NA UROCZYSTOŚĆ ZWIASTOWANIA MATKI BOŻEJ

Zwiastowanie„Anioł Gabryel został posłany do miasta Nazaret, do dziewicy imieniem Maryja.“ (Św. Łuk. roz. 1).

I. Podziwiaj dobroć i miłosierdzie Boga względem ludzi, kiedy byli jeszcze pogrążeni w bałwochwalstwie i kiedy Go najwięcej obrażali: zamiast ich ukarać, jak na to zasłużyli i zesłać ognisty potop, aby oczyścić ziemię z nieprawości, któremi była okryta, ten Ojciec miłosierdzia postanowił posłać Syna swego jednorodzonego na świat, aby się stał człowiekiem i Zbawicielem ludzi. Uwielbiaj tę niepojętą dobroć Boga i mów z Prorokiem: O Panie, czemże jest człowiek, abyś raczył pamiętać o nim i nawiedzać go, szczególniej wtedy, kiedy zasługiwał na przekleństwo, znajdując się w stanie grzechu?

Czytaj dalej„NA UROCZYSTOŚĆ ZWIASTOWANIA MATKI BOŻEJ”

Na wtorek po III-ej niedzieli Wielkiego Postu – Vercruyss Brunon SI, Przewodnik prawdziwej pobożnosci, Lwów 1886

Pierwsze przesłuchanie Jezusa przed trybunałem Piłata.

I.  Prel. Przypatrz się Jezusowi, jak w kornej postawie, lecz niewzruszony, stoi przed starostą rzymskim Pontskim Piłatem.

II. Prel. Proś o łaskę, byś dobrze odprawił tę medytację.

Czytaj dalej„Na wtorek po III-ej niedzieli Wielkiego Postu – Vercruyss Brunon SI, Przewodnik prawdziwej pobożnosci, Lwów 1886”

Na wtorek po III-ej niedzieli Wielkiego Postu – Bp. L. Abelly, Nowy rok Jezusowy Rozmyslania, Warszawa 1895

Bez tytułu„Jeżeli brat twój zgrzeszy, idź i upomnij go.“ (Sw. Mat. roz. 18).

I. Jezus Chrystus tak pragnie, abyśmy się brzydzili grzechem, że nietylko przykazuje nam, abyśmy się sami wystrzegali grzechu, ale nadto żąda, aby każden starał się, o ile można, wytępić grzech w duszy bliźniego, przez napomnienie braterskie.

Zastanów się jak spełniasz ten obowiązek miłości, czy wzgląd ludzki, wstyd albo naganna obawa nie powstrzymuje cię od upomnienia tych, których błędy są ci wiadome, proś Jezusa Chrystusa o łaskę, abyś lepiej spełniał ten obowiązek.

Czytaj dalej„Na wtorek po III-ej niedzieli Wielkiego Postu – Bp. L. Abelly, Nowy rok Jezusowy Rozmyslania, Warszawa 1895”

Na poniedziałek po III-ej niedzieli Wielkiego Postu – Vercruyss Brunon SI, Przewodnik prawdziwej pobożnosci, Lwów 1886

Pobudki do czynienia pokuty wyjęte z rozważania niewypowiedzianych szkód, jakie grzech przynosi.

I. Prel. Przedstaw sobie św. Jana Ewangelistę, piszącego te słowa do biskupa z Laodycei: Bądź tedy żarliwym a pokutuj. (ApoJ. III, 19).

II. Prel. Proś o łaskę, byś mógł dawniejsze szkody wynagrodzić nadobowiązkowymi uczynkami pokutniczymi. Czytaj dalej„Na poniedziałek po III-ej niedzieli Wielkiego Postu – Vercruyss Brunon SI, Przewodnik prawdziwej pobożnosci, Lwów 1886”

Na poniedziałek po III-ej niedzieli Wielkiego Postu – Bp. L. Abelly, Nowy rok Jezusowy Rozmyslania, Warszawa 1895

Bez tytułu„Kiedy Jezus nauczał Żydów w synagodze w Nazaret, rzekł do nich: Chcecie, abym uczynił w tem mieście, które jest moją ojczyzną, takie same cuda, jakie czyniłem w Kafarnaum. (Św. Łuk. roz. 4).

I. Jezus Chrystus uczynił bardzo mało cudów w mieście Nazaret, które było Jego ojczyzną i gdzie mieszkali niektórzy Jego krewni, aby pokazał, że w swoich postępkach nie rządził się naturalnemi uczuciami, ani ludzkimi względami, ale że jedynie wszystko czynił dla chwały Ojca swego, dla spełnienia Jego woli; ucz się stąd, abyś nigdy nie powodował się uczuciem naturalnem, nie starał się podobać światu, kiedy idzie o służbę Boga, albo o chwałę Jego Imienia, ale trzeba abyś miał zawsze intencję czystą i prostą podobania się Jemu.

