Nawrócenie Żydów

Nawrócenie Żydów

The Kingship of Christ and The Conversion of the Jewish Nation, Rev. Denis Fahey, 1953, s. 109-111

Apostazja nieżydowskich narodów i nawrócenie Żydów.

W Kościele istnieje tradycja, że naród żydowski nawróci się wtedy, gdy narody świata przestaną być katolickie i popadną w apostazję. Św. Paweł w liście do Rzymian przestrzega nie-Żydów aby nie byli dumni, ale powinni się obawiać, że spotka ich podobny co Żydów los.  Czytaj dalej„Nawrócenie Żydów”

Tajemnica Izraela na tle historii

Powyższy artykuł jest streszczeniem książki ks. Juliusza Meinveille’a zatytułowanej Le Judaisme dans le Mystere de l’Histoire (1936), przygotowanym przez ks. Michała Crowdy’ego i poprawionym przez ks. Kennetha Novaka. „Angelus”, kwiecień 1997, ss. 6–26. Tłumaczenie: Adam Branicki.


Nie da się zaprzeczyć, że zagadnienie narodu żydowskiego jest tyleż trudne, co fascynujące. Trudne, gdyż naród ten jest obecny w całej historii, zarówno boskiej, jak i ludzkiej. Nie ma takiego okresu historycznego, o którym możnaby napisać z pominięciem Żydów. Autor Jezusa widzianego oczami wędrującego żyda (Editions Fleg, s. 177) pisze, że „historia zna dwie tajemnice. Tajemnicą jest Jezus, tak jak tajemnicą jest Izrael! Czy muszę mówić, co powstanie, gdy złożymy razem te dwie tajemnice? Tajemnica trzecia, jeszcze bardziej niezgłębiona niż dwie poprzednie!”. Czytaj dalej„Tajemnica Izraela na tle historii”

Żydzi kolaborujący z Niemcami podczas II WW. Film Izraelski 1999 rok.

Niemiecki system zagłady narodu żydowskiego zorganizowany był w ten sposób, iż to sami Żydzi, w zamian za możliwość przeżycia, brali czynny udział w eksterminacji swoich współziomków. Niemcy masowo mordowali Żydów rękami samych Żydów. Dzisiaj ci kolaborujący Żydzi, jako „ocaleni z Holokaustu”, próbują swoją odpowiedzialność za współudział w Holokauście zrzucić na Polaków przy pełnym wsparciu zbrodniczego państwa położonego w Palestynie.

Szymon Klucznik.

„I nie pokutowali za mężobójstwa swoje, ani za czary swoje, ani za porubstwa swe, ani za złodziejstwa swoje”. (Apokalipsa św. Jana 9, 21)

Zatrute źródło: Masoneria. ks. Tadeusz Kiersztyn. Cz. 2

Fragmenty z książki: „Zatrute źródło: Masoneria”, ks. Tadeusz Kiersztyn, Kraków 2010

Iluminaci – Iluminaci podpalają świat – Współdziałanie Żydów i masonów – Kabała – Okultyzm – Mistycy i mistycyzm kabały.

ILUMINACI

Do organizacji masońskiej dołączył powstały w 1776 roku. Zakon Iluminatów. Powstał on w Bawarii z inicjatywy bogatego bankiera żydowskiego Mayera Amschelda Bauera (zmienił on nazwisko na Rothschild, co się tłumaczy „czerwona tarcza” – od gwiazdy Dawida). Założycielem i pierwszym przywódcą iluminatów był Adam Weisshaupt, syn rabina, który został ochrzczony po śmierci ojca i wychowany przez jezuitów. Wkrótce odwdzięczył się ogromną nienawiścią do jezuitów oraz do Kościoła katolickiego, który postanowił całkowicie unicestwić. To zamierzenie stało się nadrzędną racją działalności iluminatów. Zostało ono zdefiniowane w nadal obowiązującej iluminatów instrukcji Wysokiej Venty z roku 1819:

Nasz cel ostateczny to cel Voltaire’a i Rewolucji Francuskiej: unicestwienie na zawsze katolicyzmu, a nawet wszelkiej idei chrześcijańskiej, i niedopuszczenie, by przetrwała na ruinach Rzymu.

