Featured

Ważny cytat

„Tak więc początkom złego należy się opierać, jak uczy św. Augustyn: Przychodzi ci na myśl coś niegodziwego, nie zastanawiaj się nad tym i nie zgadzaj, bo to, co ci na myśl przyszło, jest głową węża; przydepcz głowę, a unikniesz dalszych poruszeń. Co to znaczy: przydepcz głowę? To znaczy: wzgardź samą pokusa! Może ci obiecuje zyski? Jest to wielki zysk i wielki skarb. Jeżeli użyjesz tego podstępu, będziesz bogatym. Jest to głowa wężu, więc ją przydepcz. Co to znaczy: przydepcz ? To znaczy, wzgardź tym, co ci podsuwa. Lecz może ci podsuwa wielkie skarby? A cóż pomoże człowiekowi, jeżeliby wszystek świat zyskał, a na duszy swej szkodę podjął. Niechaj zaginie zysk światowy, byleby nie było szkody duchowej. Tak mówiąc dowiedziesz, żeś odkrył głowę węża i żeś ją zdeptał. Ten wąż „szlakuje stóp twoich“. Co to jest: szlakuje stóp twoich? Wygląda byś zeszedł z drogi Bożej! Ty zważasz na początek pokusy, a on patrzy na twój upadek. Bo jeżeli się potkniesz, upadniesz, jeżeli upadniesz, on będzie górą. Abyś snać nie upadł, nie schodź z drogi. Ciasną ścieżkę wytknął ci Pan; cokolwiek jest poza nią, jest śliskie. Dlatego światłem jest Chrystus i drogą jest Chrystus. Jeżeli odejdziesz od niego, nie będziesz ani we świetle, ani na drodze”. (O rozpoznawaniu duchów – O duchu szatańskim i jego znamionach. Jakie są sztuczki i podstępy szatańskie? O różnych złudzeniach szatańskich)

„Jednak władza Maryi nad wszystkimi diabłami zabłyśnie w czasach ostatecznych, kiedy to szatan czyhać będzie na Jej piętę, to znaczy: na wierne Jej dzieci i pokorne Jej sługi, które Ona do walki z nim wzbudzi. W oczach świata będą oni mali i biedni, poniżeni, prześladowani i uciskani, podobnie jak pięta w stosunku do reszty członków ciała. Lecz w zamian za to będą bogaci w łaski Boże, których im Maryja obficie udzieli; będą wielcy i możni przed Bogiem; w świętości zostaną wyniesieni ponad wszelkie stworzenie przez swą gorącą żarliwość, a Bóg tak potężnie podtrzymywać ich będzie swoją mocą, że wraz z Maryją głęboką swą pokorą miażdżyć będą głowę diabła i staną się sprawcami triumfu Jezusa Chrystusa„. (Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny – Konieczność nabożeństwa do Najświętszej Dziewicy)

Continue reading „Ważny cytat”

Reklamy
Featured

FAQ – czyli najczęściej zadawane pytania

  1. Dlaczego „papież Franciszek” nie jest papieżem Kościoła katolickiego?
  2. Dlaczego „papież-heretyk” nie jest papieżem Kościoła katolickiego?
  3. Co jeśli papież jest heretykiem?
  4. Czy papież jest nieomylny tylko gdy naucza ex cathedra?
  5. Czy soborowi „papieże” to heretycy formalni?
  6. Czy to znaczy, iż obecnie papieża nie ma i mamy okres sede vacante?
  7. Gdzie jest papież?
  8. Czy w historii Kościoła byli „papieże-heretycy”? Czy papieże Liberiusz, Honoriusz oraz Jan XXII byli heretykami?
  9. Czy „papież-heretyk” traci urząd oraz jurysdykcję?
  10. Kto jest papieżem Kościoła katolickiego?
  11. Czy jawny heretyk jest członkiem Kościoła i może pełnić w nim jakikolwiek urząd kościelny?

Ostatnia aktualizacja: 19.02.2017 r. Continue reading „FAQ – czyli najczęściej zadawane pytania”

Aktualnym papieżem Kościoła katolickiego jest Pius XII. Pius XII został wyrzucony z Rzymu.

FeaturedAktualnym papieżem Kościoła katolickiego jest Pius XII. Pius XII został wyrzucony z Rzymu.

Od kilku już lat na stronie „Dla katolików rzymskich integralnych” głosimy, iż soborowy kościół, uznawany przez zwiedzionych katolików za Kościół katolicki, nie jest Kościołem katolickim, jego hierarchia nie jest hierarchią Kościoła katolickiego, a głowa tego kościoła nie jest głową Kościoła katolickiego – nie jest papieżem.

