Featured

Sobór Watykański nie ogłosił dogmatu o nieomylności papieskiej. Herezja „tylko ex cathedra”. Biblioteka ’58 do pieca!

Chrystus ustanowił w Kościele potrójny urząd: 1. uświęcania (władza kapłańska), 2. nauczania (władza nauczycielska), 3. oraz rządzenia (władza pasterska/królewska). Kościół w sposób nieomylny sprawuje zarówno urząd nauczania (władza wiązania rozumu wiernych w sprawach wiary i moralności), oraz urząd rządzenia (władza kierowania wolą wiernych w sprawach dyscypliny Kościoła). Nas w tym miejscu interesuje urząd nauczycielski – MAGISTERIUM KOŚCIOŁA. Continue reading „Sobór Watykański nie ogłosił dogmatu o nieomylności papieskiej. Herezja „tylko ex cathedra”. Biblioteka ’58 do pieca!”

Reklamy

Epikeia a nielegalne konsekracje biskupie lefebrystów oraz sedewakantystów

Ponieważ odnotowałem wzmożony ruch na stronie dla tekstów o epikei oraz konsekracjach biskupich lefebrystów i sedewakantystów, dla porządku strony postanowiłem w tym wpisie zrobić jeden zbiorczy materiał, a stare wpisy usunąć.
Continue reading „Epikeia a nielegalne konsekracje biskupie lefebrystów oraz sedewakantystów”

Pelagiusa Asturiensisa „kościół oświecony(ch)”

Gdy jakiś czas temu twierdziliśmy, iż cnoty nadprawości (epikei) nie można stosować do prawa karnego Kodeksu Kanonicznego Pelagius wykazał nam błąd. Jak słusznie argumentował „per se” prawo karne Kościoła nie może być szkodliwe, jednak „per accident” szkodliwe być może i wtedy ma zastosowanie epikeia. I to był błąd który faktycznie popełniliśmy i do którego się przyznajemy. Nie jesteśmy nieomylni. Jednak nie zmienia to istoty rzeczy co do sedewakantyzmu.

Poniższy wpis dotyczy tekstu Pelagiusa „Szymona Klucznika „kościół zaćmiony(ch)” – koniec, kropka”. Zanim jednak odniesiemy się do tego, co Pelagius napisał, w pierwszej kolejności o tym, czego Pelagius nie napisał, czyli dlaczego sedewakantyzm to herezja. Continue reading „Pelagiusa Asturiensisa „kościół oświecony(ch)””

Sedewakantyzm a nauka Kościoła katolickiego

Jeszcze jeden wpis poświęcony herezjom x. Cekady i sedewakantyzmu. Dedykowany wszystkim tym, którzy autorytet nauczycielski Kościoła przenieśli z soborowej sekty na „kapłanów po studiach teologicznych”. Przykro jest patrzeć jak dziś wielu katolików poszukujących prawdy daje się łapać na tą samą żydowską strategię oszukiwania gojów, gdy zarzuty sedewakantystów skierowane wobec katolików integralnych są dokładnie takie same, jakimi posługuje się soborowa sekta wobec sedewakantystów — odrzucenie autorytetu! W przypadku katolików integralnych rozchodzi się o autorytet „kapłanów po studiach”, w przypadku sedewakantystów chodzi o autorytet „papieża” i „Kościoła”.  Continue reading „Sedewakantyzm a nauka Kościoła katolickiego”

Tradycyjni kapłani, nieprawowite sakramenty – kolejne herezje x. Cekady

Ostatnimi czasy na stronie x. Rafała Trytka pojawiło się tłumaczenie tekstu x. Cekady z 2003 roku. Sedewakantystyczny ksiądz odpiera tam zarzuty stawiane w kwestii godności szafowanych sakramentów.