Ileż masz sobie w tym względzie do wyrzucenia i do poprawy. Czytaj dalej„Na poniedziałek po III-ej niedzieli Wielkiego Postu – Bp. L. Abelly, Nowy rok Jezusowy Rozmyslania, Warszawa 1895”

Na trzecią niedzielę Wielkiego Postu – Bp. L. Abelly, Nowy rok Jezusowy Rozmyslania, Warszawa 1895

Bez tytułu„Jezus wyrzucał czarta z człowieka niemego, a gdy wyrzucił czarta, przemówił niemy.“ (Św. Łuk. roz. 11).

I. Podziwiaj najwyższą władzę Jezusa Chrystusa nad szatanami; wypędzał ich jednem słowem i zmuszał ich do opuszczenia tych, których opętali.

Ciesz się, że masz Zbawcę i Króla tak potężnego, na którego święte Imię zginają kolana wszystkie stworzenia w niebie, na ziemi i w piekle.

Złóż Mu ofiarę z siebie samego, odnów Mu przyrzeczenie posłuszeństwa i niezłomnej wierności; proś Go, aby cię nie wypuszczał z swej opieki, aby cię strzegł od nieprzyjaciół Jego chwały i twego zbawienia. Czytaj dalej„Na trzecią niedzielę Wielkiego Postu – Bp. L. Abelly, Nowy rok Jezusowy Rozmyslania, Warszawa 1895”

Na sobotę po II-ej niedzieli Wielkiego Postu – Vercruyss Brunon SI, Przewodnik prawdziwej pobożnosci, Lwów 1886

Rozpacz i śmierć Judasza.

I. Prel. Przedstawię sobie Judasza, jak rzuca trzydzieści srebrników przedniejszym kapłanom, od których był je otrzymał.

II. Prel. Prosić będę o łaskę, bym nigdy nie uległ pokusie nieufności i zwątpienia. Czytaj dalej„Na sobotę po II-ej niedzieli Wielkiego Postu – Vercruyss Brunon SI, Przewodnik prawdziwej pobożnosci, Lwów 1886”

Na sobotę po II-ej niedzieli Wielkiego Postu – Bp. L. Abelly, Nowy rok Jezusowy Rozmyslania, Warszawa 1895

Bez tytułu„Człowiek niektóry miał dwu synów, i rzekł młodszy z nich ojcu: Ojcze, daj mi część majętności, która na mię przypada, a zabrawszy wszystko, odjechał w daleką, krainę i rozproszył tam majętność swą żyjąc rozpustnie.“ (Ew. Łuk. roz. 15).

I. Syn marnotrawny wpadł w opłakany stan, jak to opowiada Ewangelia, dla tego, że opuścił ojca swego, chcąc żyć w niezależności i dogadzać swoim namiętnościom. To są dwie zwykłe przyczyny największego nieszczęścia, jakie może spotkać człowieka, to jest, grzechu. Pierwsza przyczyna jest, kiedy się oddala od Boga, Ojca swego i zapomina o Nim. Druga, kiedy puszcza wodze swoim skłonnościom występnym, pociągającym go do grzechu; grzech jest tą odległą krainą, gdzie rozprasza swoją majętność i traci wszystkie łaski i zasługi dobrych uczynków, jakie spełniał; tym sposobem z dziecka Bożego staje się niewolnikiem szatana.

Miarkuj stąd, jakie to jest szczęście żyć zawsze z Bogiem, chodzić w Jego obecności, podlegać we wszystkiem Jego woli i poddawać się w każdej rzeczy ojcowskiej pieczy Jego; proś Go o łaskę, abyś mógł zawsze używać tego szczęścia i nie oddalał się od Niego dla żadnej przyczyny.

II. Syn marnotrawny, widząc się w nędzy, począł zastanawiać się nad sobą; rozważając, jakiego szczęścia używał dawniej w domu ojcowskim i do jakiego opłakanego stanu doszedł, postanowił wrócić się i rzucić do nóg swego dobrego ojca; niezwłocznie udał się w drogę, aby spełnić to postanowienie.

Tak powinien postąpić ten, kto się znajduje w stanie grzechu; trzeba, aby się zastanowił nad sobą, aby rozważył, z jednej strony swoją nędzę, a z drugiej nieskończone miłosierdzie Boga, a uczyniwszy mocne postanowienie poprawy, wykonał je bez zwłoki.

Proś Boga o tę łaskę, abyś się dobrze zbadał i poznał nędzę twej duszy, aby cię to pobudziło do powrotu do Boga, z mocnem postanowieniem więcej się od Niego nie oddalać.

