Adolf Nowaczyński – Mocarstwo anonimowe. Ankieta w sprawie żydowskiej

Adolf Nowaczyński – Mocarstwo anonimowe. Ankieta w sprawie żydowskiej

Mocarstwo anonimowe, ankieta w kwestii żydowskiej to zebrany przez Adolfa Nowaczyńskiego, wybitnego polskiego publicystę okresu międzywojennego, zbiór tekstów autorstwa kilkuset znanych osób ze świata nauki, kultury i polityki, dotyczących roli i znaczenia środowisk żydowskich w dziejach zarówno Europy, jak i całego świata. Czytelnik może się przekonać, że autorzy zebranych tekstów, reprezentujący różne, a niekiedy wręcz krańcowo odmienne postawy światopoglądowe, w ocenie działań wyżej wymienionej społeczności byli w wielu punktach nadzwyczaj zgodni.

Lektura opracowania pozwala dowiedzieć się, co na temat działań społeczności żydowskiej sądzili – w czasach kiedy nie panowała jeszcze wszechobecna cenzura „politycznej poprawności” – m.in. królowie Polski: Kazimierz Wielki, Władysław Jagiełło, Aleksander Jagiellończyk, Kazimierz Jagiellończyk, Zygmunt I Stary, Zygmunt August, a także tacy ludzie, jak Wincenty Kadłubek, Jan Długosz, Piotr Skarga, Mikołaj Rej, Jan Kochanowski, Julian Ursyn Niemcewicz, Stanisław Staszic, Walerian Łukasiński, Adam Mickiewicz, Cyprian Kamil Norwid, Eliza Orzeszkowa, Adam Asnyk, Aleksander Fredro, Zygmunt Krasiński, Stanisław Wyspiański, Maria Konopnicka, Julian Tuwim, Tadeusz Żeleński-Boy, Jan Kasprowicz, Roman Dmowski. W książce znajdują się ponadto teksty takich osobistości, jak np. Tacyt, Tertulian, Marcin Luter, Giordano Bruno, William Szekspir, Emmanuel Kant, Wolter, Napoleon Bonaparte, Otto Bismarck, Róża Luksemburg, Karol Marks, Ryszard Wagner czy Jerzy Clemenceau.

Encyklika „A quo primum”. O nadmiernej roli żydów w Królestwie Polskim

Encyklika Papieża Benedykta XIV A quo primum
O NADMIERNEJ ROLI ŻYDÓW W KRÓLESTWIE POLSKIM

do Prymasa, Arcybiskupów i Biskupów Polski dotycząca tego, co jest zabronione żydom mieszkającym w tych samych miastach i okręgach, co i chrześcijanie

Miłościwi Bracia,
Zdrowie i Apostolskie Błogosławieństwo

Dzięki wielkiej Boskiej Dobroci pierwsze fundamenty naszej Świętej Katolickiej Religii zostały, za panowania Naszego poprzednika Leona VIII, założone pod koniec dziesiątego wieku dzięki usilnej działalności księcia Mieszka i jego chrześcijańskiej małżonki Dąbrówki. Tak dowiadujemy się od Długosza, autora Waszych roczników (Księga II, strona 94). Od tego czasu naród polski, zawsze religijny i pełen poświęcenia, w swej wierności do przyjętej przez niego Świętej Religii pozostał niewzruszony i omijał z odrazą wszelki rodzaj sekciarstwa. Im bardziej różne sekty nie szczędząc wysiłków, starały się usadowić w Królestwie Polskim, w celu szerzenia tam ziarna ich błędów, herezji i wykolejonych opinii, tym bardziej Polacy lojalne i stanowczo opierali się tym wysiłkom, dając coraz więcej dowodów swej wierności.

Rozpatrzmy tu kilka przykładów tej wierności. Przede wszystkim musimy wspomnieć o tym, co powinno być uważane za szczególnie właściwe i dla naszych celów zdecydowanie najważniejsze. To jest parada nie tylko chwalebnej pamięci tych miłościwie uwielbionych w świętym kalendarzu Kościoła, męczenników, spowiedników, dziewic i ludzi odznaczających się się świątobliwością, którzy rodzili się, żyli i umierali w Królestwie Polskim, ale także wielu chwalebnie odbytych w tymże królestwie i owocnych w dobre wyniki soborów i synodów. Dzięki usilnym staraniom tych zebrań zostało odniesione wspaniałe i sławne zwycięstwo nad luteranami, którzy próbowali wszelkich sposobów i środków, by uzyskać prawo wstępu i zabezpieczyć swe pozycje w tym królestwie. Przykładem tego jest wielki Sobór w Piotrkowie, który odbył się za pontyfikatu Naszego światłego poprzednika i rodaka Grzegorza XIII pod przewodnictwem Lipomanus’a, biskupa Verony i Nuncjusza Apostolskiego. Czytaj dalej„Encyklika „A quo primum”. O nadmiernej roli żydów w Królestwie Polskim”