Czytaj dalej„Zatrute źródło: Masoneria. ks. Tadeusz Kiersztyn. Cz. 2”

Zatrute źródło: Masoneria. ks. Tadeusz Kiersztyn. Cz. 1

Fragmenty z książki: „Zatrute źródło: Masoneria”, ks. Tadeusz Kiersztyn, Kraków 2010

Geneza masonerii – Struktury antykościoła – Powstanie i rozwój masonerii – Okultyzm i gnoza.

GENEZA MASONERII

Często słyszymy lekceważące wypowiedzi na temat masonerii, jako organizacji przeważnie starszych panów bawiących się staromodnymi rekwizytami, ale za to chętnych do pomocy ludziom potrzebującym, i propagujących humanizm, powszechne braterstwo i prawa człowieka. Ten mocno sielankowy obraz wykreowany przez samych masonów skrywa ponurą rzeczywistość, którą im bardziej się poznaje, tym bardziej ona przeraża . Czytaj dalej„Zatrute źródło: Masoneria. ks. Tadeusz Kiersztyn. Cz. 1”

O religijnych wierzeniach współczesnych Żydów

22 sierpnia 2012 roku ks. Tadeusz Kiersztyn zmarł po odniesieniu ciężkich obrażeń w wypadku samochodowym. Jak do tej pory w niewyjaśnionych do końca okolicznościach, samochód ciężarowy TIR zderzył się czołowo z samochodem, którym podróżował ks. Tadeusz Kiersztyn.

Fragmenty z książki: „Zatrute źródło: Masoneria”, ks. Tadeusz Kiersztyn, Kraków 2010

Jak powszechnie wiadomo pierwsi chrześcijanie byli żydami. Wielkie dziedzictwo proroków Starego Testamentu polegało m.in. na zapowiadaniu przyjścia na świat Mesjasza-Króla. Kiedy On przyszedł, grupa fanatycznych żydów wymusiła na Piłacie Jego ukrzyżowanie, tym samym odrzucając swego Boskiego Króla i Jego łaskę odkupienia.

Wszyscy ci spośród żydów, którzy poszli za Chrystusem, wtopili się w chrześcijański uniwersalizm. Ci natomiast, którzy Go odrzucili, stali się tułaczami po świecie. Stworzyli oni własną żydowską cywilizację programowej odrębności od ludów, pośród których zamieszkali, zazdrośnie piastując swoje wybraństwo, swoją mesjanistyczną świadomość. Czytaj dalej„O religijnych wierzeniach współczesnych Żydów”

Żydzi i Kahały.

Z książki „Żydzi i Kahały”, Warszawa, 1914 rok

1. O władzy Kahału i prawidłach względem udzielania żydom pozwoleń do zamieszkania w obrębie działalności tegoż. — 2. O sprzedaży Hazaka i Meropije (praw eksploatacji majątków nieruchomych i ruchomych, należących do Chrześcijan, również jak eksploatowania samychże osób. nie posiadających majątków).

Zdanie, jakiem wielki poeta niemiecki Schiller określił obraz historyczny pobytu żydowskiego w Egipcie, 3600 lat temu, mówiąc: „że żydzi formowali oddzielny naród w narodzie“, może być zastosowane zupełnie do dzisiejszego ludu żydowskiego. Ale ponieważ państwo bez terytorium jest pojęciem, jakiego uchwycić a nawet wyobrazić sobie niepodobna, to też i zdanie Schillera można było uważać dotychczas za poetyczne porównanie, a nie rzeczywistą prawdę… Lecz oto wychodzi w 1870 r. dzieło pod tytułem „Książka o Kahale”, napisana przez Brafmann’a, żyda przechrzczonego, dzieło, w którym natrafiamy na owe terytorium, do jakiego Kahał po wszystkie czasy rościł i nie przestaje w teraźniejszych czasach rościć pretensji, co więcej powiemy, terytorium, jakim Kahał zawsze władał i dzisiaj rzeczywiście posiada w swej władzy. Z tego to powodu wyżej przytoczone zdanie wielkiego poety nabiera mocy i znaczenia niezwalczonej prawdy, a problemat staje się aksjomatem. Czytaj dalej„Żydzi i Kahały.”

