Epikeia a nielegalne konsekracje biskupie lefebrystów oraz sedewakantystów

Ponieważ odnotowałem wzmożony ruch na stronie dla tekstów o epikei oraz konsekracjach biskupich lefebrystów i sedewakantystów, dla porządku strony postanowiłem w tym wpisie zrobić jeden zbiorczy materiał, a stare wpisy usunąć.
Continue reading „Epikeia a nielegalne konsekracje biskupie lefebrystów oraz sedewakantystów”

W obronie wiary i tradycji?

Przyjaciel podesłał mi tekst ze strony „W obronie wiary i tradycji” traktujący o lefebrystach i jurysdykcji z prośbą o ustosunkowanie się.

Tekst ten zawiera słuszną tezę, iż kapłani Bractwa nie posiadają jurysdykcji do spowiedzi, jednak autor zarzucając Bractwu szerzenie półprawd, sam nie jest od nich wolny, a nawet w samym tekście można znaleźć wiele fundamentalnych błędów. Continue reading „W obronie wiary i tradycji?”

Św. Ireneusz, pogromca fałszywego tradycjonalizmu

Św. Ireneusz, pogromca fałszywego tradycjonalizmu

Ks. Sieniatycki, Apologetyka czyli dogmatyka fundamentalna, Kraków 1932; s.244-246

Św. Ireneusz stawia zasadę, że Kościoły apostolskie t. j. założone przez Apostołów, które mają nieprzerwaną sukcesję biskupów, począwszy od pierwszego, przez apostołów ustanowionego, posiadają prawdziwą naukę Chrystusową, gdyż pierwszy biskup otrzymał ją od apostołów a potem została przekazana, bez błędu, przez biskupów, w nieprzerwanym szeregu po sobie następujących.

Dlatego, chcąc się przekonać jaka była nauka Apostołów, a więc i Chrystusa, należałoby zbadać naukę Kościołów apostolskich. Ponieważ atoli ta droga byłaby zbyt uciążliwa, przeto, chcąc poznać naukę Chrystusową, wystarczy zbadać tradycję i wiarę przekazaną przez nieprzerwane następstwo biskupów „największego, najstarszego i wszystkim znanego, przez najsławniejszych dwóch apostołów Piotra i Pawła w Rzymie założonego i zorganizowanego Kościoła, z którym z powodu (jego) większego autorytetu musi się zgadzać każdy Kościół, t. j. wierni skądkolwiekby byli, każdy (mówię) Kościół, w którym zawsze przez wiernych, skądkolwiekby byli, była zachowana tradycja, która jest od apostołów — ad hanc enim ecclesiam propter potentiorem (al. potiorem) principalita tem necesse est omnem convenire ecclesiam, hoc est eos, qui sunt undique fideles, in qua semper ab his, qui sunt undique conservata est ea, quae est ab apostolis traditio” adv. haer.

Z Kościołem rzymskim, dla jego większego autorytetu, musi się zgadzać co do nauki każdy kościół, jeśli jego nauka ma być apostolską.

Continue reading „Św. Ireneusz, pogromca fałszywego tradycjonalizmu”

Sprawowanie oraz przystępowanie do sakramentów zgodnie z Prawem Kanonicznym

Od momentu powstania strony Katolik integralny głosimy, iż katolicy wierni nauczaniu Kościoła nie mają dzisiaj możliwości przystępowania do ważnych i godnych sakramentów, a te sakramenty, które dzisiaj są sprawowane przez lefebrystów oraz sedewakantystów, pomimo tego, iż są ważne, to jednak są sprawowane wbrew nieomylnie ustanowionej dyscyplinie Kościoła, a tym samym są niegodne — nie są źródłem łaski sakramentalnej.

Czy zatem katolicy integralnie zachowujący wiarę Kościoła są dziś definitywnie pozbawieni sakramentów?