Ponadto z całym przekonaniem dodajemy, iż, ponieważ Kościół żadnej ze swoich cech utracić nie może, a jedną z tych cech jest apostolskość Kościoła, musi Kościół posiadający cechę apostolskości trwać widzialnie na tym świecie – zatem musi gdzieś żyć prawdziwy papież Kościoła katolickiego, nawet jeśli nie wiemy gdzie i kim on jest.

Stąd nasza integralnie katolicka, dla tak wielu kontrowersyjna, konkluzja teologiczna, iż papież Pius XII musi posiadać legalnych następców w prymacie św. Piotra – w przeciwnym bowiem razie Kościół apostolski zostałby zniszczony.

O ile sama konkluzja jest oczywiście prawdziwa, o tyle nasze założenia, mówiące o wyborze nieznanego papieża na konklawe w 1958 roku, po śmierci Piusa XII, są błędne. Continue reading „Aktualnym papieżem Kościoła katolickiego jest Pius XII. Pius XII został wyrzucony z Rzymu.”

Featured

Jawny heretyk nie jest członkiem Kościoła katolickiego

Często w dyskusjach internetowych spotykam się z fałszywym przekonaniem, iż jedynie herezja uporczywa tj. formalna wyłącza z Kościoła i pozbawia członkostwa w Mistycznym Ciele Chrystusa. Rozpowszechniona jest błędna opinia, iż heretyk materialny, ponieważ znajduje się błędzie nieuporczywym, należy do Kościoła katolickiego i jest jego członkiem. Continue reading „Jawny heretyk nie jest członkiem Kościoła katolickiego”

Kościół katolicki nigdy nie uznał istnienia państwa „Izrael”. Syjonistyczny twór nie ma prawa istnieć.

Kościół katolicki nigdy nie uznał istnienia państwa „Izrael”. Syjonistyczny twór nie ma prawa istnieć.

Publikuję ciekawy tekst o stosunku Kościoła katolickiego (prawdziwego Kościoła katolickiego, tj. Stolicy Apostolskiej rządzonej przez papieża Piusa XII) do żydowskiego państwa położonego w Palestynie.

Kilka moich uwag:

Jak widzimy państwo określane dzisiaj jako „Izrael” nie ma prawa istnieć — nigdy bowiem nie zostało uznane przez prawowitego Namiestnika Jezusa Chrystusa na ziemi.

Relacja Sokołowa jest dla mnie niewiarygodna i nie potwierdzona przez stronę Kościelną.

Czytelnikom bloga również nie trzeba przypominać, iż po wyrzuceniu Piusa XII z Rzymu w październiku 1958 roku Watykanem nie rządził już Kościół i Namiestnicy Chrystusa, ale lucyperiańska sekta oraz kolejni antypapieże, od Jana XXIII licząc. 

Szymon Klucznik


Słowami: „Będziemy dobrymi sąsiadami” papież Benedykt XV zakończył audiencję, jaką 4 maja 1917 roku udzielił Nahumowi Sokołowowi, londyńskiemu przedstawicielowi Światowej Organizacji Syjonistycznej. Audiencja trwała czterdzieści pięć minut. W telegramie wystosowanym przez Sokołowa do przewodniczącego ŚOS Chaima Weizmana czytamy, że papież „wyraził swą całkowitą sympatię” dla odbudowy żydowskiej ojczyzny. Nie widział też problemu dotyczącego miejsc świętych, których status ma zabezpieczyć międzynarodowe porozumienie. Trzy dni wcześniej Sokołow spotkał się z watykańskim sekretarzem stanu, kardynałem Gasperim. Ten był jeszcze bardziej serdeczny: „Zapewniam, że ze strony Kościoła nie napotkacie żadnego sprzeciwu… Jesteśmy szczęśliwi, że przywrócony zostaje kraj Izraela”. Continue reading „Kościół katolicki nigdy nie uznał istnienia państwa „Izrael”. Syjonistyczny twór nie ma prawa istnieć.”

Psalm XXVI

Zamyka w sobie Psalm dzięki człowieka dobrego za wybawienie przeszłe, i modlitwę, aby go Bóg raczył bronić od nieprzyjaciół dusznych: ażeby przyszedł potem do królestwa Bożego.

Psalm Dawidowi, pierwej niźli był pomazany.

1 Pan oświecenie moje, i zbawienie moje, kogóż się będę bał? Pan obrońca żywota mego, kogóż się będę lękał?

2 Gdy się przybliżają na mię szkódnicy, aby żarli ciało moje: którzy mię trapią, nieprzyjaciele moi, sami zemdleli i upadli.