III. Rozważ, z jaką miłością i czułością ojciec przyjmuje tego biednego młodzieńca, widząc go z daleka przychodzącego, biegnie naprzeciw niemu i przyjmuje go w swoje objęcia. Zaledwie pozwala mu wyrzec te słowa: Ojcze mój, zgrzeszyłem przeciw Niebu i Tobie, nie godzien jestem być nazwany synem Twoim. Ten dobry ojciec przerywa mu, przykazuje sługom, aby mu przynieśli najbogatsze ubranie i przygotowali ucztę na znak radości z jego przybycia. Oto jest wierny obraz, skreślony przez samego Jezusa Chrystusa, aby nam dać poznać z jak wielką, niepojętą dobrocią i łaskawością Bóg przyjmuje grzesznika, powracającego do Niego przez pokutę; uprzedza go swemi natchnieniami, ściska go i daje mu pocałunek pokoju przez laskę odpuszczenia grzechów, okrywa go szatą sprawiedliwości, przywraca mu łaskę i wszystkie stracone zasługi i napełnia go słodyczą swoich Boskich pociech. Podziwiaj i uwielbiaj tę dobroć więcej niż ojcowską Boga, względem pokutującego grzesznika; staw się przed Nim jako syn marnotrawny nawrócony. Niestety! możesz się słusznie za takiego uważać, powiedz Mu: Ojcze mój, zgrzeszyłem przeciw Niebu i Tobie, nie godzien jestem zwać się synem Twoim.

Zastosowanie praktyczne.

1. Uznaj przed Bogiem, że jesteś synem marnotrawnym i opłakuj twoje błędy.

2. Powróć szczerze do Boga, znajdziesz w Nim zawsze najczulszego ojca.

Na środę po II-ej niedzieli Wielkiego Postu – Vercruyss Brunon SI, Przewodnik prawdziwej pobożnosci, Lwów 1886

O trzykrotnem zaparciu się św. Piotra.

I. Prel. Wyobraź sobie św. Piotra, jak na podwórzu Kaifasza stoi i grzeje się kolo ognia wraz z żołnierzami i sługami arcykapłana.

II. Prel. Proś, byś dobrze poznał siebie i własnym siłom zbytnio nie ufał. Czytaj dalej„Na środę po II-ej niedzieli Wielkiego Postu – Vercruyss Brunon SI, Przewodnik prawdziwej pobożnosci, Lwów 1886”

Na środę po II-ej niedzieli Wielkiego Postu – Bp. L. Abelly, Nowy rok Jezusowy Rozmyslania, Warszawa 1895

Bez tytułu„Przystąpiła do Jezusa matka synów Zebedeuszowych z syny swymi, czyniąc pokłon i prosząc Go, aby dwaj synowie jej siedzieli, jeden po prawicy, a drugi po lewicy w królestwie Jego.” (Św. Mat. roz. 20).

I. Rozważ, jak szkodliwą jest chęć wyniesienia się nad drugich, kiedy ci, którzy mieli szczęście żyć w tak ścisłym stosunku z Jezusem Chrystusem, nie są wolni od tego występku, a chociaż wszystko opuścili, aby iść za Nim, ta nieszczęśliwa namiętność wciska się do ich serca. Naucz się z tego, jak bardzo się masz upokarzać i niedowierzać sobie, choćbyś już postąpił w cnocie; nie idź za popędem zepsutej natury, ale słuchaj ostrzeżenia Jezusa Chrystusa, abyś zawsze szukał ostatniego miejsca; na wzór Apostoła, uważaj się za najmniejszego ze wszystkich, jako ten, który nadużywszy najwięcej darów Boga, najbardziej jest niegodnym łask Jego. Czytaj dalej„Na środę po II-ej niedzieli Wielkiego Postu – Bp. L. Abelly, Nowy rok Jezusowy Rozmyslania, Warszawa 1895”

Na wtorek po II-ej niedzieli Wielkiego Postu – Vercruyss Brunon SI, Przewodnik prawdziwej pobożnosci, Lwów 1886

Jezus wydany na pośmiech i krwawą igraszkę żołnierzy i sług Kajfasza.

1. Prel. Patrz w duchu na Jezusa, otoczonego tłumem dzikich żołdaków i rozzuchwalonych służalców, którzy Go znieważają i naigrawają się z Niego.