Nie. Nie są. Continue reading „Sprawowanie oraz przystępowanie do sakramentów zgodnie z Prawem Kanonicznym”

Poznajcie prawdę a prawda was wyzwoli

Ponieważ w dzisiejszych czasach znajomość podstawowych prawd wiary katolickiej uległa całkowitemu zatarciu, co nie stało się samo z siebie, ale w wyniku żydowskiego spisku przeciw Kościołowi, postanowiliśmy w tym materiale przypomnieć pewne kwestie które dla każdego Polaka i katolika jeszcze 60 lat temu były oczywiste. Aby tekstu zbyt nie rozwlekać ograniczyliśmy się do pewnych tylko aspektów wiary.

Continue reading „Poznajcie prawdę a prawda was wyzwoli”

Rotariańska tradycja „katolicka” czyli FSSPX i rotariańskie dzieci wdowy

Bractwo Kapłańskie Św. Piusa X 

Zapraszamy serdecznie do wzięcia udziału w…

TRADYCYJNEJ MSZY ŁACIŃSKIEJ

(Ofiara Święta Mszy według Mszału Rytu Rzymskiego z 1962 roku)

6 MARCA 2014 ; CZWARTEK

FEERIA V POST CINERES – III. CLASS

COMMEMORATIO: Ss. PERPETUALE ET FELICITAS MARTYRUM

SPOWIEDŹ: 17:00; MSZA 18:00

ROTARY CLUB – ILIGAN NORTH (ILINOR FRIENDSHIP CENTER)

Children’s Park, M. Sheker Avenue, Brgy. San Miguel,

Iligan City

Celebrans: Wielebny ksiądz Aleksander Hora, FSSPX

a1001

źródło: http://wolna-polska.pl/wiadomosci/obrotowa-tradycja-zydomasonska-2014-10

Kilka faktów o FSSPX

W roku 2009 nowym prawnikiem oraz pełnomocnikiem FSSPX został Maximilian Krah.

Kolegą Kraha z ekskluzywnych studiów „EMBA-Global” jest Oren Heiman.

Ze strony internetowej syjonistycznej organizacji „Friends of the ‚Israel’ ‚Defense’ Forces” możemy dowiedzieć się, że właśnie na zaproszenie Oren’a Heiman’a pełnomocnik FSSPX Maximilian Krah wziął udział w wizycie w jednostce wojskowej sił specjalnych izraelskiego wojska „Maglam”.

Krah (z tyły, pokazujący
Krah (z tyłu, pokazujący „V”) w mundurze i berecie „Maglan”, jednostek sił specjalnych obrony Izraela.

Continue reading „Kilka faktów o FSSPX”

Błędne pojęcie papiestwa u współczesnych Tradycjonalistów

Wśród niewielkiej ilości stron tradycji katolickiej wyróżnia się strona ks. Jacka Bałemby http://sacerdoshyacinthus.wordpress.com. Ksiądz Bałemba w wielu swoich tekstach, wykładach oraz kazaniach mówi o integralności katolickiej nauki, katolickiej doktryny. Ks. Bałemba określa integralność jako przyjmowanie całości Bożego Objawienia przy niewykluczaniu niczego z nauki Kościoła katolickiego. Co więcej, ks. Bałemba przestrzega przed źle pojmowaną integralnością, która nakazuje przyjąć zmodernizowaną naukę Kościoła, a nie taką, jaka jest ona przez Boga objawioną w Piśmie Świętym i Tradycji. Z nauki ks. Bałemby przebija szczera troska o Kościół, która wyraża się właśnie ową dbałością o zachowanie wiary czystej, integralnej. Continue reading „Błędne pojęcie papiestwa u współczesnych Tradycjonalistów”

Moderniści tradycji katolickiej

Ponieważ nie przyjęli miłości prawdy ku swemu zbawieniu, dlatego pośle im Bóg działanie błędu, które ich przywiedzie do uwierzenia kłamstwu, aby sądzeni byli wszyscy ci, co nie uwierzyli prawdzie, ale przystali na nieprawość” (2 Tes. 2, 10-12).