3 Choćby stanęły przeciwko mnie wojska, nie będzie się bało serce moje: choćby powstała przeciwko mnie bitwa, w tym ja nadzieję pokładać będę.

4 O jednę prosiłem Pana, téj szukać będę: abych mieszkał w domu Pańskim po wszystkie dni żywota mego: abych patrzył na rozkosz Pańską i nawiedzał kościół jego.

5 Albowiem skrył mię w przybytku swoim: we dni złe obronił mię w skrytości przybytku swego: na skale wywyższył mię. Continue reading „Psalm XXVI”

Nauka katolicka a darwinizm

Ks. Marian Morawski, Dogmat Łaski. 19 wykładów o „porządku nadprzyrodzonym”. Z papierów pośmiertnych Autora. Kraków 1924 (fragmenty)

Od początku, czyli od pierwszej chwili swego istnienia, rodzaj ludzki został wyposażony darami nadprzyrodzonymi. Stwierdzenie tego faktu jest tym ważniejsze, że w dzisiejszym świecie naukowym panuje pogląd wprost przeciwny. Dzisiejszy pogląd ewolucyjny suponuje (choć bez powodu), że pierwotny stan rodzaju ludzkiego był dziki, graniczący nawet ze zwierzęcością, a według materialistów zupełnie zwierzęcy; z tego stanu ludzkość powoli dopiero miała się dźwigać aż do dzisiejszego stopnia rozwoju. – Moi Panowie, w teorii ewolucjonizmu niewątpliwie coś prawdy się zawiera. Owszem, można powiedzieć, że i Pan Bóg jest w pewnej mierze ewolucjonistą, dawszy bowiem stworzeniom swoim możność zdziałania tego, co leży w zakresie ich zdolności i sił wrodzonych, pozostawia im możność kształcenia i doskonalenia się samodzielnie w sferze odpowiadającej ich naturze. To dobro, które stworzenie (z pomocą Bożą), o własnych siłach sprawuje, więcej chwały Bogu oddaje, aniżeli to, w co je Stwórca sam wyposaża, bo mądrość, dobroć i potęga Boża więcej się objawiają przez możność działania stworzeniom użyczoną, niż gdyby Bóg sam bezpośrednio wszystko w nich sprawował. Przykładem takiej ewolucji przez Boga zamierzonej jest świat materialny, który niewątpliwie stworzony został w stanie bez porównania niższym, elementarnym i chaotycznym. (Pismo św. nazywa go tohu wabohu: „a ziemia była pusta i próżna” – Ks. Rodz. 1, 2). Continue reading „Nauka katolicka a darwinizm”

O Papieżu wątpliwym (wątpliwie wybranym)

O Papieżu wątpliwym (wątpliwie wybranym)

P. Christiano Pesch S. J.

Jako że Kościół – z ustanowienia Chrystusa – jest społecznością z istoty swej widzialną i winien mieć widzialną głowę, ten tylko może być uważany za prawnie wybranego papieża, który został wybrany w ten sposób, że bez wątpliwości ważność jego wyboru może zostać rozpoznana. Stąd  też tak długo, jak pozostaje wątpliwość co do tego, czy dokonano prawnego wyboru, czy nie, ten, kto został wybrany, nie jest papieżem, albowiem „papież wątpliwy jest uważany za nie-papieża”. (Bellarminus, O soborach, 2, 19; odp. na zarzut (ze strony stanowiska) Gersona). „W czasach Soboru w Konstancji było trzech rzekomych papieży […] Stąd też zdarzyć się mogło tak, że żaden z nich nie był papieżem pewnym, a więc nie był papieżem [po prostu], ponieważ żaden z nich nie został do tamtego czasu zaakceptowany wystarczającym przyzwoleniem Kościoła. (Suarez, Obrona prawdy katolickiej, 3, 18, 7). Continue reading „O Papieżu wątpliwym (wątpliwie wybranym)”

Psalmy złorzeczące

Zachęcam wszystkich katolików integralnych do odmawiania Psalmów złorzeczących przeciw wrogom Kościoła świętego.

PSALM 58. (u Żydów 59).

Eripe me de inimicis meis

Od nieprzyjaciół moich wyrwij mnie o Boże!

Niech mnie Twe święte ramie przeciw nim wspomoże.

Wyrwij mnie, Panie, od tych, co nieprawość broją,

A i od mężów krwawych wybaw duszę moją.

Bo oto na mą duszę sidła zastawili

Przeciwnicy potężni, na mnie się zmówili. Continue reading „Psalmy złorzeczące”

Duch Święty a pośrednictwo Matki Bożej według Maksymiliana Kolbe

Poniższy referat jest referatem modernistycznego teologa, ze względu jednak na mnogość cytatów od św. Maksymiliana Kolbe postanowiłem go opublikować.

