Nałóg – Ks. Kazimierz Naskrecki, Dekalog, Krotkie Nauki o Przykazaniach, Warszawa 1937

Spis tematów – klik.


„Własne nieprawości chwytają niezboźnika, a powrozami grzechów swych związan bywa”. (Przyp. 5, 22)

„I stawają się ostatnie rzeczy człowieka tego gorsze, niż pierwsze”. (Łk. 11, 26)

Czem jest dla ciała choroba, tem dla duszy jest grzech. A jak choroby bywają różnego rodzaju: jedne zapalne, inne znowu chroniczne, podobnież i grzechy: w jedne człowiek chwilowo upada, a podniósłszy się z nich, więcej do nich prawie nie wraca; inne zaś ustawicznie powtarza i tak do nich przywyka, że się one stają u niego nałogiem. Do nałogowców to głównie stosują się słowa Chrystusa Pana: „Gdy duch nieczysty wyjdzie z człowieka, chodzi po miejscach bezwodnych, szukając odpoczynku. A nie znalazłszy mówi: Wrócę się do domu mego, skądem wyszedł. A przyszedłszy, znajduje go umiecionym i oczyszczonym. Tedy idzie i bierze z sobą siedmiu innych duchów gorszych niż sam,, a wszedłszy mieszkają tam, i stają się ostatnie rzeczy człowieka tego gorsze, niż pierwsze”. (Łk. 11, 24—26).

            Niestety, nałóg jest zjawiskiem powszedniem u ludzi; dlatego chcę dziś z wami nad nim się zastanowić. Wykażę: 1) na czem on polega, 2) jakie są jego następstwa, 3) i jak z nim walczyć należy. Czytaj dalej„Nałóg – Ks. Kazimierz Naskrecki, Dekalog, Krotkie Nauki o Przykazaniach, Warszawa 1937”