W psychiatrii istnieje teoria poznawania rzeczywistości oraz dążenia do prawdy która bazuje na koncepcji „mapy świata”. Koncepcja ta zakłada, iż każdy człowiek w swoim rozumie posiada tzw. mapę rzeczywistości, która jest zbiorem zasad, przekonań, tego, co człowiek uznaje za prawdę, co za kłamstwo. Celem życia każdego człowieka jest ciągłe dążenie do prawdy i odrzucanie kłamstwa, ciągła modernizacja mapy rzeczywistości, po to, aby mapa odzwierciedlała jak najpełniej obiektywną rzeczywistość.

Katolik nie jest wolnomyślicielem

Katolik jednak nie może modernizować swojej mapy rzeczywistości ponieważ posiada doskonałą, pełną i najprawdziwszą mapę świata. Tą mapą dla katolika jest Depozyt Prawdy, który Nasz Pan Jezus Chrystus objawił od Ojca i który przekazał Apostołom i ich prawowitym następcom (Katechizm kard. Gasparriego, 14), pouczając ich, iż każdy kto uwierzy będzie zbawiony, a kto nie uwierzy, kto nie przyjmie tej „mapy z nieba”, sam siebie potępia (Mk. 16, 16). Continue reading „Moderniści tradycji katolickiej”

Herezja „Kościoła chorego na modernizm”

św. Atanazy

Ktokolwiek chce być zbawiony, winien przede wszystkim zachować wiarę katolicką; kto nie dochowa jej w całości i nienaruszonej, bez wątpienia ulegnie wiecznej zagładzie.

W kręgach tzw. tradycji katolickiej możemy obecnie często słyszeć, zarówno od wiernych, jak również, a może przede wszystkim, od hierarchii, iż Kościół Chrystusa cierpi dziś na poważną chorobę modernizmu, został skażony herezjami, etc.. Przykładem niech będzie tekst ks. Karol Stehlina z Bractwa św. Piusa X, z „Zawsze Wierni” z nr 3/2014 „Filius Ecclesiae — syn Kościoła”.

„Jeśli Mistyczne Ciało Chrystusa dziś przeżywa ciężką chorobę, to z powodu wielu członków, które uległy zatruciu niszczycielskimi teoriami modernizmu. (…) Chcemy, aby Kościół – Matka nasza, wyzdrowiał w swoich członkach tak, jak zdrowy jest w swojej niewidzialnej Głowie, czyli w Jezusie Chrystusie.”

Ks. Stehlin twierdzi, iż jeżeli członek Kościoła Chrystusowego (w domyśle hierarchia posoborowego kościoła) „jest chory na modernizm” (tj. herezje modernizmu) to w skutek tego „Ciało Chrystusa przeżywa ciężką chorobę”. Taka wykładnia teologiczna jest niezgodna z nauką Kościoła, która głosi, iż skutkiem herezji, schizmy czy apostazji jest odłączenie od Mistycznego Ciała Chrystusa, a nie choroba Ciała Chrystusowego.

Continue reading „Herezja „Kościoła chorego na modernizm””

Moderniści, lefebryści i sedewakantyści nie są Kościołem Chrystusa

Kościół Chrystusa

Kościół katolicki można rozpoznać jako prawdziwy Kościół Chrystusa za sprawą czterech znamion, którymi są: jedność, świętość, katolickość i apostolskość – wynika to z symbolu apostolskiego z Soboru Konstantynop. I. (381). Pius IX orzeka (1864, Denz. 1686): „Prawdziwy Jezusa Chrystusa Kościół czworakimi cechami, które z Symbolu, jako przedmiot wiary wyznajemy, powagą bożą jest ustanowiony i poznawalny“. Continue reading „Moderniści, lefebryści i sedewakantyści nie są Kościołem Chrystusa”

Herezje „Zawsze Wiernych”

Herezje „Zawsze Wiernych”

Nieposłuszeństwo wobec papieża i biskupów, wielokrotnie wytykane Bractwu, było wymuszone koniecznością w czasach najcięższego kryzysu, jaki „zaatakował Kościół u jego podstaw”.