Tajemnica Niepokalanego Poczęcia

Niepokalane Poczęcie Stworzone – Maryja

Chcąc mówić o wzajemnej relacji między Duchem Świętym a Maryją według ojca Kolbego, trzeba prześledzić jego oryginalny tok myślenia, który stanowi swoistą całościową koncepcję teologiczną.

Punktem wyjścia naszego autora jest analiza imienia „Niepokalane Poczęcie”, które to określenie przysługuje Maryi (1). Analizując opisy objawień Najświętszej Maryi Panny w Lourdes nasz autor zauważa, że jak niegdyś Bóg objawiając się Mojżeszowi powiedział: „Jam jest, którym jest” (Wj 3,14) objawiając w ten sposób swoją istotę, tak w Lourdes Maryja przedstawiając się „Jam jest Niepokalane Poczęcie” również dała do zrozumienia, że nazwa ta określa Jej istotę (2). Skoro Maryja tak się sama nazwała, nazwa ta musi jej być szczególnie bliska i droga (3). Co więcej, nazwa ta zdaniem św. Maksymiliana, zawiera w sobie pewną tajemnicę (4). Przeniknięcie tajemnicy tego imienia stanowi klucz do określenia i odczytania roli Maryi w zbawczym dziele Bożym. Continue reading „Duch Święty a pośrednictwo Matki Bożej według Maksymiliana Kolbe”

List do katolików integralnych

Według Bartłomieja Holzhausera (ur. 1658) siedem kościołów z Apokalipsy, do których z polecenia Chrystusa św. Jan pisze listy, są proroczą charakterystyką losów i kolei, jakie będzie przechodził Kościół katolicki. Okres piąty to czas smutku, który trwać ma od reformacji do papieża anielskiego – Piusa XII. Okres szósty to czas pocieszenia Kościoła, którego początkiem będzie pojawienie się katolickiego przywódcy – Wielkiego Monarchy, który zwróci prawowitemu papieżowi i Kościołowi katolickiemu wszystkie utracone prawa. Obecnie znajdujemy się na przełomie tych dwóch okresów – w przededniu Zmartwychwstania Kościoła. Continue reading „List do katolików integralnych”

Ciekawe proroctwo św. Jana Bosko

Była ciemna noc (duchowe zamieszanie), ludzie nie mogli rozpoznać właściwej drogi, by powrócić do domu. Wówczas to na niebie ukazało się wspaniałe jasne światło, jak w południe, które oświecało drogę podróżnym. W tym czasie wielka rzesza mężczyzn, kobiet, starców, dzieci, zakonników, kałanów i nowicjuszy na czele z Papieżem wyszła z Watykanu i wszyscy uformowali wielki pochód.

Ale patrz: oto zerwała się szalejąca burza! W czasie gdy światło to znacznie się zaciemniało, wydało się wszystkim, że rozwija się bitwa między światłem a ciemnością. W międzyczasie procesja doszła do placu pokrytego zabitymi i rannymi, wśród których wielu głośno wołało o ratunek. Szeregi procesji bardzo się przerzedzały. Kiedy następnie procesja uszła kawałek drogi, co odpowiada 200 wschodom słońca (200 dni) wszyscy zauważyli, że nie ma go w Rzymie. Trwoga i zwątpienie ogarnęły dusze wszystkich, lecz dobrzy ludzie zatroszczyli się o Papieża, by ochronić go i pomóc mu w jego niedoli. Continue reading „Ciekawe proroctwo św. Jana Bosko”

Ojca E. Sylwestra Berry’ego Komentarz do Apokalipsy św. Jana

Wybór cytatów pochodzi ze stron 120-124 i 135-138 pierwszego wydania The Apocalypse of St. John (Columbus, Ohio, 1921). Nihil obstat: Joseph Molitor, D. D., Censor Deputatus, Imprimatur: † James J. Hartley, Bishop of Columbus, June 15, 1921.

W poprzednim rozdziale [12] św. Jan szkicuje historię Kościoła od czasu nadejścia Antychrysta aż do końca świata. (…) W rozdziale tym ukazuje nam prawdziwą naturę konfliktu. Będzie nim wojna na śmierć i życie pomiędzy Kościołem a mocami ciemności w ich ostatecznej próbie zniszczenia Kościoła, co miało uniemożliwić powszechne królowanie Chrystusa na Ziemi.