Loża B’nai B’rith składa hołd Bendedyktowi XVI

376_BnaiBrith

Dnia 12.02.2010 roku Moishe Smith, prezes międzynarodowej żydowskiej organizacji masońskiej B’nai B’rith był przyjęty w Watykanie (powyżej) i złożył swoje uszanowanie papieżowi Benedyktowi XVI, składając mu dar w postaci obrazu autorstwa Mordechai’a Rosenstein’a. Czytaj dalej„Loża B’nai B’rith składa hołd Bendedyktowi XVI”

Czwarty Sobór Laterański (1215) – o Żydach

67. O lichwie Żydów

67, 1. Im bardziej religia chrześcijańska usiłuje powstrzymać praktykę lichwy, tym bardziej zawzięcie tę niegodziwość uprawiają Żydzi i dzięki temu w krótkim czasie pochłaniają majątki chrześcijan. Pragnąc wesprzeć w tej sprawie chrześcijan, aby nie byli tak okrutnie uciskani przez Żydów, dekretem synodalnym ustanawiamy, że jeżeli pod jakimkolwiek pretekstem Żydzi będą wymuszać od chrześcijan płacenie zbyt wysokich i przekraczających miarę odsetek, odbierze się im prawo handlu z chrześcijanami, dopóki odpowiednio nie zadośćuczynią za nadmierne roszczenia. W razie potrzeby zobowiąże się także chrześcijan cenzurą kościelną bez możliwości apelacji do zaprzestania z nimi handlu.

67, 2. Władzom świeckim polecamy, aby nie byli z tego powodu wrodzy wobec chrześcijan, lecz raczej starali się powstrzymać Żydów od tak wielkich roszczeń. Postanawiamy, że pod groźbą tej samej kary Żydzi zobowiązani są zadośćuczynić kościołom za należne dziesięciny i ofiary, które zwykły one otrzymywać od chrześcijan z domów i innych dóbr, zanim z jakiegokolwiek tytułu przejdą one w posiadanie Żydów, ażeby w ten sposób kościoły zachowały dochody bez ponoszenia szkód. Czytaj dalej„Czwarty Sobór Laterański (1215) – o Żydach”

Fragment książki „Masoneria zdemaskowana”, Ks. Bp dr George F.Dillon

Masoneria zdemaskowana

Próbowałem ukazać czym były, są i będą tajne organizacje, – zawsze. Jestem przekonany, że zło pochodzące ze spiskowania tajnych organizacji ma przede wszystkim swoje źródło w fakcie, że z tych czy innych powodów pozwala się masonerii działać w ukryciu. Wiem, że były podnoszone głosy przeciwko tajnym stowarzyszeniom, tu i tam, od czasu do czasu, ale albo tych głosów nie słuchano, albo szybko o nieb zapominano. Masoneria wszelkiego typu czyni największy wysiłek by utrzymać siebie w ukryciu, a to, że posiada władzę utrzymania się w ukryciu, traktowane jest przez bp. Segur, bp. Kettlera i innych, jako jeden z najjaskrawszych dowodów jej rzeczywistej potęgi. Ujawnienie to śmierć masonerii, a przynajmniej śmierć dla jej wpływów wśród jej głównych zamierzonych ofiar, czyli katolików. Stąd też obowiązkowy rozkaz dla nas wszystkich – „Zedrzeć maskę z oblicza masonerii !”. Staje się to naszym stałym obowiązkiem, od którego nie wolno się uchylać. Mamy demaskować masonerię.

Bp. George F. Dillon, D.D. Czytaj dalej„Fragment książki „Masoneria zdemaskowana”, Ks. Bp dr George F.Dillon”

Fragment książki ks. prof. Michała Poradowskiego „Problemy II Soboru Watykańskiego”

Problemy II Soboru Watykańskiego

„Ogromna większość dygnitarzy Kościoła katolickiego wstąpiła do masonerii w latach 1956-1960, a więc w przededniu Drugiego Soboru Watykańskiego (DSW), dlatego też znaczna ilość ojców soborowych to masoni, działający niewątpliwie na Soborze według masońskiej ideologii i według konkretnych zleceń lóż, do których przynależeli. „