Wierzenia Żydów wg Talmudu.

„Przez swoje powołanie i swą historię naród żydowski jest w szczególny sposób wybrany, aby całemu rodzajowi ludzkiemu głosić zbawczą wolę Boga”. – antypapież Wojtyła, Berlin, 12 czerwca 1996 r.

Z książki „Żydzi i Kahały”, Warszawa, 1914 rok

Podania talmudyczne o Bogu.

Pan Bóg, według Talmudu, trzy godziny na dzień czyta księgi Zakonu, potem 3 godziny sądzi, dalej 3 godziny żywi świat, a trzy ostatnie godziny bawi się z królem ryb „Lewiatanem.“ W nocy, dodaje rabbi Menachem, Pan Bóg studiuje Talmud. Istnieje w niebie coś na kształt szkoły, do której uczęszczają aniołowie i nawet sam zły duch (Aszmodai), który tam uczy się Talmudu. Co się tyczy Lewiatana, jest to potwór tak ogromny, że z łatwością połknąłby rybę 300 mil długości. Pan Bóg odłączył go od samicy, gdyż inaczej cały świat zostałby napełniony straszliwymi potworami, a zabiwszy samicę, mięso jej usolił na pokarm dla mieszkańców raju. Zresztą Pan Bóg bawił się z Lewiatanem tylko do czasu zburzenia świątyni Jerozolimskiej; od owej epoki zabawy tej zaniechał.

(Rolling str. 22—25)

O złych duchach.

Pan Bóg stworzył diabłów w piątek wieczorem, lecz że ze zmierzchem nastąpił szabas, nie zdążył więc przyoblec ich w ciało ani w szaty. Diabli są z ognia, wody lub jakiejś materii podksiężycowej, która zresztą nie jest do niczego przydatną. Niektóre diabły pochodzą od Adama i dwóch diablic, albo też od Adama i diablicy Lilis, która przez lat 130 zastępowała mu miejsce żony; potomstwo ich bardzo się rozmnożyło, pomimo że 100 dziennie umierało. Złe duchy rodzą się i powstają ciągle i teraz; wszelako okoliczności, które, według Talmudu, dają im życie, tutaj przytoczyć niepodobna. Człowiek może także zabijać diabłów, np. piekąc macę. W czasie potopu złe duchy byłyby wyginęły, gdyby pewnej ich liczby nie był zabrał Noe do arki.

Siedliskiem złych duchów są: powietrze, morze, a także mieszkania ludzkie i sprzęty domowe. W czasie snu duch opuszcza ciało człowieka, a natomiast sadowi się w nim zły duch, który z przebudzeniem się człowieka znika; najdłużej wszelako trzyma się końców palców i dlatego właśnie zaraz ze snu każdy Izraelita zobowiązany jest starannie umywać ręce. Zresztą zły duch lubi przebywać jedynie w „czystym naczyniu“, to jest w ciele dzieci Izraela; dla tego jeśli niewierni dotykają się np. żywności dla żydów przeznaczonej, nie może to być szkodliwym, choćby ręce niewiernego nie były umyte. Tak samo nic nie szkodzi jeśli do żywności dotykają się brudnymi rękami dzieci żydowskie, gdyż do lat 13 nie mają one jeszcze zupełnej duszy, a takich ciał zły duch unika. Umywanie rąk ze względu na trzymających się palców diabłów jest aktem tak ważnym i koniecznym, że Talmud zaniedbującym tego obowiązku grozi utratą pamięci, obłąkaniem, a nawet stanowi karę śmierci. Czytaj dalej„Wierzenia Żydów wg Talmudu.”

Kwestia żydowska wobec chrześcijańskiej etyki. O Kahałach.

Rozdział z książki ks. Mariana Morawskiego.

AsemityzmKwestia żydowska wobec chrześcijańskiej etyki.


Jak się on odnosi naród żydowski do chrystianizmu.