Na wstępie trzeba zaznaczyć, iż katolicy integralni wbrew pozorom nie mają wiele wspólnego z tzw. „home-aloner” z którymi x. Cekada polemizuje. „Home-aloner” są to świeccy sedewakantyści wg których w świetle Prawa Kanonicznego nie ma dzisiaj możliwości sprawowania godnych sakramentów. Continue reading „Tradycyjni kapłani, nieprawowite sakramenty – kolejne herezje x. Cekady”

Jurysdykcja prosto z nieba

Nauczaniem zwyczajnego Magisterium jest, iż z rozporządzenia Chrystusa papież katolicki posiada prymat władzy jurysdykcyjnej (nauczania i rządzenia) nad całym Kościołem. W Kościele jedynie rzymski papież otrzymuje władzę jurysdykcji bezpośrednio od Chrystusa, inni pasterze władzę nad wiernymi otrzymują tylko za pośrednictwem papieża. Papież jest więc jedynym źródłem władzy jurysdykcyjnej – kto nie otrzymał misji apostolskiej od papieża, ten władzy nauczania oraz rządzenia nie posiada. Continue reading „Jurysdykcja prosto z nieba”

Czy obecnie Kościół znajduje się w okresie sede vacante?

W oparciu o katolicką naukę o prymacie jurysdykcji, sukcesji apostolskiej oraz apostolskości Kościoła możemy wyciągnąć pewny wniosek teologiczny, iż prawdziwy papież Kościoła katolickiego żyje, nawet jeśli pozostaje nieznany dla świata.

sede2

Continue reading „Czy obecnie Kościół znajduje się w okresie sede vacante?”

Tenete Traditiones – w mrokach herezji sedewakanatyzmu

W wyniku mojej krótkiej wymiany zdań na facebooku z sedewakantystą Michałem Mikłaszewskim (dostępna pod tym wpisem), na stronie „Tenete Traditiones” pojawił się tekst zwalczający katolicyzm integralny: „Łatwiej byłoby zagasić słońce niż uczynić Kościół niewidzialnym”. Pomimo zawartych tam tez i sformułowań cieszy mnie, że Michał Mikłaszewski zdecydował się taki tekst opublikować. Dzięki temu czytelnicy jego strony, dowiadując się o katolicyzmie integralnym, będą mieli szansę poznać prawdy wiary katolickiej i odrzucić błędy sedewakantyzmu. Przykre natomiast jest to, iż równocześnie autor obraża wielu katolików, którzy błędy już odrzucili i nawrócili się na integralną wiarę katolicką. Continue reading „Tenete Traditiones – w mrokach herezji sedewakanatyzmu”

Herezje Soboru Watykańskiego II. Sedewakantyści a Kościół apostolski.

Na stronie ultramontes.pl znajduje się tekst ks. Francesco Ricossy „Komentarz do Odpowiedzi Kongregacji Doktryny Wiary na pytania dotyczące Lumen gentium nr 8”. Ks. Ricossa skupia się w nim na błędach Soboru Watykańskiego II, a konkretnie analizuje błąd dotyczący natury Kościoła zwany potocznie „subsistit in”. Co jednak dla nas ważniejsze, Ks. Ricossa porusza kwestię sukcesji apostolskiej. Poniżej interesujące nas fragmenty: Continue reading „Herezje Soboru Watykańskiego II. Sedewakantyści a Kościół apostolski.”

O czym milczy Ksiądz Rafał Trytek?

Ksiądz Rafał ma oczywiście słuszność w tym, iż soborowa sekta ubrana w katolickie szaty Kościołem założonym przez Chrystusa nie jest, nie jest Kościołem katolickim. Problem nie polega jednak na tym co Ksiądz Rafał Trytek mówi, ale na tym o czym milczy. A milczy na temat nauki Kościoła, która jest nie do pogodzenia z sedewakantyzmem, a raczej to sedewakantyzm jest nie do pogodzenia z nauką Kościoła katolickiego. Konkretnie mam na myśli naukę o apostolskości Kościoła.

Pius IX orzeka (1864, Denz. 1686):

„Prawdziwy Jezusa Chrystusa Kościół czworakimi cechami, które z Symbolu, jako przedmiot wiary wyznajemy, powagą bożą jest ustanowiony i poznawalny“. Continue reading „O czym milczy Ksiądz Rafał Trytek?”

W obronie wiary i tradycji?