2. Prel. Proś o łaskę, abyś poznał wartość upokorzenia i ukochał je z miłości dla Chrystusa, twego Króla i twego Wzoru. Czytaj dalej„Na wtorek po II-ej niedzieli Wielkiego Postu – Vercruyss Brunon SI, Przewodnik prawdziwej pobożnosci, Lwów 1886”

Na wtorek po II-ej niedzieli Wielkiego Postu – Bp. L. Abelly, Nowy rok Jezusowy Rozmyslania, Warszawa 1895

Bez tytułu„Jezus Chrystus rzekł do Żydów: Na stolicy Mojżeszowej zasiedli Doktorowie i Faryzeuszowie, wszystko tedy co wam rozkażą zachowajcie i czyńcie, ale według uczynków ich nie czyńcie.“ (Św. Mat. roz. 23).

I. Jeżeli Jezus Chrystus chciał, aby w Starym Zakonie szanowano doktorów i faryzeuszów i aby ich słuchano, ponieważ zasiedli na stolicy Mojżeszowej, o ileż słuszniej wymaga, aby w Nowym Zakonie oddawano cześć i posłuszeństwo biskupom i kapłanom, a szczególniej temu, który jest Głową i Najwyższym Pasterzem Kościoła, zasiadając na stolicy Piotrowej; stąd wnosić należy, jak wielkim jest grzech tych, którzy lekceważą przełożonych duchownych, odmawiając im posłuszeństwa, przeszkadzają im w spełnianiu ich obowiązków i dobrych przedsięwzięć. Czytaj dalej„Na wtorek po II-ej niedzieli Wielkiego Postu – Bp. L. Abelly, Nowy rok Jezusowy Rozmyslania, Warszawa 1895”

Na poniedziałek po II-ej niedzieli Wielkiego Postu – Vercruyss Brunon SI, Przewodnik prawdziwej pobożnosci, Lwów 1886

Pobudki do czynienia pokuty, wyjęte z rozważania niegodziwości grzechu.

I.  Prel. Wyobraź sobie, że słyszysz św. Piotra mówiącego do mieszkańców Jerozolimy: Pokutujcie i nawróćcie się, aby były zgładzone grzechy wasze, (Dzieje ap. III, 19).

II. Prel. Proś o silną wole, abyś się do rozkazu Apostoła zastosował. Czytaj dalej„Na poniedziałek po II-ej niedzieli Wielkiego Postu – Vercruyss Brunon SI, Przewodnik prawdziwej pobożnosci, Lwów 1886”

Na poniedziałek po II-ej niedzieli Wielkiego Postu – Bp. L. Abelly, Nowy rok Jezusowy Rozmyslania, Warszawa 1895

Bez tytułu„Jezus rzekł do Żydów: Odchodzę, szukać mię będziecie i pomrzecie w grzechach waszych.“ (Św. Jan).

I. Rozważ, że te słowa wyrzekł Syn Boży, Zbawca i Odkupiciel ludzi, ten, bez którego niema dla nich żadnego miłosierdzia ani nadziei zbawienia; bo, jak mówi Apostoł, Piotr święty, niema na świecie innego imienia, przez które ludzie mogą być zbawieni, tylko w Imię Jezus. Jak powinniśmy się lękać skutków tych słów Jezusa Chrystusa! Niestety! Panie, jeżeli się od nas oddalisz, co się z nami stanie? jeżeli Ty nas opuścisz, do kogo się udamy? gdzie znajdziemy drugiego Zbawcę?

Strzeż się, aby te słowa nie stosowały się do ciebie, abyś nie zasłużył być od Jezusa opuszczonym żeś tak długo nadużywał łask Jego. Czytaj dalej„Na poniedziałek po II-ej niedzieli Wielkiego Postu – Bp. L. Abelly, Nowy rok Jezusowy Rozmyslania, Warszawa 1895”

Na drugą niedzielę Wielkiego Postu – Bp. L. Abelly, Nowy rok Jezusowy Rozmyslania, Warszawa 1895

Bez tytułu„Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: Panie, dobrze nam tu być.“ (Św. Mat. roz. 17).

I. Piotr święty, widząc Zbawiciela, otoczonego tak cudowną chwałą, doznając radości przechodzącej wszelki zmysł, zawołał w uniesieniu: Panie, dobrze nam tu być! a zapomniawszy o całym świecie, niczego już więcej nie pragnął, jak tylko pozostać tam wiecznie z Boskim Zbawcą. Jeżeli ten święty Apostoł wpadł w takie zachwycenie, doznawszy tylko przez kilka chwil radości niebieskich, jakie muszą być uczucia duszy błogosławionej, kiedy na zawsze zostanie napełniona rozkoszami nieba: wzgardź więc błotnistemi wodami Egiptu, próżnemi i nikczemnemi uciechami świata, a wzdychaj jedynie do tej krynicy życia, którą, jest Chrystus. Czytaj dalej„Na drugą niedzielę Wielkiego Postu – Bp. L. Abelly, Nowy rok Jezusowy Rozmyslania, Warszawa 1895”