Mówi się dużo w historiach o prześladowaniu Żydów przez chrześcijan, a mało się zwraca na to uwagi, że Żydzi jeszcze przedtem prześladowali, o ile mogli, i jeszcze dziś prześladują chrystianizm i chrześcijan. Już w Dziejach Apostolskich pokazuje się, jak oni, wbrew narodowemu zwyczajowi, szczuli władze rzymskie przeciwko pierwszym głosicielom chrystianizmu, jakkolwiek krwią sobie bliskim. W czasach następnie męczeńskich, widzimy Żydów, grających rolę donosicieli i podżegaczy przeciw wyznawcom Chrystusa. Są nawet poszlaki, jak stwierdza de Champagny z innymi historykami, że Poppea i inne Żydówki, przy boku cezarów stojące, były narzędziami zawiści synagogi przeciw chrześcijaństwu. Później, gdy niektórzy Żydzi przeszli do wybitnych stanowisk w państewkach azjatyckich, nie zapomnieli też o tej narodowej zawiści. Historia z przerażeniem opowiada o rzeziach, jakie między innymi wyprawiał Dunaan, który w VI wieku panował w Arabii Szczęśliwej, o zabiegach, jakie czynił, aby wszystkich dokoła książąt saraceńskich i króla perskiego do prześladowania chrześcijan podniecić – aż Elezbaan, chrześcijański król Etiopii, nadciągnąwszy z wojskiem, położył koniec tym okrucieństwom.  Czytaj dalej„Kwestia żydowska wobec chrześcijańskiej etyki. O Kahałach.”

Program polityki żydowskiej wobec Kościoła Katolickiego, Paryż, 1936 rok

Na początku 1936 roku w Paryżu zorganizowano konwencję tajnych stowarzyszeń, i chociaż obecność była ściśle ograniczona do “wtajemniczonych”, angielskim i francuskim obserwatorom udało się w niej uczestniczyć. Ich relacje ze spotkania pojawiły się w Catholic Gazette w lutym 1936 roku, a kilka tygodni później w paryskim tygodniku Le Réveil du Peuple.

„Tak długo, jak pozostaje moralna koncepcja porządku społecznego, a wszelka wiara, patriotyzm i godność nie zostaną wykorzenione, nie nadejdzie nasze panowanie nad światem. Wykonaliśmy już część pracy, ale nie możemy stwierdzić, że wykonaliśmy ją w całości. Mamy jeszcze wiele do zrobienia, zanim będziemy mogli obalić naszego głównego przeciwnika. Kościół Katolicki.

„Musimy zawsze pamiętać, że Kościół Katolicki jest jedyną instytucją, która stała, i będzie stała, tak długo jak istnieje, na naszej drodze. Kościół Katolicki, ze swoją metodyczną pracą i budującą nauką moralną, będzie zawsze trzymać swoje dzieci w takim stanie umysłu, by mieli tyle godności, by nie poddać się naszej dominacji. To dlatego chcieliśmy odkryć najlepszy sposób na zachwianie Kościołem Katolickim do samych fundamentów. Szerzyliśmy ducha buntu i fałszywy liberalizm wśród narodów, aby odciągnąć ich od wiary, a nawet by wstydzili się wyznawania nakazów swojej religii, i przestrzegania przykazań ich Kościoła. Czytaj dalej„Program polityki żydowskiej wobec Kościoła Katolickiego, Paryż, 1936 rok”

Mowa rabina Reichhorna o gojach

Unikatowy, a dzisiaj zapomniany, materiał z książki Ks. Dr. Stanisława Trzeciaka

„Program światowej polityki żydowskiej”, Warszawa 1936

„Mowa rabina o gojach” była drukowana po raz pierwszy w „Le Contemperain” 1 lipca 1886. W r. 1900 wydal ja w osobnej broszurze pt: „V’zidovskych klepetich” (W żydowskich pazurach) młodoczeski poseł do parlamentu austriackiego Wacław Breznowsky. Kiedy broszurę tę władze austriackie skonfiskowały, wniósł on interpelacje do ministra oświaty, w dniu 13 marca 1901 r., w której całą tę mowę przytoczył. Otrzymał ją od swego znajomego z Rosji. Czytaj dalej„Mowa rabina Reichhorna o gojach”

