jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest. Jedna przecież była arka Noego w czasie potopu, symbolizująca jeden Kościół, która będąc wykonana jedną miarą, jednego miała sternika i rządcę: mianowicie Noego. I poza tą arką wszystko, co istniało na ziemi – jak czytamy – zostało zniszczone. Czytaj dalej„Bonifacy VIII, Unam sanctam, 18 XI 1302 r.”

Herezja o nieomylności papieskiej „Soboru Watykańskiego” (1870) / Piusa IX

W konstytucji dogmatycznej „Pastor aeternu” odnajdujemy orzeczenie mówiące o prymacie św. Piotra:

 Sobór Watykański, Sesja IV, Konstytucja Dogmatyczna PASTOR AETERNUS, Rozdział III. O wartości i zasadzie prymatu biskupa Rzymu

„Dlatego nauczamy i wyjaśniamy, że Kościół rzymski, z rozporządzenia Pana posiada nad wszystkimi innymi [kościołami] pierwszeństwo zwyczajnej władzy, oraz że ta jurysdykcyjna władza biskupa Rzymu, która jest rzeczywiście biskupia, jest bezpośrednia: wobec niej obowiązani są zachować hierarchiczne podporządkowanie i prawdziwe posłuszeństwo pasterze i wierni wszelkiego obrządku i godności, każdy z osobna i wszyscy razem, i to nie tylko w sprawach wiary i moralności, ale także w kwestiach dotyczących dyscypliny i kierowania Kościołem rozproszonym po całym świecie; w ten sposób, żeby – przez zachowanie jedności zarówno wspólnoty, jak i wyznawania tej samej wiary z biskupem Rzymu – Kościół Chrystusa był jedną owczarnią wokół jednego najwyższego pasterza. To jest nauka prawdy katolickiej, od której nikt nie może odstąpić bez utraty wiary i zbawienia”.

Sobór określa tu, zgodnie z wielowiekową nauką Kościoła, iż warunkiem zachowania jedności z Kościołem (tej jedności, którą wyznajemy w symbolu apostolskim: wierzę w jeden, święty, katolicki i apostolski Kościół…) — jest wyznawanie tej samej wiary co papież rzymski. To właśnie dzięki wyznawaniu tej samej wiary co papież wytworzona jest jedność wiary w Kościele, która łączy wszystkie członki w jedną wspólnotę. Już w II wieku pisał o tym św. Ireneusz dowodząc, iż prawdę, którą głosi Kościół rzymski, każdy wierny musi wyznawać, inaczej nie miałby nauki apostolskiej i nie mogłaby być wytworzona jedność wiary. Czytaj dalej„Herezja o nieomylności papieskiej „Soboru Watykańskiego” (1870) / Piusa IX”

Promieniowanie elektromagnetyczne, choroba mikrofalowa, badania dowodzące szkodliwości PEM

5.6 Związki przyczynowe kształtowane przez poszkodowanych, uczciwych naukowców i przeciwników budowy masztów

5.6.1 Związki przyczynowe pomiędzy polami e-m, a zdrowiem są zależne od osób reagujących na zaburzenia chorobowe związane z promieniowaniem mikrofalowym w ich otoczeniu, reagujące na dewastację krajobrazową miast i wsi przez stacje bazowe telefonii komórkowej lub na profanacje miejsc świętych jak kościołów.

Tutaj mamy do czynienia z reagującą na dolegliwości zdrowotne i choroby ludnością. Z reagującą pod wpływem zaśmiecenia krajobrazu antenami ludnością. Stacje bazowe oszpecają miasta i wsie. Głęboko zatajone lęki i wspomnienia są pobudzane na sam widok stacji bazowych podobnych do wież strażniczych obozów koncentracyjnych, a także przez informacje o totalnej infiltracji i monitoringu posiadaczy komórek. Czytaj dalej„Promieniowanie elektromagnetyczne, choroba mikrofalowa, badania dowodzące szkodliwości PEM”

Herezja antypapieża Leona XIII zawarta w encyklice Rerum Novarum

Leon XIII, Rerum Novarum, 15 maja 1891 (tłumaczenie pol.)