Szatan będzie najpierw usiłował zniszczyć potęgę papiestwa i spowodować upadek Kościoła przez herezje, rozłamy i prześladowania, które muszą z pewnością nastąpić. (…) wyniesie Antychrysta i jego proroka, by wprowadzić w błąd wiernych i zniszczyć tych, którzy pozostaną niezłomni. (…) Kościół, wierna oblubienica Jezusa Chrystusa, jest przedstawiony jako niewiasta przyodziana w chwałę łaski Bożej. Continue reading „Ojca E. Sylwestra Berry’ego Komentarz do Apokalipsy św. Jana”

Herezje Jana XXIII (Angelo Roncalliego)

Herezje Jana XXIII (Angelo Roncalliego)

28 października 1958 roku ogłoszono całemu światu, iż nowym, legalnie obranym na konklawe papieżem Kościoła katolickiego jest Angelo Giuseppe Roncalli, który obrał imię Jana XXIII.

W świetle prawa boskiego i obietnicy Chrystusa papież nie może nauczać błędnej nauki – stąd wiemy, iż Jan XXIII nigdy nie był papieżem Kościoła katolickiego – ponieważ nauka przez niego głoszona, zawarta w jego „magisterium zwyczajnym” — to nauka błędna, potępiona wcześniej przez Kościół, przeciwna zdefiniowanej przez Magisterium nauce Kościoła świętego. Continue reading „Herezje Jana XXIII (Angelo Roncalliego)”

Odżywanie sakramentów – sakramenty przyjęte poza Kościołem katolickim są martwe

W 1965 roku na zakończenie tzw. Soboru Watykańskiego II (SV2) antypapież Paweł VI „promulgował” wszystkie dokumenty „soboru” oraz zobowiązał wiernych, w autorytecie św. Piotra Apostoła, do przyjęcia ogłoszonej nauki – jako nauki nieomylnego Magisterium. Jak wiemy nauka ta zawiera błędy i herezje potępione wcześniej przez Kościół: herezję wolności religijnej, fałszywy ekumenizm, fałszywą naukę dotyczącą kolegialności biskupów oraz fałszywą naukę dotyczącą natury Kościoła.

Ogłoszono zatem nową doktrynę, która, jak dzisiaj już wiemy, stała się fundamentem soborowej sekty, a która została na tamten czas przyjęta przez biskupów obecnych na SV2 zjednoczonych z antypapieżem Pawłem VI. Tym samym obecni na „soborze” biskupi, oraz biskupi nieobecni na „soborze” którzy heretyckie postanowienia „soboru” przyjęli, odpadli ipso facto od Kościoła katolickiego, przestali być jego członkami oraz utracili posiadane w Kościele urzędy oraz jurysdykcję.

Pius XII, encyklika Mystici Corporis Christi

„Wszakże do członków Kościoła tylko tych zaliczyć można, którzy są ochrzczeni i wyznają prawdziwą wiarę i ani sami nie wyłączyli się na swe nieszczęście z jedności Ciała, ani też dla bardzo ciężkich przewinień nie zostali z niej wykluczeni przez prawowitą władzę. (…) Jak tedy w prawdziwym związku wiernych istnieje tylko jedno Ciało, jeden Duch, jeden Pan i jeden chrzest, tak też może być tylko jedna wiara. Kto zatem Kościoła słuchać nie chce, tego z nakazu Pana uważać należy jako poganina i celnika (Mat. 18, 17). Ci więc, którzy różnią się wiarą lub uznawaną przez siebie władzą, nie mogą żyć w tym samym Ciele, ani też być ożywieni jednym jego Bożym Duchem”.

Tym sposobem kościoły partykularne, rozsiane po całym świecie, przez publiczne przyjęcie herezji SV2 przez biskupów, odłączyły się od jedności katolickiej i stały się częściami soborowej sekty, w łonie której prócz diecezji niegdyś katolickich, znajdują się również kościoły jawnie schizmatyckie i heretyckie, jak np. kościół luterański, o czym ostatnio głośno.

UZUPEŁNIENIE:

Ponieważ Jan XXIII był jawnym heretykiem, i co za tym idzie, nigdy nie był on papieżem, kościoły partykularne utraciły jedność z Kościołem katolickim i popadły w schizmę w chwili uznania antypapieża Jana XXIII za papieża katolickiego — tj. w 28 październiku 1958!

Warunkiem posiadania w Kościele urzędu jest bycie członkiem Kościoła. Nie jest zaś członkiem Kościoła osoba, która nie podlega prawowitej władzy, jak to powyżej definiuje Pius XII.

Continue reading „Odżywanie sakramentów – sakramenty przyjęte poza Kościołem katolickim są martwe”