Pojęcia żydowskie o mesjaszu i jego stosunku do gojów

Rozdział z książki ks. dr Stanisława Trzeciaka:

TALMUD O GOJACH a kwestia żydowska w Polsce, Warszawa 1939

Zupełnie jednak innego mesjasza oczekiwali i oczekują żydzi. „Ten, który miał przyjść i zbawić Izraela” musi przede wszystkim podzielać ich zapatrywania co do „goim”, których miał zmiażdżyć i zniszczyć tchnieniem ust swoich, a na gruzach państwa rzymskiego miał założyć wszechświatowe państwo żydowskie.

O takiego to Mesjasza modlono się do Boga w tak zwanych „Psalmach Salomona”: „Spojrzyj Panie i ześlij im ich króla Dawida, aby panował nad sługą Twym Izraelem. I uzbrój go siłą, aby zmiażdżył niesprawiedliwych władców. Oczyść Jeruzalem z pogan (gojów), którzy je deptają… Jak naczynie gliniane żelazną rózgą niech zniszczy całą ich istotę. Niech zniszczy bezbożnych pogan tchnieniem ust swoich. Aby na groźbę uciekli przed nim poganie”. (Ps. Sal. 17. 21-25; Sibilla 3. 652 seq).

Czytaj dalej„Pojęcia żydowskie o mesjaszu i jego stosunku do gojów”

Żydowska walka przeciw Kościołowi Chrystusowemu

Rozdział z książki ks. dr Stanisława Trzeciaka:

TALMUD O GOJACH a kwestia żydowska w Polsce, Warszawa 1939

Oprócz rodziny podstawą i fundamentem dla państwa jest Kościół. Jest on spójnią narodową, bo łączy dusze i serca wiernych w jedną wielką rodzinę duchową. W myśl zaś nauki Chrystusa: „oddajcie Bogu, co Bożego, a cesarzowi, co cesarskiego”, wychowuje wiernych na lojalnych obywateli państwa, zachowując jednak swe cele duchowe, niezależne od państwa Harmonijna współpraca państwa z Kościołem wydaje tak dla jednej jak i dla drugiej instytucji największe korzyści i przyczynia się do obopólnego dobra. Tak było zawsze w Polsce i taka jest tradycja Polskiego Narodu.

Obcy jednak element żydowski, który się wdziera we wszystkie tajniki życia polskiego, stara się tę tradycję zniszczyć. We wszelki sposób występuje przeciw Kościołowi, podrywając jego autorytet, szerząc wolnomyślność i bezbożnictwo, wyszydzając jego świętości, szkalując jego kapłanów, rozszerzając o nich najpotworniejsze zmyślone wieści, wzniecając różne sekty. Z taką samą nienawiścią, z jaką żydzi odnosili się do Chrystusa Pana, odnoszą się w ciągu całej historii i do Jego Kościoła i do całego chrześcijaństwa. Widzimy tę nienawiść w naszych czasach podniesioną do szatańskiej zaciekłości i złości.

Czytaj dalej„Żydowska walka przeciw Kościołowi Chrystusowemu”

Maksymilian Maria Kolbe – „Biedni” Żydzi

Jest to tekst wydany pierwotnie w „Rycerzu Niepokalanej nr 5/1926, który został zamieszczony w wydanej przez Wydawnictwo św. Tomasz z Akwinu i zredagowanej przez Stanisława Krajskiego książce – św. Maksymilian Maria Kolbe, pt. „Pisma wybrane”.

Bóg zawsze jest — w przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. W czasie powołał do bytu z niczego istoty duchowe, obdarzone rozumem i wolną wolą. Jako takie, dobrowolnie miały sobie wyznaczyć przyszłość — odbyć próbę wierności. Część, choć stworzenia. nicość sama z siebie, sobie przypisuje to. czym jest i chce się stać równą Bogu własnymi siłami. Grzeszy pychą. W tejże chwili spotyka ją zasłużona kara — odrzucenie. Wiernych zaś. pokornie wyznających prawdę, że od Boga mają to, czy m są i co mogą i przez Niego tylko, jako źródło bytu. mogą coraz bardziej Go poznawać, kochać posiadać i tak coraz bardziej (o ile się tak wyrazić można) się ubóstwiać. Bóg uszczęśliwił w sobie, w niebie.

