PolecaneCytat tygodnia

„Bycie prawdziwym katolikiem oznacza posiadanie największej pewności co do wszystkich prawd, których nauczał Chrystus oraz Jego Apostołowie, które Kościół katolicki zawsze głosił, które święci wyznawali, które zdefiniowali papieże i sobory, których Ojcowie oraz Doktorzy Kościoła bronili. Ten, kto przeczy jednej tylko katolickiej prawdzie, albo waha się, aby jakąś katolicką prawdę przyjąć, taki nie jest katolikiem. Taki twierdzi, że korzysta z prawa do prywatnego osądu w odniesieniu do nauki Chrystusa, a zatem jest heretykiem. Prawdziwy katolik wie oraz wierzy, że nie może być żadnych kompromisów między Bogiem a diabłem, między prawdą a kłamstwem, między ortodoksyjną wiarą a herezją”.

(Fr. Michael Mueller, C.SS.R., 1880 A.D.)

Continue reading „Cytat tygodnia”

Prawdziwy papież Kościoła a Trzecia Tajemnica Fatimska

Prawdziwy papież Kościoła a Trzecia Tajemnica Fatimska

S. Łucja w swoim trzecim wspomnieniu redagowanym na przełomie lipca i sierpnia 1941 r. napisała, iż całość Tajemnicy Fatimskiej składa się z III części.

Wizja piekła

Blask zdawał się przenikać ziemię i zobaczyliśmy jakby morze ognia. W tym ogniu były zanurzone demony i dusze, jak przezroczyste rozżarzone do czerwoności węgle, czarne lub brązowe, o kształtach ludzkich, unoszące się w pożodze, wznoszone płomieniami, które wypełzały z nich samych wraz z kłębami dymu buchającymi na wszystkie strony, podobne do rozpryskujących się w wielkich pożarach iskier, chwiejne i lekkie. Wszystko to pośród jęków i wycia z bólu i rozpaczy, które przerażały i wywoływały dreszcz grozy. Demony wyróżniały się przerażającymi i ohydnymi kształtami zwierząt, strasznymi, nieznanymi, lecz przezroczystymi jak czarne rozżarzone węgle.

I część Tajemnicy

MATKA BOŻA: Widzieliście piekło, dokąd idą dusze biednych grzeszników. Aby je zbawić, Bóg chce ustanowić w świecie nabożeństwo do mego Niepokalanego Serca.

Jeżeli zostanie zrobione to, co wam powiem, wiele dusz będzie zbawionych i nastanie pokój.

II część Tajemnicy

Wojna zmierza ku końcowi. Lecz jeżeli ludzie nie przestaną obrażać Boga, wybuchnie druga, jeszcze gorsza, w czasie panowania Piusa XI. Gdy zobaczycie noc rozświetloną nieznanym światłem, wiedzcie, że jest to wielki znak, który da wam Bóg, iż nadchodzi kara dla świata za jego zbrodnie w postaci wojny, głodu i prześladowania Kościoła oraz Ojca Świętego.

Aby temu zapobiec, przyjdę prosić o poświęcenie Rosji mojemu Niepokalanemu Sercu oraz o Komunię św. wynagradzającą, w pierwsze soboty miesiąca. Jeżeli moje prośby zostaną wysłuchane, Rosja nawróci się i nastanie pokój. Jeżeli nie, [kraj ten] rozpowszechni swe błędy po świecie, wywołując wojny i prześladowania Kościoła Świętego. Dobrzy będą umęczeni, Ojciec Święty będzie musiał wiele wycierpieć, różne narody będą unicestwione. Na koniec moje Niepokalane Serce zatriumfuje. Ojciec Święty poświęci mi Rosję, która się nawróci i będzie dany światu na pewien czas pokój.

Continue reading „Prawdziwy papież Kościoła a Trzecia Tajemnica Fatimska”

Epikeia a nielegalne konsekracje biskupie lefebrystów oraz sedewakantystów

Ponieważ odnotowałem wzmożony ruch na stronie dla tekstów o epikei oraz konsekracjach biskupich lefebrystów i sedewakantystów, dla porządku strony postanowiłem w tym wpisie zrobić jeden zbiorczy materiał, a stare wpisy usunąć.
Continue reading „Epikeia a nielegalne konsekracje biskupie lefebrystów oraz sedewakantystów”

Prawda katolicka w czasach pomieszania powszechnego

Zadziwia mnie pewna niekonsekwencja osób, jak wierze szczerych i uczciwych, które pragnąc zostać wierne nauce Chrystusa oraz Apostołów – wierze katolickiej – równocześnie uznają soborowy kościół – nierządnicę babilońską – za Kościół katolicki. Od dłuższego czasu zastanawiam się, gdzie osoby te popełniają błąd w swoim sposobie rozumowania, ponieważ w złe intencje tych osób nie wierzę.
Continue reading „Prawda katolicka w czasach pomieszania powszechnego”