Drugi Sobór Watykański rozpoczął swe obrady kiedy zaistniało już niebezpieczeństwo ewentualnej wojny nuklearnej. Szybkie zastosowanie energii nuklearnej do celów wojennych, a więc do fabrykowania bomb atomowych spowodowało zaniepokojenie na całym świecie możliwego zniszczenia wszystkich cywilizacji, a nawet w ogóle życia biologicznego na planecie Ziemi. Zrzucona bomba atomowa na Nagasaki (Japonia), pod koniec drugiej wojny światowej i jej przeraźliwe skutki potwierdziło te przypuszczenia, stąd też, nic dziwnego, że rozpoczęto rewizję dotychczasowej polityki międzynarodowej, szukając rozwiązań pokojowych, a nie wojennych, jak to było dotychczas w ciągu niemal całej historii. Zrozumiano, że w ewentualnej wojnie atomowej nie będzie zwycięzców i zwyciężonych, lecz powszechne zniszczenie, stąd też nic dziwnego, że masoneria – podobnie jak inne stowarzyszenia międzynarodowe – rozpoczęła akcję zbliżenia się do swych dawnych przeciwników, a głównie do Kościoła katolickiego, w poszukiwaniu rozwiązań wszelkich ewentualnych konfliktów na drodze pokojowej. Niestety, masoneria me wyrzekła się swego prozelityzmu, lecz wręcz przeciwnie, gdyż przenikając do środowiska kościoła katolickiego usiłowała nadal pozyskać autorytety Kościoła dla swych postulatów. Czytaj dalej„Fragment książki ks. prof. Michała Poradowskiego „Problemy II Soboru Watykańskiego””

Poczet antypapieży – Jan XXIII i Paweł VI

Poczet antypapieży – Jan XXIII i Paweł VI

Prezentujemy fragmenty z książki „Watykan zdemaskowany”, byłego współpracownika FBI, Paul’a L. Williams’a. Bazując na materiałach FBI oraz CIA Williams kreśli rzeczywisty obraz zasiadających w Watykanie od 1958 roku Antypapieży.

Książka dostępna w formacie PDF

Jan XXIII

Jan XXIII koniecznie chciał otrzymać kapelusz kardynalski z rąk masona, socjalisty Vincenta Auriola, który według słów licznych wielkich mistrzów Masonerii, inicjował Jana XXIII w Paryżu.
Jan XXIII koniecznie chciał otrzymać kapelusz kardynalski z rąk masona, socjalisty Vincenta Auriola, który według słów licznych wielkich mistrzów Masonerii, inicjował Jana XXIII w Paryżu.

Czytaj dalej„Poczet antypapieży – Jan XXIII i Paweł VI”

Edomicko-masońskie źródła antymasońskich ruchów narodowych

Aby zilustrować naszą tezę i urozmaicić ten nieco nudny, bo bardzo skondensowany wywód, a także pokazać do jakiego stopnia mają aktualne znaczenie historyczne odniesienia, przedstawimy mechanizm pewnych inicjatyw masońskich.

Jeden z ważnych ośrodków masonerii w Polsce, po pierwszej wojnie światowej, został zorganizowany jako Instytut Mesjanistyczny. Kierował nim wysoko stojący w hierarchii masońskiej Józef Jankowski – różokrzyżowiec i martynista, znawca Kabały. Jego najbliższym współpracownikiem i wychowankiem był Jerzy Braun – postać niepospolita: filozof, poeta, doskonały publicysta i redaktor pism na dobrym poziomie, przede wszystkim Zetu i Merkuryusza Polskiego Ordynaryjnego.

Tak na marginesie warto zaznaczyć, że Zakon także przeżywa dziś poważne trudności i ma kłopoty z ludźmi. W okresie międzywojennym dysponował szeregiem wybitnych indywidualności, które o niebo przerastały takich nieudaczników jak Tadeusz Mazowiecki. Czytaj dalej„Edomicko-masońskie źródła antymasońskich ruchów narodowych”

Teczka Bugniniego: analiza podmiany kościoła

Teczka Bugniniego: analiza podmiany kościoła

W kwietniu 1976 roku we Florencji wydano książkę “W dymie szatana. Przed ostatecznym zderzeniem” [In the Smoke of Satan. Towards the Final Clash], która zadziwiła włoskich katolików i wywołała szok w całym chrześcijaństwie. Była to głęboka krytyka Kościoła od II Soboru Watykańskiego [1].

Jej celem było bezpośrednie uderzenie w “arcybiskupa” Annibale Bugniniego CM (1912-1982), sekretarza Soborowej Kongregacji Kultu Bożego, który przewodniczył fatalnej “reformie” liturgii.

“Reformę przeprowadził” oskarża książka – “ten Bugnini, którego w końcu zdemaskowano; jest tym, o co faktycznie go podejrzewaliśmy: masonem” [2]. Czytaj dalej„Teczka Bugniniego: analiza podmiany kościoła”

Kardynał potwierdza swój udział w spisku masońskim zniszczenia Mszy Św.

Achille Lienart przyznał na łożu śmierci, że był masonem realizującym plan loży.

Czytelnicy ‘Codziennych Komentarzy’ Ojców TRADITIO mogą nie wiedzieć o tym, że wkrótce po wdrożeniu novus ordo przez soborowca Bugniniego w 1969 roku, wybitny kardynał potwierdził na łożu śmierci, że uczestniczył, jak nazwał, w masońskim spisku by wykorzystać neomodernistyczny II SW (1962-1965) do unieważnienia katolickich sakramentów, pozbawiając Mszę pewnej ważności w tradycyjnej formie, poprzez unieważnienie niezbędnej ważnej intencji sakramentalnej celebranta.