Herezje antypapieża Jana XXIII (Angelo Roncalliego)

Herezje antypapieża Jana XXIII (Angelo Roncalliego)

28 października 1958 roku ogłoszono całemu światu, iż nowym, legalnie obranym na konklawe papieżem Kościoła katolickiego jest Angelo Giuseppe Roncalli, który obrał imię Jana XXIII.

W świetle prawa boskiego i obietnicy Chrystusa papież nie może nauczać błędnej nauki – stąd wiemy, iż Jan XXIII nigdy nie był papieżem Kościoła katolickiego – ponieważ nauka przez niego głoszona, zawarta w jego „magisterium zwyczajnym” — to nauka błędna, potępiona wcześniej przez Kościół, przeciwna zdefiniowanej przez Magisterium nauce Kościoła świętego. Czytaj dalej„Herezje antypapieża Jana XXIII (Angelo Roncalliego)”

Wolność religijna potępiona przez papieży

Pius VI. Quod aliquantulum, list z 10 marca 1791 r. do francuskich biskupów zgromadzenia narodowego:

Koniecznym skutkiem Konstytucji uchwalonej przez zgromadzenie jest unicestwienie religii katolickiej, a, wraz z nią, posłuszeństwa należnego królom. W tym celu ustanowiono, jako prawo człowieka w społeczeństwie, tę wolność absolutną, która nie tylko zapewnia prawo nieingerowania w czyjeś poglądy religijne, ale ponadto przyznaje swobodę bezkarnego myślenia, mówienia, pisania, a nawet drukowania w sprawach religijnych wszystkiego, co najbardziej nieskrępowana wyobraźnia może podsunąć. Skandaliczne prawo, które niemniej jednak zgromadzeniu wydawało się być skutkiem naturalnej równości i wolności wszystkich ludzi. Ale cóż może być bardziej bezsensownego, niż ustanowienie tej równości między ludźmi i tej nieskrępowanej wolności, która zdaje się hamować działanie rozumu, najcenniejszego daru natury danego człowiekowi, i jedynej rzeczy, która odróżnia go od zwierząt?

Hermeneutyka ciągłości? Herezja wolności religijnej.

Nauka soborowej sekty: Deklaracja o wolności religijnej „DIGNITATIS HUMANAE”, (anty)Sobór Watykański II

mid_2005DWR 2. Obecny Sobór Watykański oświadcza, iż osoba ludzka ma prawo do wolności religijnej. Tego zaś rodzaju wolność polega na tym, że wszyscy ludzie powinni być wolni od przymusu ze strony czy to poszczególnych ludzi, czy to zbiorowisk społecznych i jakiejkolwiek władzy ludzkiej, tak aby w sprawach religijnych nikogo nie przymuszano do działania wbrew jego sumieniu ani nie przeszkadzano mu w działaniu według swego sumienia prywatnym i publicznym, indywidualnym lub w łączności z innymi, byle w godziwym zakresie. Poza tym oświadcza, że prawo do wolności religijnej jest rzeczywiście zakorzenione w samej godności osoby ludzkiej, którą to godność poznajemy przez objawione słowo Boże i samym rozumem. To prawo osoby ludzkiej do wolności religijnej powinno być w taki sposób uznane w prawnym ustroju społeczeństwa, aby stanowiło prawo cywilne.

Czytaj dalej„Hermeneutyka ciągłości? Herezja wolności religijnej.”

Wolność sumienia, wolność wyznania – masońskie herezje Wojtyły

Nauka Kościoła Katolickiego

Papież Grzegorz XVI w encyklice „Mirari vos” z roku 1832:

240px-Gregory_XVI„…Kościół jest dzisiaj zagrożony następnym złem, którym jest indyferentyzm religijny (obojętność względem prawdziwej religii), który szerzy się podstępem w społeczeństwie poprzez wykolejonych ludzi. Błąd polega na tym, że zbawienia można podobno dostąpić w jakiejkolwiek religii dopóki ludzie zachowują się sprawiedliwie i uczciwie… Z tego to zatrutego źródła indyferentyzmu pochodzi owa fałszywa i absurdalna maksyma, albo raczej majaczenie, że wolność sumienia winna być nadana i zagwarantowana każdemu… zupełna swoboda przekonań szerzy się na zagładę życia nadprzyrodzonego jak też dobra wspólnego… jeżeli się odejmie ludziom wszelkie hamulce, które by im nie pozwalały schodzić ze ścieżek prawdy, natura ich skłonna do złego wtrąci ich w przepaść…”. Czytaj dalej„Wolność sumienia, wolność wyznania – masońskie herezje Wojtyły”