Jeżeli wszyscy zastosują się zupełnie do przepisów religii chrześcijańskiej, to nie poprzestaną tylko na przyjaźnie, lecz dojdą nawet do miłości braterskiej. Uczują bowiem i zrozumieją, że wszyscy bez wyjątku ludzie od Boga, jako wspólnego Ojca, pochodzą; że wszyscy za wspólny cel mają Boga, który sam jeden aniołów i ludzi uszczęśliwić zdoła szczęśliwością pełną i bezwzględną; że wszystkich zarówno odkupił Jezus Chrystus i przywrócił do godności synów Bożych; że zatem łączy ich węzeł prawdziwego braterstwa i między sobą  z Chrystusem Panem, którego dla tej przyczyny Pismo Święte nazywa „pierworodnym między wielu braćmi”; że wreszcie tak dobra natury, jak dobra łaski Bożej przysługują łącznie i bez wyjątku całemu rodzajowi ludzkiemu; że nikt też nie jest wydziedziczony z dóbr niebeskich, jak tylko ten, który jest [ich] niegodny. Jeżeli zaś jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami: dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa.

Czytaj dalej„Herezja antypapieża Leona XIII zawarta w encyklice Rerum Novarum”

Rzecz o tym, jak antypapież Pius XII zezwolił na pogańskie praktyki zabronione przez Kościół

Rzecz o tym, jak antypapież Pius XII zezwolił na pogańskie praktyki zabronione przez Kościół

Papieże Klemens XI oraz Benedykt XIV potępiają obrzędy konfucjańskie jako pogańskie

Papież Klemens XI potępił chińskie obrzędy i rytuały konfucjańskie i zakazał wszelkich dalszych dyskusji na ten temat dekretem antyrytualnym Cum Deus optimus z 20 listopada 1704 r. Zakazał również, na określenie Boga, używania chińskich słów „Tian” (niebo) i „Shàngdì” (najwyższy cesarz) jednocześnie aprobując Tiānzhǔ (Pan Niebios).

Ponadto papież wydał 19 marca 1715 r. bullę Ex illa die, która oficjalnie potępiła chińskie obrzędy. Czytaj dalej„Rzecz o tym, jak antypapież Pius XII zezwolił na pogańskie praktyki zabronione przez Kościół”

Komitet 300 – najciemniejsze sekrety brytyjskich elit

Kulisy rządu światowego w swojej książce odsłania zatrudniony przez agencje brytyjskiego wywiadu MI5/MI6 John Coleman, miał dostęp do plików i archiwów w British Museum, których społeczeństwo nie może zobaczyć. Tam, zatrudniony przez rząd, spędził prawie 10 lat szukając archiwów i dowiedział się prawdy o świecie i niewidzialnej władzy – grupie zwanej „Olimpians”. Jego dostęp do tajnych dokumentów pozwolił mu zdobyć informacje, których nikt z nas nie zobaczy. Całą wiedzę, którą udało mu się wynieść umieścił w książce pt. „Hierarchia konspiratorów: Komitet 300”. Ma również wiele zewnętrznych kontaktów pozwalających mu prowadzić śledztwo przez ponad 20 lat. Dr. Coleman jako pierwszy człowiek w jednej ze swoich publikacji odsłonił istnienie tajnej agencji wywiadu USA o nazwie Narodowe Biuro Rozpoznawania (NRO/National Reconnaissance Office). Inną ultratajną organizacją po raz pierwszy obnażoną przez Dr. Colemana był Instytut Tavistock, wówczas nikomu nieznany w Stanach Zjednoczonych, dopóki nie został omówiony w monografii Colemana jako naukowe ugrupowanie odgrywające sekretną rolę w kształtowaniu spraw w Stanach Zjednoczonych związanych z rządem, poprzez brytyjski Królewski Instytut Spraw Międzynarodowych, od wczesnych początków w 1913 w Wellington House w Londynie. Istnienie obydwu gurp nie jest kwestionowane [link][link]. Człowiek ten jest jednocześnie z wiadomych powodów skazany na całkowite przemilczenie jeśli chodzi o szersze grono odbiorców. Oto co napisał/powiedział: Czytaj dalej„Komitet 300 – najciemniejsze sekrety brytyjskich elit”