I stworzył Bóg też istotę cielesną, i jej dal duszę obdarzoną rozumem i wolną wolą. I tej dal czas próby. Duch pyszny, z dopuszczenia Bożego, zazdroszcząc szczęścia tej istocie, podsuwa jej. By „stała się jako Bóg” własnymi siłami. Człowiek daje się zwieść żądza pychy rodzi nieposłuszeństwo. Rozum jednak ludzki, to już nie jasność poznawcza ducha, więc i wina mniejsza. Pan Bóg zatem nie wymierza kary wiecznej, ale skazuje na cierpienia i śmierć.

Któż jednak zdoła zadośćuczynić Bożej sprawiedliwości? Wielkość obrazy mierzy się godnością obrażonego, którym jest nieskończony Bóg. Żadna więc istota skończona, ani wszystkie razem nie są w stanie dać zadośćuczynienia nieskończonego. Bóg. i tylko nieskończony Bóg może nieskończenie zadośćuczynić.

I dzieje się rzecz niepojęta. Bóg zniża się do stworzenia, staje się człowiekiem, by go odkupić i nauczyć pokory, cichości, posłuszeństwa, prawdy. By go zaś ludzie rozpoznać mogli, wybiera człowieka, Abrahama, którego ród szczególną opieką otacza, by nie zatracił wiary w prawdziwego Boga wzbudza w nim proroków, którzy podali czas Jego przyjścia, miejsce i szczegóły z życia, śmierci i zmartwychwstania.

Przyszedł w ubogiej stajence, zamieszkał w ubogim domku, przez lat 30 był posłusznym w pokorze, uczył, jak żyć. Miłościwie przygarniał pokutujących grzeszników, gromił obłudnych faryzeuszów, a wreszcie zawisł na drzewie Krzyża spełniając proroctwa. Czytaj dalej„Maksymilian Maria Kolbe – „Biedni” Żydzi”

Kto jest Żydem?

Synagoga Szatana

Michael Jones  

fragmenty książki „Gwiazda i Krzyż” – 2007 r

Michael Jones jest wydawcą amerykańskiego magazynu „Culture Wars”, autorem 11 książek i setek artykułów. Od 1979 r. jest doktorem literatury amerykańskiej (Uniwersytet Tempie). W swojej działalności akademickiej i publicystycznej dr Jones zajmuje się wzajemnymi relacjami pomiędzy moralnością a kulturą.

* * *

(…) Pierwsze przyjście Chrystusa oznaczało kryzys mesjanistycznych nadziei Żydów. Ewangelie opisują coraz gorętsze dyskusje, w których Żydzi określali się poprzez swój stosunek do człowieka twierdzącego, że jest Synem Człowieczym i Mesjaszem. W rezultacie, debata, której początkiem były mesjanistyczne oczekiwania, szybko przekształciła się w dyskusję nad tym, co to znaczy być Żydem. (…) Konflikt między tymi dwiema grupami Żydów przewija się przez całą Ewangelię według św. Jana. W istocie nie będzie przesadą twierdzenie, że Ewangelia św. Jana, w której słowo Żyd” pojawia się 71 razy, jest długim dyskursem o tym, co to znaczy być Żydem. Kim więc są owi “Żydzi”, o których 71 razy wspomina się w Ewangelii? Cóż, to zależy, wszak słowo to w odmiennych kontekstach nieznacznie zmienia swoje znaczenie, ogólnie jednak w toku narracji kontekst ów staje się coraz wyrazistszy, nabierając przy tym coraz to bardziej nieprzyjaznego charakteru; ostatecznie wiedzie do rozbratu pomiędzy “Żydami” a Jezusem; owo zerwanie doprowadzi do jego śmierci. Czytaj dalej„Kto jest Żydem?”