Pelagiusa Asturiensisa „kościół oświecony(ch)”

Gdy jakiś czas temu twierdziliśmy, iż cnoty nadprawości (epikei) nie można stosować do prawa karnego Kodeksu Kanonicznego Pelagius wykazał nam błąd. Jak słusznie argumentował „per se” prawo karne Kościoła nie może być szkodliwe, jednak „per accident” szkodliwe być może i wtedy ma zastosowanie epikeia. I to był błąd który faktycznie popełniliśmy i do którego się przyznajemy. Nie jesteśmy nieomylni. Jednak nie zmienia to istoty rzeczy co do sedewakantyzmu.

Poniższy wpis dotyczy tekstu Pelagiusa „Szymona Klucznika „kościół zaćmiony(ch)” – koniec, kropka”. Zanim jednak odniesiemy się do tego, co Pelagius napisał, w pierwszej kolejności o tym, czego Pelagius nie napisał, czyli dlaczego sedewakantyzm to herezja. Continue reading „Pelagiusa Asturiensisa „kościół oświecony(ch)””

Antypapież Bergoglio: muzułmańscy uchodźcy należą do Mistycznego Ciała Chrystusa

Antypapież Bergoglio: muzułmańscy uchodźcy należą do Mistycznego Ciała Chrystusa

Jak donosi żydowski serwis dla gojów deon.pl antypapież Franciszek odwiedził jezuicki ośrodek w centrum Wiecznego Miasta na początku swego pontyfikatu w 2013 roku. Zaapelował tam wtedy o udostępnienie uchodźcom pustych klasztorów.

„Drodzy zakonnicy i zakonnice, puste klasztory nie służą Kościołowi po to, by przekształcać je w hotele i zarabiać pieniądze. Puste klasztory nie są nasze, należą do ciała Chrystusa, jakim są uchodźcy. Pan wzywa do odważnego i wielkodusznego życia gościnnością w pustych klasztorach” – powiedział.

Continue reading „Antypapież Bergoglio: muzułmańscy uchodźcy należą do Mistycznego Ciała Chrystusa”

Tradycyjni kapłani, nieprawowite sakramenty – kolejne herezje x. Cekady

Ostatnimi czasy na stronie x. Rafała Trytka pojawiło się tłumaczenie tekstu x. Cekady z 2003 roku. Sedewakantystyczny ksiądz odpiera tam zarzuty stawiane w kwestii godności szafowanych sakramentów.

Na wstępie trzeba zaznaczyć, iż katolicy integralni wbrew pozorom nie mają wiele wspólnego z tzw. „home-aloner” z którymi x. Cekada polemizuje. „Home-aloner” są to świeccy sedewakantyści wg których w świetle Prawa Kanonicznego nie ma dzisiaj możliwości sprawowania godnych sakramentów. Continue reading „Tradycyjni kapłani, nieprawowite sakramenty – kolejne herezje x. Cekady”

Lucyferiańska doktryna soborowego kościoła. Cz. 1. Dwie natury Chrystusa. Wcielenie i zjednoczenie.

Nauka głoszona od czasów Soboru Watykańskiego II przez soborową sektę z Rzymu jest w istocie doktryną lucyferiańską ubraną jedynie w katolicką terminologię. Apostazja, która dokonała się w samym centrum katolickiego świata, ma na celu przygotować całą ludzkość 1. w pierwszej kolejności do odrzucenia prawdziwej Ewangelii Jezusa Chrystusa, która głoszona będzie przez pierwsze 3,5 roku Danielowego tygodnia przez prawdziwego papieża Kościoła katolickiego oraz Apostołów Czasów Ostatecznych — tak, aby ich działalność została odebrana przez zwiedzionych chrześcijan jako działalność Antychrysta; 2. po drugie celem jest zwiedzenie, iż Antychryst, bestia wychodząca z przepaści, która zabija ostatniego papieża Piotra Rzymianina – jest prawdziwym Jezusem Chrystusem przychodzącym powtórnie na ziemię, który „tchnieniem swoich usta” zabija Antychrysta.

Poniżej prezentuje czytelnikowi krótkie opracowanie w jaki sposób została przez soborową sektę zmieniona nauka Kościoła katolickiego, tak, iż w konsekwencji doktryną głoszoną pod płaszczem katolicyzmu stała się doktryna samego Lucyfera. Continue reading „Lucyferiańska doktryna soborowego kościoła. Cz. 1. Dwie natury Chrystusa. Wcielenie i zjednoczenie.”