Przyjaciel podesłał mi tekst ze strony „W obronie wiary i tradycji” traktujący o lefebrystach i jurysdykcji z prośbą o ustosunkowanie się.

Tekst ten zawiera słuszną tezę, iż kapłani Bractwa nie posiadają jurysdykcji do spowiedzi, jednak autor zarzucając Bractwu szerzenie półprawd, sam nie jest od nich wolny, a nawet w samym tekście można znaleźć wiele fundamentalnych błędów. Continue reading „W obronie wiary i tradycji?”

Sukcesja Apostolska a odstępstwo sedewakantyzmu

Obecnie powszechnie panuje błędne przekonanie co do istoty Sukcesji Apostolskiej. Zgodnie z nim Sukcesja polega na „nieprzerwanym łańcuchu nakładania rąk przez biskupów od czasów apostolskich do dnia dzisiejszego” [za wikipedią]. Taka heretycka nauka o Sukcesji Apostolskiej została zdefiniowana przez modernistyczną hierarchię po antysoborze (1962-65). Nie ma jednak nic wspólnego z nauką Kościoła katolickiego.

Continue reading „Sukcesja Apostolska a odstępstwo sedewakantyzmu”

Logika sedewakantyzmu

„Jedynym sensownym – z punktu widzenia katolickiej (sprzed Vaticanum II) teologii Kościoła oraz papiestwa – wyjaśnieniem jest sedewakantyzm. Bergoglio nie jest prawdziwym papieżem, a zatem papieski urząd obiektywnie jest nieobsadzony (sede vacante = Stolica Święta jest pusta). Człowiek, który umieścił piłkę plażową na ołtarzu rzymskiej bazyliki a ostatnio, założył sobie nos klowna, nie jest – dzięki Bogu – prawdziwym papieżem, pomimo tego, że paraduje w białej sutannie” – Ks. Anthony Cekada.

Twierdzenia pozornie słuszne. Jednak po głębszej analizie nie sposób się z nim zgodzić. Sedewakantyzm nam mówi: soborowy kościół to nie jest Kościół katolicki, soborowy „papież” to nie jest papież Kościoła katolickiego. To się oczywiście zgadza, jednak skoro soborowy kościół nie jest Kościołem katolickim to oczywistą sprawą jest, iż lider tego kościoła (nazwany dla zmylenia przeciwnika papieżem) nie jest papieżem Kościoła katolickiego. Dlaczego lider heretyckiej i schizmatyckiej sekty miałby być papieżem Kościoła? Z jakiej racji? Jaki jest również sens każdorazowego udowadniania, iż każdy kolejny soborowy „papież” nie jest papieżem katolickim? Continue reading „Logika sedewakantyzmu”

Święta Wiara Katolicka a sedewakantyści

Sobór Watykański, Konstytucja Dogmatyczna PASTOR AETERNUS (Denz. 1826)

To zaś, co książę pasterzy i wielki pasterz owiec, Jezus Chrystus Pan, ustanowił w osobie św. Piotra DLA ZBAWIENIA WIECZNEGO i trwałego dobra Kościoła, MUSI USTAWICZNIE TRWAĆ W KOŚCIELEktóry z Jego woli założony na skale NIEPRZERWANIE będzie stał mocno aż do końca wieków.

Wiara Katolików w istnienie nieprzerwanego Prymatu Św. Piotra, wraz z Sukcesją Apostolską i pełnią jurysdykcji, wynika ze zdrowego rozsądku oraz słów Pana Jezusa i z nieomylnych orzeczeń Świętego Magisterium.

Święty Sobór Watykański uroczyście potwierdził 18 lipca A. D. 1870, że w Kościele musi ustawicznie i nieprzerwanie trwać władza Papieży. Pan Jezus zbudował swój Kościół na Skale, której permanentna eliminacja, jak chcą tego sedewakantyści, oznacza zniszczenie Kościoła, który nie może istnieć bez tego Fundamentu.

Poniżej zestawienie podstawowych błędów sedewakantystów oraz katolicki wykład na temat Wiary teologcznej. Continue reading „Święta Wiara Katolicka a sedewakantyści”