W normalnych warunkach mamy obowiązek we wszystkich kwestiach odnoszących się do wiary i moralności słuchać naszych prawowitych pasterzy: papieża w całym Kościele, biskupa w naszej diecezji i proboszcza w parafii. My chcemy ich słuchać we wszystkim, jednak nie możemy być im posłuszni, kiedy wymagają od nas zachowań i poglądów osłabiających i ostatecznie wypłukujących z dusz naszą świętą wiarę. Ubolewamy i cierpimy z tego powodu, że nie możemy ich słuchać we wszystkich kwestiach dotyczących wiary i moralności.

Jeśli nakaz przełożonego jest niesprawiedliwy, mamy prawo do nieposłuszeństwa. Nie jesteśmy wtedy zobowiązani do odmowy podporządkowania się, lecz możemy pokornie poddać się niesprawiedliwemu nakazowi. Każdy władca, nie wyłączając papieża, jest zobowiązany rządzić swoimi podwładnymi sprawiedliwie. Papież dysponuje władzą najwyższą, nie jest to jednak władza absolutna lub arbitralna. Podczas debaty, która miała miejsce w trakcie I Soboru Watykańskiego przed ogłoszeniem dogmatu o nieomylności, stawiano zarzuty, że dzięki takiej definicji papież zostałby obdarzony arbitralną władzą i mógłby rządzić Kościołem na sposób tyrański. Relator (biskup, który podczas Soboru miał obowiązek wyjaśnić znaczenie proponowanego dogmatu) stwierdził, że władza papieska nie ma charakteru arbitralnego, a jej zasadnicze ograniczenie sprowadza się do tego, że papież musi jej używać tylko do budowania, a nie do niszczenia Mistycznego Ciała. Papież zobowiązany jest do zapewnienia, aby całe jego nauczanie i ustawodawstwo służyło budowaniu Mistycznego Ciała, a jego rządy były dla poddanych sprawiedliwe.

Nauka Kościoła Katolickiego

  • Sobór Watykański – Sesja IV, Konstytucja Dogmatyczna PASTOR AETERNUS, Rzym 18/07/1870.

Dlatego nauczamy i wyjaśniamy, że Kościół rzymski, z rozporządzenia Pana posiada nad wszystkimi innymi [kościołami] pierwszeństwo zwyczajnej władzy, oraz że ta jurysdykcyjna władza biskupa Rzymu, która jest rzeczywiście biskupia, jest bezpośrednia: wobec niej obowiązani są zachować hierarchiczne podporządkowanie i prawdziwe posłuszeństwo pasterze i wierni wszelkiego obrządku i godności, każdy z osobna i wszyscy razem, i to nie tylko w sprawach wiary i moralności, ale także w kwestiach dotyczących dyscypliny i kierowania Kościołem rozproszonym po całym świecie; w ten sposób, żeby – przez zachowanie jedności zarówno wspólnoty, jak i wyznawania tej samej wiary z biskupem Rzymu – Kościół Chrystusa był jedną owczarnią wokół jednego najwyższego pasterza.

To jest nauka prawdy katolickiej, od której nikt nie może odstąpić bez utraty wiary i zbawienia. Continue reading „Herezje „Zawsze Wiernych””

Porozumienie Bractwa z Rzymem

4 czerwca 2008 komisja Ecclesia Dei przedstawiła Bractwu warunki porozumienia ze Stolicą Apostolską. Warunki te zawierały się w punktach i zobowiązywały m.in. do:

  • unikania wszelkiej publicznej działalności godzącej w szacunek do osoby Ojca Świętego i sprzecznej z kościelną miłością
  • unikania podawania się za magisterium wyższe od nauczania Ojca Świętego i ukazywania Bractwa jako będącego w opozycji do Kościoła
  • okazania woli uczciwego działania w pełnej kościelnej miłości i w szacunku dla autorytetu Wikariusza Chrystusa

Continue reading „Porozumienie Bractwa z Rzymem”